Leon XIV w Genazzano: modlitwa do Matki Bożej Dobrej Rady

7 września 2026 roku, w wigilię Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, papież Leon XIV udał się do augustiańskiego sanktuarium Matki Bożej Dobrej Rady (Madonna del Buon Consiglio) w Genazzano, około czterdziestu kilometrów od Rzymu, aby o godzinie osiemnastej przewodniczyć Mszy świętej. Miejsce to nie jest mu obce: dwa dni po swoim wyborze 8 maja 2025 roku właśnie tam, 10 maja, odbył swą pierwszą publiczną podróż jako papież, swą pierwszą pielgrzymkę maryjną. Augustianin, Robert Prevost bywał w tym sanktuarium przez dziesięciolecia: jako młody student w Rzymie na początku lat osiemdziesiątych, następnie jako przeor generalny swego zakonu, potem jako biskup Chiclayo i kardynał. Prowincja augustiańska w Chicago, do której wstąpił, jest poświęcona Matce Bożej Dobrej Rady.

Czczony tam obraz miał się w cudowny sposób pojawić na murze budującego się kościoła 25 kwietnia 1467 roku; augustianie sprawują nad nim pieczę od 1356 roku, gdy miejsce to powierzyła im rodzina Colonna. Rektor bazyliki-sanktuarium, ojciec Ludovico Centra, zapowiedział, że podczas wizyty zostanie odsłonięty obraz przedstawiający Leona XIV modlącego się przed wizerunkiem, na wzór obrazów jego poprzedników; przed nim bywali tu Urban VIII, Pius IX, Jan XXIII i Jan Paweł II. Jego ostatnia bytność przed wyborem sięgała 25 kwietnia 2024 roku, na święto Matki Bożej Dobrej Rady, gdy w homilii wzywał wiernych, by na wzór Maryi działali na rzecz pokoju i pojednania.

Co Kościół zawsze nauczał

Uciekać się do Matki Bożej, modlić się do Niej, prosić Ją o radę i pomoc, nie jest nabożeństwem późnym: jest to stała praktyka Kościoła. Katechizm Soboru Trydenckiego wykłada to, traktując o Pozdrowieniu Anielskim: «I nie bez racji święty Kościół dodał do tego dziękczynienia Modlitwy i wezwania do najświętszej Matki Bożej. Chce, abyśmy uciekali się do niej z pobożną ufnością i z głęboką pokorą, aby uzyskać przez jej wstawiennictwo, by Bóg zechciał pojednać się z nami mimo wszystkich naszych przewinień.» Powinniśmy, dodaje, «dzieci Ewy wygnane w tej dolinie łez, wzywać, nigdy się nie znużywszy, tę, która jest Matką miłosierdzia, orędowniczką ludu wiernego».

A rada Maryi nigdy nie jest Jej własna: odsyła w całości do Jej Syna. Na godach w Kanie mówi sługom tylko jedno: «Cokolwiek wam powie, czyńcie» (Jan, II, 5). Na tym polega cała «dobra rada»: nie na ludzkiej mądrości, lecz na posłuszeństwie Chrystusowi, u Tej, o której Ewangelia zauważa, że «zachowywała te wszystkie słowa, rozważając w sercu swoim» (Łukasz, II, 19).

Miara

Papież, który klęka przed obrazem Dziewicy, aby zawierzyć Jej swój urząd, czyni dokładnie to, co tradycja nakazuje każdemu chrześcijaninowi: wzywać Matkę miłosierdzia i orędowniczkę ludu wiernego. W tym punkcie akt jest prawy i mówimy to bez zastrzeżeń: pobożność maryjna następcy Piotra, publicznie wyznawana, jest dobrem i przykładem.

Pozostaje jednak, że miarą takiej wizyty nie jest ani tłum, ani odsłaniany obraz, ani długa lista papieży, którzy ją poprzedzili. Jest nią jedyna rzecz, o którą prosi Matka Boża Dobrej Rady: «Cokolwiek wam powie, czyńcie.» Nabożeństwo, które sprowadza dusze do posłuszeństwa Chrystusowi i do przyjętej nauki, jest płodne; to, które zatrzymuje się na obrazie, nie jest. Wierny zapamięta, że prawdziwie czci się Matkę tylko wtedy, gdy pełni się wolę Syna.

Źródła. Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), część czwarta, O modlitwie, o Pozdrowieniu Anielskim. Ewangelia wg św. Jana, II, 5, oraz wg św. Łukasza, II, 19 (Biblia Wujka, Wulgata).