A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata
Evangelho segundo São Marcos 15
1 Et confestim mane consilium facientes summi sacerdotes cum senioribus, et scribis, et universo concilio, vincientes Jesum, duxerunt, et tradiderunt Pilato.
1 E logo pela manhã, tendo conselho os príncipes dos sacerdotes com os anciãos, e os escribas, e com todo o conselho, fazendo amarrar a Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Et interrogavit eum Pilatus : Tu es rex Judæorum ? At ille respondens, ait illi : Tu dicis.
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o rei dos judeus? E êle, respondendo, lhe disse: Tu o dizes.
3 Et accusabant eum summi sacerdotes in multis.
3 E os príncipes dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pilatus autem rursum interrogavit eum, dicens : Non respondes quidquam ? vide in quantis te accusant.
4 E Pilatos lhe perguntou outra vez, dizendo: Tu não respondes coisa alguma? Vê de quantos crimes te acusam.
5 Jesus autem amplius nihil respondit, ita ut miraretur Pilatus.
5 Mas Jesus não respondeu mais palavra, de sorte que Pilatos estava admirado.
6 Per diem autem festum solebat dimittere illis unum ex vinctis, quemcumque petissent.
6 Ora, Pilatos costumava no dia da festa soltar-lhes um dos presos, qualquer que êles pedissem.
7 Erat autem qui dicebatur Barabbas, qui cum seditiosis erat vinctus, qui in seditione fecerat homicidium.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava prêso com outros sediciosos, porque em certo motim havia feito uma morte.
8 Et cum ascendisset turba, cœpit rogare, sicut semper faciebat illis.
8 E como concorresse o povo, começou a pedir-lhe a graça que sempre lhes fazia.
9 Pilatus autem respondit eis, et dixit : Vultis dimittam vobis regem Judæorum ?
9 E Pilatos lhes respondeu, e disse: Quereis que vos solte ao rei dos judeus?
10 Sciebat enim quod per invidiam tradidissent eum summi sacerdotes.
10 Porque êle sabia que os príncipes dos sacerdotes lho haviam entregado por inveja.
11 Pontifices autem concitaverunt turbam, ut magis Barabbam dimitteret eis.
11 Mas os pontífices concitaram o povo, para que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Pilatus autem iterum respondens, ait illis : Quid ergo vultis faciam regi Judæorum ?
12 E Pilatos, falando outra vez, lhes disse: Pois que quereis que eu faça ao rei dos judeus?
13 At illi iterum clamaverunt : Crucifige eum.
13 E êles tornaram a gritar: Crucifica-o.
14 Pilatus vero dicebat illis : Quid enim mali fecit ? At illi magis clamabant : Crucifige eum.
14 E Pilatos lhes replicava: Pois que mal fêz êle? E êles cada vez gritavam mais: Crucifica-o.
15 Pilatus autem volens populo satisfacere, dimisit illis Barabbam, et tradidit Jesum flagellis cæsum, ut crucifigeretur.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer ao povo, soltou-lhes Barrabás, e depois de fazer açoutar a Jesus, o entregou para que o crucificassem.
16 Milites autem duxerunt eum in atrium prætorii, et convocant totam cohortem,
16 E os soldados o levaram ao páteo do Pretório, e ali convocam tôda a coorte.
17 et induunt eum purpura, et imponunt ei plectentes spineam coronam.
17 E o vestem de púrpura, e, tecendo uma coroa de espinhos, lha põem na cabeça.
18 Et cœperunt salutare eum : Ave rex Judæorum.
18 E começaram a saudá-lo: Deus te salve, rei dos judeus.
19 Et percutiebant caput ejus arundine : et conspuebant eum, et ponentes genua, adorabant eum.
19 E lhe davam na cabeça com uma cana: E lhe cuspiam no rosto, e pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Et postquam illuserunt ei, exuerunt illum purpura, et induerunt eum vestimentis suis : et educunt illum ut crucifigerent eum.
20 E depois de o terem assim escarnecido o despiram da púrpura, e lhe vestiram os seus vestidos, e então o tiram para fora, para o crucificarem.
21 Et angariaverunt prætereuntem quempiam, Simonem Cyrenæum venientem de villa, patrem Alexandri et Rufi, ut tolleret crucem ejus.
21 E acertando de passar por ali certo homem de Cirene, por nome Simão, que vinha duma herdade, pai de Alexandre, e de Rufo, o obrigaram a levar-lhe a Cruz.
22 Et perducunt illum in Golgotha locum : quod est interpretatum Calvariæ locus.
22 E o levam a um lugar chamado Gólgota: Que quer dizer lugar do Calvário.
23 Et dabant ei bibere myrrhatum vinum : et non accepit.
23 E davam-lhe a beber vinho misturado com mirra: E não o tomou.
24 Et crucifigentes eum, diviserunt vestimenta ejus, mittentes sortem super eis, quis quid tolleret.
24 E depois de o crucificarem, repartiram os seus vestidos, lançando sortes sôbre êles, para ver a parte que cada um levaria.
