Aktualności
Chrześcijańska dziewczynka « wydana » siłą za mąż w Pakistanie: porwanie, nie małżeństwo
Trzynastoletnia chrześcijańska dziewczynka siłą « wydana za mąż » w Pakistanie; mierzymy to porwanie nauką o małżeństwie, które istnieje jedynie przez zgodę.
W Pakistanie trzynastoletnia chrześcijańska dziewczynka została porwana, a następnie siłą « wydana za mąż » za trzydziestoletniego mężczyznę. Pierwsze orzeczenie sądu zwróciło ją pod opiekę jej porywacza. Najwyższy sąd konstytucyjny kraju ma teraz rozpatrzyć jej skargę.
Kościół zawsze nauczał, że małżeństwo powstaje przez wolną zgodę małżonków: to zgoda, i ona jedynie, wiąże węzeł. Tam, gdzie tej zgody brak — a brak jej całkowicie, gdy dziecko zostaje pochwycone przemocą — nie ma małżeństwa, lecz porwanie okryte świętym imieniem. A prawo Boże nakazuje ratować uciśnionego: « Wyrwijcie ubogiego, i nędznego z ręki niezbożnego wyzwólcie! » Pierwszym obowiązkiem władzy jest chronić niewinnego, a nie wydawać go temu, kto zadał mu gwałt.
Zmierzone tą regułą, nazwanie « małżeństwem » takiej niewoli jest kłamstwem dodanym do zbrodni. Nazywamy czyn: porwać i zniewolić dziecko należy do najcięższych niesprawiedliwości, a zwrócenie go oprawcy wywraca sam cel sprawiedliwości. Stała nauka nie zmienia się: tylko zgoda czyni małżeństwo; dziecko nie może jej dać; przymus je unicestwia. Nasza modlitwa jest o wyzwolenie tej małej i o to, by sędziowie pamiętali, że dzierżą miecz, aby chronić słabych, a nie by ich zakuwać.
Sources. Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), z sakramentu małżeństwa, §I, o zgodzie, która czyni małżeństwo; Psalm LXXXI, 4, według Wulgaty.