La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Hechos 25

Idioma

1 Festus ergo cum venisset in provinciam, post triduum ascendit Jerosolymam a Cæsarea.

1 Llegado Festo á la provincia, tres días después subió á Jerusalén desde Cesarea.

2 Adieruntque eum principes sacerdotum et primi Judæorum adversus Paulum : et rogabant eum,

2 Presentáronsele luego los príncipes de los sacerdotes y los más distinguidos entre los judíos, para acusar á Pablo, con una petición

3 postulantes gratiam adversus eum, ut juberet perduci eum in Jerusalem, insidias tendentes ut interficerent eum in via.

3 en que le suplicaban por gracia que le mandase conducir á Jerusalén, tramando ellos una emboscada para asesinarle en el camino.

4 Festus autem respondit servari Paulum in Cæsarea : se autem maturius profecturum.

4 Mas Festo respondió, que Pablo estaba bien custodiado en Cesarea, para donde iba á partir él cuanto antes.

5 Qui ergo in vobis, ait, potentes sunt, descendentes simul, si quod est in viro crimen, accusent eum.

5 Por tanto, los principales (dijo) de entre vosotros, vengan también á Cesarea, y acúsenle, si es reo de algún crimen.

6 Demoratus autem inter eos dies non amplius quam octo aut decem, descendit Cæsaream, et altera die sedit pro tribunali, et jussit Paulum adduci.

6 En efecto, no habiéndose detenido en Jerusalén más que ocho ó diez días, marchó á Cesarea, y al día siguiente, sentándose en el tribunal, mandó comparecer á Pablo.

7 Qui cum perductus esset, circumsteterunt eum, qui ab Jerosolyma descenderant Judæi, multas et graves causas objicientes, quas non poterant probare :

7 Luego que fué presentado, le rodearon los judíos venidos de Jerusalén, acusándole de muchos y graves delitos, que no podían probar,

8 Paulo rationem reddente : Quoniam neque in legem Judæorum, neque in templum, neque in Cæsarem quidquam peccavi.

8 y de los cuales se defendía Pablo, diciendo: En nada he pecado ni contra la ley de los judíos, ni contra el templo, ni contra César.

9 Festus autem volens gratiam præstare Judæis, respondens Paulo, dixit : Vis Jerosolymam ascendere, et ibi de his judicari apud me ?

9 Mas Festo queriendo congraciarse con los judíos, respondiendo á Pablo, le dijo: ¿Quieres subir á Jerusalén, y ser allí juzgado ante mí?

10 Dixit autem Paulus : Ad tribunal Cæsaris sto : ibi me oportet judicari : Judæis non nocui, sicut tu melius nosti.

10 Respondió Pablo. Yo estoy ante el tribunal de César, que es donde debo ser juzgado: tú sabes muy bien que yo no he hecho el menor agravio á los Judíos.

11 Si enim nocui, aut dignum morte aliquid feci, non recuso mori : si vero nihil est eorum quæ hi accusant me, nemo potest me illis donare. Cæsarem appello.

11 Que si en algo les he ofendido, ó he hecho alguna cosa por la que sea reo de muerte, no rehuso morir; pero si no hay nada de cuanto éstos me imputan, ninguno tiene derecho para entregarme á ellos. Apelo á César.

12 Tunc Festus cum concilio locutus, respondit : Cæsarem appellasti ? ad Cæsarem ibis.

12 Entonces Festo, habiéndolo tratado con los de su consejo, respondió: ¿A César has apelado? pues á César irás.

13 Et cum dies aliquot transacti essent, Agrippa rex et Bernice descenderunt Cæsaream ad salutandum Festum.

13 Pasados algunos días, bajaron á Cesarea el rey Agripa y Berenice á visitar á Festo.

14 Et cum dies plures ibi demorarentur, Festus regi indicavit de Paulo, dicens : Vir quidam est derelictus a Felice vinctus,

14 Y habiéndose detenido allí muchos días, Festo habló al rey de la causa de Pablo, diciendo: Aquí dejó Félix preso á un hombre,

15 de quo cum essem Jerosolymis, adierunt me principes sacerdotum et seniores Judæorum, postulantes adversus illum damnationem.

