Leon XIV znosi covidowe obniżki pensji. Pytaniem pozostaje serce, nie kwota.

Motu proprio ogłoszonym 14 września 2026 roku Leon XIV uchylił regulację „Un futuro sostenibile” („Zrównoważona przyszłość”), wydaną przez Franciszka 23 marca 2021 roku, która w czasie pandemii obniżyła uposażenia kardynałów i wyższych urzędników Kurii Rzymskiej. Uchylenie wchodzi w życie 1 września 2026 roku.

Kościoła nie mierzy się jego budżetami. Dobra kościelne nie są własnością tych, którzy nimi zarządzają: są dziedzictwem Boga i ubogich, powierzonym duchownym jako szafarzom, którzy zdadzą z nich rachunek. Słuszne utrzymanie sługi ołtarza jest należne, gdyż „godzien jest robotnik zapłaty swojej”; lecz niebezpieczeństwem, które czyha na wyższe duchowieństwo, nie jest niedostatek, ale chciwość, którą Apostoł nazywa „korzeniem wszelkiego złego”. Pytaniem nie jest więc nigdy wysokość uposażenia, ale przywiązanie serca.

Środek z 2021 roku obniżał o 10% uposażenie kardynałów Kurii, o 8% uposażenie przełożonych i sekretarzy dykasterii oraz nakładał ogólną obniżkę 3% na pracowników duchownych i zakonnych. Zamrażał także dwuletnie podwyżki stażowe całego personelu w służbie, lecz w przypadku świeckich dopiero od czwartego stopnia, oszczędzając najniższe pensje. Franciszek uzasadniał go deficytem pogłębionym przez pandemię, jako rewizję wydatków mającą zapobiec środkom surowszym, takim jak zwalnianie pracowników, zwłaszcza świeckich oraz ojców i matek rodzin.

Jeden z jej artykułów uchylono już 16 czerwca 2025 roku. Nowy tekst, „po wysłuchaniu właściwej opinii Sekretariatu ds. Gospodarczych”, znosi resztę: uposażenia zostają przywrócone, podczas gdy skutki powstałe w okresie obowiązywania, w tym zamrożenie nabywania stopni stażowych, pozostają definitywnie nabyte. Leon XIV pisze, że obniżki „były również konieczne, aby stawić czoła wyjątkowemu wyzwaniu, jakim jest pandemia”, i że „obecnie mogą zostać przezwyciężone, z pewnością, że instytucje Stolicy Apostolskiej i Państwa Watykańskiego będą kontynuować, innymi środkami, swoje zaangażowanie w zapewnienie stabilności ekonomicznej”.

Oddać słudze to, co mu się należy, nie jest winą; przywiązać się do tego, byłoby nią. Tradycja nie sądzi kwoty, sądzi serce, które ją przyjmuje.

Źródła. Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), o siódmym przykazaniu, o dobrach cudzych i wadzie chciwości; Pierwszy List św. Pawła do Tymoteusza, VI, 8-10 („korzeniem wszelkiego złego jest chciwość”); Ewangelia według św. Łukasza, X, 7 („godzien jest robotnik zapłaty swojej”).