25 Erat autem hora tertia : et crucifixerunt eum.
25 Era pois a hora de têrça: Tempo em que êles o crucificaram:
26 Et erat titulus causæ ejus inscriptus : Rex Judæorum.
26 E a causa da sua condenação estava escrita neste título: O REI DOS JUDEUS.
27 Et cum eo crucifigunt duos latrones : unum a dextris, et alium a sinistris ejus.
27 Crucificaram também com êle a dois ladrões: Um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Et impleta est Scriptura, quæ dicit : Et cum iniquis reputatus est.
28 E se cumpriu a Escritura, que diz: E foi contado com os maus.
29 Et prætereuntes blasphemabant eum, moventes capita sua, et dicentes : Vah ! qui destruis templum Dei, et in tribus diebus reædificas,
29 E os que iam passando blasfemavam dêle, movendo as suas cabeças, e dizendo: Ó lá, tu que destrois o templo de Deus e que o reedificas em três dias,
30 salvum fac temetipsum descendens de cruce.
30 livra-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Similiter et summi sacerdotes illudentes, ad alterutrum cum scribis dicebant : Alios salvos fecit ; seipsum non potest salvum facere.
31 Desta maneira escarnecendo-o também os príncipes dos sacerdotes com os escribas, diziam uns para os outros: Êle salvou aos outros, a si mesmo não se pode salvar.
32 Christus rex Israël descendat nunc de cruce, ut videamus, et credamus. Et qui cum eo crucifixi erant, convitiabantur ei.
32 Êsse Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos, e creiamos. Também os que haviam sido crucificados com êle, o afrontavam de palavras.
33 Et facta hora sexta, tenebræ factæ sunt per totam terram usque in horam nonam.
33 E chegada a hora de sexta, se cobriu tôda a terra de trevas até à hora de noa.
34 Et hora nona exclamavit Jesus voce magna, dicens : Eloi, eloi, lamma sabacthani ? quod est interpretatum : Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquisti me ?
34 E à hora de noa deu Jesus um grande brado, dizendo: Eli, Eli, lamma sabacthani? que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Et quidam de circumstantibus audientes, dicebant : Ecce Eliam vocat.
35 E ouvindo isto alguns dos circunstantes, diziam: Vêde que êle chama por Elias.
36 Currens autem unus, et implens spongiam aceto, circumponensque calamo, potum dabat ei, dicens : Sinite, videamus si veniat Elias ad deponendum eum.
36 E correndo um, e ensopando uma esponja em vinagre, e atando-a numa cana, dava-lhe a beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Jesus autem emissa voce magna expiravit.
37 Então Jesus dando um grande brado, expirou.
38 Et velum templi scissum est in duo, a summo usque deorsum.
38 E o véu do templo se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Videns autem centurio, qui ex adverso stabat, quia sic clamans expirasset, ait : Vere hic homo Filius Dei erat.
39 E o centurião, que estava bem defronte, vendo que Jesus expirara, dando êste brado, disse: Verdadeiramente êste homem era Filho de Deus.
40 Erant autem et mulieres de longe aspicientes : inter quas erat Maria Magdalene, et Maria Jacobi minoris, et Joseph mater, et Salome :
40 E achavam-se também ali algumas mulheres vendo de longe: Entre as quais estava Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago Menor, e de José, e Salomé:
41 et cum esset in Galilæa, sequebantur eum, et ministrabant ei, et aliæ multæ, quæ simul cum eo ascenderant Jerosolymam.
41 E quando Jesus estava em Galiléia, elas o seguiam, e lhe assistiam com o necessário, e assim muitas outras, que juntamente com êle haviam subido a Jerusalém.
42 Et cum jam sero esset factum (quia erat parasceve, quod est ante sabbatum),
42 E quando era já tarde (pois era a Parasceve, que vem a ser a vigília do sábado),
43 venit Joseph ab Arimathæa nobilis decurio, qui et ipse erat exspectans regnum Dei, et audacter introivit ad Pilatum, et petiit corpus Jesu.
43 veio José de Arimatéia, ilustre senador, que também êle esperava o reino de Deus, e foi com tôda a resolução à casa de Pilatos, e pediu-lhe o corpo de Jesus.
44 Pilatus autem mirabatur si jam obiisset. Et accersito centurione, interrogavit eum si jam mortuus esset.
44 E Pilatos se admirava de que Jesus morresse tão depressa. E chamando ao centurião, lhe perguntou se era já morto.
45 Et cum cognovisset a centurione, donavit corpus Joseph.
45 E depois que o soube do centurião, deu o corpo a José.
46 Joseph autem mercatus sindonem, et deponens eum involvit sindone, et posuit eum in monumento quod erat excisum de petra, et advolvit lapidem ad ostium monumenti.
46 E José tendo comprado um lençol, e tirando-o da Cruz, o amortalhou no lençol, e depositou-o num sepulcro, que estava aberto em rocha, e arrimou uma pedra à bôca do sepulcro.
47 Maria autem Magdalene et Maria Joseph aspiciebant ubi poneretur.
47 Entretanto Maria Madalena, e Maria, mãe de José, estavam observando onde êle se depositava.
Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).
A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.
Evangelho segundo São Marcos 15 · com o app
Acesso antecipado