15 Sobre el cual estando yo en Jerusalén, recurrieron á mí los príncipes de los sacerdotes, y los ancianos de los Judíos, pidiendo que fuese condenado á muerte.

16 Ad quos respondi : Quia non est Romanis consuetudo damnare aliquem hominem priusquam is qui accusatur præsentes habeat accusatores, locumque defendendi accipiat ad abluenda crimina.

16 Yo les respondí: Que los romanos no acostumbran condenar á ningún hombre, antes que el acusado tenga presentes á sus acusadores y lugar de defenderse para justificarse de los cargos.

17 Cum ergo huc convenissent sine ulla dilatione, sequenti die sedens pro tribunali, jussi adduci virum.

17 Habiendo, pues, ellos concurrido acá sin dilación alguna, al día siguiente, sentado yo en el tribunal, mandé traer ante mí al dicho hombre.

18 De quo, cum stetissent accusatores, nullam causam deferebant, de quibus ego suspicabar malum.

18 Compareciendo los acusadores, vi que no le imputaban ningún crimen de los que yo sospechaba fuese culpado.

19 Quæstiones vero quasdam de sua superstitione habebant adversus eum, et de quodam Jesu defuncto, quem affirmabat Paulus vivere.

19 Solamente tenían con él no sé que disputa tocante á su superstición Judaica, y sobre un cierto Jesús difunto, que Pablo afirmaba estar vivo.

20 Hæsitans autem ego de hujusmodi quæstione, dicebam si vellet ire Jerosolymam, et ibi judicari de istis.

20 Perplejo yo en una causa de esta naturaleza, le dije si quería ir á Jerusalén, y ser allí juzgado de estas cosas.

21 Paulo autem appellante ut servaretur ad Augusti cognitionem, jussi servari eum, donec mittam eum ad Cæsarem.

21 Mas interponiendo Pablo apelación para que su causa se reservase al juicio de Augusto, dí orden para que se le mantuviese en custodia, hasta remitirle á César.

22 Agrippa autem dixit ad Festum : Volebam et ipse hominem audire. Cras, inquit, audies eum.

22 Entonces dijo Agripa á Festo: Desearía yo también oir á ese hombre. Mañana, respondió Festo, le oirás,

23 Altera autem die cum venisset Agrippa et Bernice cum multa ambitione, et introissent in auditorium cum tribunis et viris principalibus civitatis, jubente Festo, adductus est Paulus.

23 Con eso al día siguiente, habiendo venido Agripa y Berenice, con mucha pompa, y entrando en la sala de la audiencia con los tribunos y personas principales de la ciudad, fué Pablo traido por orden de Festo.

24 Et dicit Festus : Agrippa rex, et omnes qui simul adestis nobiscum viri, videtis hunc de quo omnis multitudo Judæorum interpellavit me Jerosolymis, petentes et acclamantes non oportere eum vivere amplius.

24 El cual dijo: Rey Agripa, y todos vosotros que os hallais aquí presentes, ya veis á este hombre, contra quien todo el pueblo de los judíos ha acudido á mí en Jerusalén, representándome con grandes instancias y clamores que no debe vivir más.

25 Ego vere comperi nihil dignum morte eum admisisse. Ipso autem hoc appellante ad Augustum, judicavi mittere.

25 Mas yo he averiguado que nada ha hecho que mereciese la muerte. Pero habiendo él mismo apelado á Augusto he determinado remitírsele.

26 De quo quid certum scribam domino, non habeo. Propter quod produxi eum ad vos, et maxime ad te, rex Agrippa, ut interrogatione facta habeam quid scribam.

26 Bien que como no tengo cosa cierta que escribir al señor acerca de él, por esto le he hecho venir á vuestra presencia, mayormente ante tí, oh rey Agripa para que examinándole tenga yo algo que escribir.

27 Sine ratione enim mihi videtur mittere vinctum, et causas ejus non significare.

27 Pues me parece cosa fuera de razón el remitir á un hombre preso, sin exponer los delitos de que se le acusa.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.