Nabożeństwa
Koronka do Ran Pana Jezusa: tekst i jak odmawiać
Koronka do Najświętszych Ran Pana Jezusa: pełny tekst, sposób odmawiania na różańcu, pochodzenie nabożeństwa oraz modlitwa do Rany Ramienia Chrystusa.

Koronka do Ran Pana Jezusa jest nabożeństwem pasyjnym, w którym ofiarujemy Ojcu Przedwiecznemu Rany Chrystusa jako zadośćuczynienie za grzechy — nasze i całego świata. Odmawia się ją na zwykłym różańcu. Podajemy pełny tekst, sposób odmawiania i rzetelną informację o pochodzeniu.
Skąd pochodzi to nabożeństwo
Cześć Najświętszych Ran jest w Kościele bardzo dawna — sięga świętego Bernarda i średniowiecznych nabożeństw do Pięciu Ran. Koronka w obecnej postaci została natomiast przekazana przez siostrę Marię Martę Chambon, wizytkę z Chambéry we Francji (zm. 1907), i rozpowszechniła się w wieku XX.
Mówimy o tym uczciwie, jak zawsze: jest to więc nabożeństwo nowsze niż wiele innych, choć wyrastające ze starego pnia. Jego treść jest w pełni zgodna z wiarą: ofiarujemy Bogu nie własne zasługi, lecz zasługi męki Chrystusa — jedyne, które mają wartość nieskończoną. Kto szuka nabożeństwa o niewątpliwej metryce, ma Drogę Krzyżową, Gorzkie żale i litanię do Krwi Chrystusa.
Koronka do Ran — tekst
Na początku (na krzyżyku i trzech pierwszych paciorkach):
O Jezu, Boski Odkupicielu, bądź nam miłościw, nam i całemu światu. Amen.
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem. Amen.
Przepuść, zlituj się, mój Jezu, w otaczających nas niebezpieczeństwach; Krwią Twoją Najdroższą osłoń nas. Amen.
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa na uleczenie ran dusz naszych. O mój Jezu, przebaczenia i miłosierdzia przez zasługi Twoich świętych Ran. Amen.
Na dużych paciorkach (pięć razy, tam gdzie w różańcu odmawia się Ojcze nasz):
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa na uleczenie ran dusz naszych.
Na małych paciorkach (po dziesięć razy):
O mój Jezu, przebaczenia i miłosierdzia przez zasługi Twoich świętych Ran.
Na zakończenie trzykrotnie:
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa na uleczenie ran dusz naszych.
Zwróćmy uwagę na budowę: cała koronka jest jednym aktem ofiarowania, powtarzanym. Nie prosimy w niej o rzeczy doczesne — prosimy o przebaczenie i o uleczenie dusz. To najczystsza postać modlitwy wynagradzającej.
Modlitwa do Rany Ramienia Chrystusa
Osobno czczona jest Rana Ramienia — ta, którą Pan miał odnieść, niosąc krzyż, a której Ewangelie nie wymieniają wprost. Tradycja przekazuje, że była to rana najboleśniejsza ze wszystkich, choć niewidoczna dla świata.
O najukochańszy Jezu, cichy Baranku Boży, ja, nędzny grzesznik, pozdrawiam i czczę tę najświętszą Ranę Twojego Ramienia, na której dźwigałeś ciężki krzyż, a która tak głęboko rozdarła Twoje Ciało i obnażyła kości. Zmiłuj się nade mną, przez zasługi tej najświętszej Rany odpuść mi wszystkie grzechy i doprowadź mnie do nieba drogą Twojego krzyża. Amen.
Jest to modlitwa prywatna, oparta na pobożnym podaniu, nie na Piśmie. Podajemy ją, bo jest o nią pytanie, i zaznaczamy to wyraźnie. Rzecz, którą ta modlitwa dobrze uczy, jest natomiast najzupełniej pewna: największe cierpienia bywają niewidoczne, a Bóg widzi także te, o których nikt nie wie.
Kiedy odmawiać koronkę do Ran
- W piątki, dzień męki Pańskiej, zwłaszcza w Wielkim Poście.
- W lipcu, miesiącu poświęconym Najdroższej Krwi.
- W intencji konających i grzeszników — tradycja poleca ją zwłaszcza za tych, którzy umierają tej godziny.
- Za dusze czyśćcowe; zob. modlitwę za dusze w czyśćcu.
- W chorobie i cierpieniu, gdy nie sposób już prosić o zdrowie — wtedy ofiarowuje się cierpienie własne, łącząc je z Ranami Chrystusa.
Prorok Izajasz zapowiedział to jednym zdaniem, na wieki przed wypełnieniem: „A on zraniony jest za nieprawości nasze, starty jest za złości nasze… a sinością jego jesteśmy uzdrowieni" (Iz 53, 5).
Często zadawane pytania
Jak odmawiać koronkę do Ran Pana Jezusa?
Na zwykłym różańcu. Na dużych paciorkach: „Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa na uleczenie ran dusz naszych". Na małych: „O mój Jezu, przebaczenia i miłosierdzia przez zasługi Twoich świętych Ran".
Skąd pochodzi koronka do Najświętszych Ran?
Cześć Ran jest w Kościele bardzo dawna, ale koronka w obecnej postaci została przekazana przez siostrę Marię Martę Chambon, wizytkę z Chambéry (zm. 1907), i rozpowszechniła się w XX wieku.
Czym jest modlitwa do Rany Ramienia Chrystusa?
Modlitwą prywatną, opartą na pobożnym podaniu o ranie, którą Pan miał odnieść, dźwigając krzyż, a której Ewangelie nie wymieniają. Uczy rzeczy pewnej: największe cierpienia bywają niewidoczne, a Bóg widzi także te, o których nikt nie wie.
Kiedy odmawia się koronkę do Ran?
W piątki, zwłaszcza w Wielkim Poście, w lipcu — miesiącu Najdroższej Krwi — oraz w intencji konających, grzeszników i dusz czyśćcowych.
O co prosi się w koronce do Ran?
Nie o rzeczy doczesne, lecz o przebaczenie i uleczenie dusz. Cała koronka jest jednym powtarzanym aktem ofiarowania Ojcu zasług męki Chrystusa.
Aplikacja Iter Fidei zawiera modlitwy, litanie i nowenny, po łacinie i po polsku, z audio. Pobierz tutaj.
Źródła. Nabożeństwo do Najświętszych Ran przekazane przez s. Marię Martę Chambon (wizytka z Chambéry, zm. 1907); Mszał Rzymski, święto Najdroższej Krwi (1 lipca) i Pięciu Ran; Katechizm św. Piusa X, o Odkupieniu i o zadośćuczynieniu; Pismo Święte w przekładzie ks. Jakuba Wujka (Iz 53, 5; J 19, 34; J 20, 27).