Apokalipsa św. Jana, rozdział 16

1 Et audivi vocem magnam de templo, dicentem septem angelis : Ite, et effundite septem phialas iræ Dei in terram.

1 I słyszałem głos donośny z świątyni, mówiący do siedmiu aniołów: Idźcie i wylejcie siedem czasz gniewu bożego na ziemię.

2 Et abiit primus, et effudit phialam suam in terram, et factum est vulnus sævum et pessimum in homines, qui habebant caracterem bestiæ, et in eos qui adoraverunt imaginem ejus.

2 I odszedł pierwszy i wylał czaszę swą na ziemię „i powstała sroga i złośliwa rana w ludziach,” którzy mieli znamię bestii i w tych, którzy się kłaniali jej obrazowi.

3 Et secundus angelus effudit phialam suam in mare, et factus est sanguis tamquam mortui : et omnis anima vivens mortua est in mari.

3 I drugi anioł wylał czaszę swą na morze „i powstała krew” jakby umarłego i wszelka istota żywa zdechła w morzu.

4 Et tertius effudit phialam suam super flumina, et super fontes aquarum, et factus est sanguis.

4 I trzeci wylał czaszę swą na rzeki i na źródła wód - „i powstała krew.”

5 Et audivi angelum aquarum dicentem : Justus es, Domine, qui es, et qui eras sanctus, qui hæc judicasti :

5 I słyszałem anioła wód mówiącego: Sprawiedliwy jesteś, Panie, który jesteś i który byłeś, Święty, który to osądziłeś,

6 quia sanguinem sanctorum et prophetarum effuderunt, et sanguinem eis dedisti bibere : digni enim sunt.

6 ponieważ krew świętych i proroków wylali, dałeś im też pić krew, bo godni są.

7 Et audivi alterum ab altari dicentem : Etiam Domine Deus omnipotens, vera et justa judicia tua.

7 I słyszałem drugiego mówiącego od ołtarza: Tak, „Panie, Boże wszechmogący, prawdziwe i sprawiedliwe sądy twoje.”

8 Et quartus angelus effudit phialam suam in solem, et datum est illi æstu affligere homines, et igni :

8 I czwarty anioł wylał czaszę swą na słońce i pozwolono mu nękać ludzi upałem i ogniem.

9 et æstuaverunt homines æstu magno, et blasphemaverunt nomen Dei habentis potestatem super has plagas, neque egerunt pœnitentiam ut darent illi gloriam.

9 I płonęli ludzie od skwaru wielkiego i bluźnili imię Boga, mającego władzę nad tymi plagami, a nie czynili pokuty, aby mu oddać chwałę.

10 Et quintus angelus effudit phialam suam super sedem bestiæ : et factum est regnum ejus tenebrosum, et commanducaverunt linguas suas præ dolore :

10 I piąty anioł wylał czaszę swą na stolicę bestii i królestwo jej zaległa ciemność i kąsali języki swoje z boleści.

11 et blasphemaverunt Deum cæli præ doloribus, et vulneribus suis, et non egerunt pœnitentiam ex operibus suis.

11 I bluźnili Boga niebieskiego z powodu boleści i ran swoich, a nie pokutowali za uczynki swoje.

12 Et sextus angelus effudit phialam suam in flumen illud magnum Euphraten : et siccavit aquam ejus, ut præpararetur via regibus ab ortu solis.

12 I szósty anioł wylał czaszę swą „na Eufrat, ową wielką rzekę i wysuszył wodę” jej, aby przygotować drogę królom „od wschodu słońca.”

13 Et vidi de ore draconis, et de ore bestiæ, et de ore pseudoprophetæ spiritus tres immundos in modum ranarum.

13 I widziałem z paszczy smoka i z pyska bestii i z ust fałszywego proroka trzy nieczyste duchy na kształt żab.

14 Sunt enim spiritus dæmoniorum facientes signa, et procedunt ad reges totius terræ congregare illos in prælium ad diem magnum omnipotentis Dei.

14 Albowiem są to duchy czartów, które czynią znaki i wychodzą do królów całej ziemi, by ich gromadzić na walkę na dzień wielki wszechmogącego Boga.

15 Ecce venio sicut fur. Beatus qui vigilat, et custodit vestimenta sua, ne nudus ambulet, et videant turpitudinem ejus.

15 Oto idę jak złodziej: Błogosławiony ten, co czuwa i strzeże szat swoich, aby nie chodził nago i nie oglądano sromoty jego.

16 Et congregabit illos in locum qui vocatur hebraice Armagedon.

16 I zgromadzi ich na miejsce, które nazywają po hebrajsku Armagedon.

17 Et septimus angelus effudit phialam suam in aërem, et exivit vox magna de templo a throno, dicens : Factum est.

17 I siódmy anioł wylał czaszę swą w powietrze i rozległ się donośny głos z świątyni od tronu, mówiący: Stało się.

18 Et facta sunt fulgura, et voces, et tonitrua, et terræmotus factus est magnus, qualis numquam fuit ex quo homines fuerunt super terram : talis terræmotus, sic magnus.

18 I powstały „błyskawice i głosy i gromy” i nastało wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nigdy nie było, odkąd ludzie zamieszkują ziemię; takie trzęsienie ziemi, tak wielkie.

19 Et facta est civitas magna in tres partes : et civitates gentium ceciderunt. Et Babylon magna venit in memoriam ante Deum, dare illi calicem vini indignationis iræ ejus.

19 I rozpadło się miasto wielkie na trzy części. I miasta narodów upadły. I przed pamięcią Boga stanął „Babilon wielki,” aby mu dał „kubek wina zapalczywości” gniewu swego.

20 Et omnis insula fugit, et montes non sunt inventi.

20 I wszelka wyspa zniknęła i góry się nie znalazły.

21 Et grando magna sicut talentum descendit de cælo in homines : et blasphemaverunt Deum homines propter plagam grandinis : quoniam magna facta est vehementer.

21 I wielki grad wagi talentu spadł z nieba na ludzi i bluźnili ludzie Boga z powodu plagi gradu, gdyż była nader wielka.