Mszał Rzymski z 1962 roku

Ewangelia na dziś

Dominica XVI Post Pentecosten

Druga klasa · zielony

Ta strona podaje Ewangelię mszy z dnia, w całości, według Mszału Rzymskiego z 1962 roku — łacina i polski obok siebie. Zmienia się każdego dnia wraz z kalendarzem.

Język

To jest Ewangelia z Mszału Rzymskiego z 1962 roku. Zreformowany lekcjonarz z 1969 roku czyta w większości dni inny fragment.

Evangelium

Sequéntia ++ sancti Evangélii secúndum Lucam.

Ciąg dalszy ++ Ewangelii świętej według Łukasza.

Łk 14:1-11

In illo témpore: Cum intráret Jesus in domum cujúsdam príncipis pharisæórum sábbato manducáre panem, et ipsi observábant eum. Et ecce, homo quidam hydrópicus erat ante illum. Et respóndens Jesus dixit ad legisperítos et pharisǽos, dicens: Si licet sábbato curáre? At illi tacuérunt. Ipse vero apprehénsum sanávit eum ac dimísit. Et respóndens ad illos, dixit: Cujus vestrum ásinus aut bos in púteum cadet, et non contínuo éxtrahet illum die sábbati? Et non póterant ad hæc respóndere illi. Dicebat autem et ad invitátos parábolam, inténdens, quómodo primos accúbitus elígerent, dicens ad illos: Cum invitátus fúeris ad núptias, non discúmbas in primo loco, ne forte honorátior te sit invitátus ab illo, et véniens is, qui te et illum vocávit, dicat tibi: Da huic locum: et tunc incípias cum rubóre novíssimum locum tenére. Sed cum vocátus fúeris, vade, recúmbe in novíssimo loco: ut, cum vénerit, qui te invitávit, dicat tibi: Amíce, ascénde supérius. Tunc erit tibi glória coram simul discumbéntibus: quia omnis, qui se exáltat, humiliábitur: et qui se humíliat, exaltábitur.

Onego czasu: Gdy wszedł Jezus w szabat do domu jednego z przedniejszych faryzeuszów, aby się posilić, oni Go śledzili. A oto człowiek pewien opuchły stanął przed Nim. I odpowiadając Jezus rzekł do uczonych w Prawie i faryzeuszów, mówiąc: «Czy godzi się w szabat uzdrawiać?» A oni milczeli. Tedy On, dotknąwszy go, uzdrowił i odprawił. I odpowiadając rzekł do nich: «Jeśli któregoś z was osioł albo wół wpadnie do studni, czyż natychmiast nie wyciągnie go w dzień sobotni?» I nie mogli Mu na to odpowiedzieć. A przyglądając się jak pierwsze miejsca wybierali, powiedział zaproszonym przypowieść, mówiąc do nich: «Gdy będziesz zaproszony na gody weselne, nie siadajże na pierwszym miejscu, aby snadź nie był zaproszony i godniejszy od ciebie. A wówczas ten, który ciebie i jego zaprosił, nadchodząc rzekłby ci: Daj temu miejsce. Wtedy byś ze wstydem począł ostatnie miejsce zajmować. Ale gdybyś był wezwany, idź i zasiądź na miejscu ostatnim, aby skoro nadejdzie ten, który cię wezwał, rzekł do ciebie: Przyjacielu, posiądź się wyżej. Wtedy będziesz miał chwałę u współbiesiadników: bo każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, wywyższony będzie».

Ewangelia mszy w dwóch słowach

W tradycyjnym rycie rzymskim msza ma dwa czytania: Epistołę i Ewangelię. Nie zmieniają się w cyklu trzyletnim jak w zreformowanym lekcjonarzu z 1969 roku, lecz w rocznym — ta sama Ewangelia wraca więc w tę samą niedzielę, rok po roku, i zapada w pamięć.

Ewangelię śpiewa lub czyta kapłan zwrócony ku północy, po Graduale. Wierni wstają, a na koniec każdy znaczy krzyżem czoło, usta i serce. To ta część proprium, która zostaje, i to ją ta strona podaje w całości.

Proprium dnia ma jeszcze dziewięć innych — Introit, Kolektę, Epistołę, Graduał, Offertorium, Sekretę, Komunię, Pokomunię, Ostatnią Ewangelię — obok niezmiennego ordinarium. To właśnie zabiera się na mszę, i jest w aplikacji.

Częste pytania

Dlaczego to nie ta Ewangelia, którą czytają w mojej parafii?
Ponieważ Mszał z 1962 roku i zreformowany lekcjonarz z 1969 roku czytają inne fragmenty. Pierwszy ma cykl roczny, drugi trzyletni. Ta strona podaje Mszał z 1962 roku.
Jaka jest różnica między Epistołą a Ewangelią?
Epistoła to pierwsze czytanie, najczęściej z listów Apostołów; Ewangelia to drugie, z czterech Ewangelistów. W rycie tradycyjnym msza ma tylko te dwa.
Czy można czytać Ewangelię dnia w domu?
Tak, i jest to dawna praktyka. Przeczytanie jej poprzedniego wieczoru albo tego samego ranka przygotowuje do wysłuchania jej na mszy; nie wymaga niczego poza uwagą.
Dlaczego najpierw łacina?
Ponieważ w tym języku jest proklamowana przy ołtarzu. Polski biegnie obok, wiersz po wierszu, a filtr u góry strony pozwala pokazać tylko jeden z nich.