Apokalipsa św. Jana, rozdział 17

1 Et venit unus de septem angelis, qui habebant septem phialas, et locutus est mecum, dicens : Veni, ostendam tibi damnationem meretricis magnæ, quæ sedet super aquas multas,

1 I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz i odezwał się do mnie, mówiąc: Chodź, pokażę ci potępienie wielkiej wszetecznicy, która siedzi „nad wodami wielkimi,

2 cum qua fornicati sunt reges terræ, et inebriati sunt qui inhabitant terram de vino prostitutionis ejus.

2 z którą nierząd uprawiali królowie ziemi i opili się” winem jej nierządu mieszkańcy ziemi.

3 Et abstulit me in spiritu in desertum. Et vidi mulierem sedentem super bestiam coccineam, plenam nominibus blasphemiæ, habentem capita septem, et cornua decem.

3 I zaniósł mię w duchu na pustynię. I widziałem niewiastę, siedzącą na szkarłatnej bestii, pełnej imion bluźnierczych, mającej siedem głów i dziesięć rogów.

4 Et mulier erat circumdata purpura, et coccino, et inaurata auro, et lapide pretioso, et margaritis, habens poculum aureum in manu sua, plenum abominatione, et immunditia fornicationis ejus.

4 A niewiasta przyobleczona była w purpurę i karmazyn i ozdobiona złotem i drogimi kamieniami i perłami, trzymała puchar złoty w swej ręce, pełny obrzydliwości i plugawej rozpusty swojej,

5 Et in fronte ejus nomen scriptum : Mysterium : Babylon magna, mater fornicationum, et abominationum terræ.

5 a na czole swoim napisane imię: Tajemnica; Babilon wielki, matka rozpusty i obrzydliwości ziemi.

6 Et vidi mulierem ebriam de sanguine sanctorum, et de sanguine martyrum Jesu. Et miratus sum cum vidissem illam admiratione magna.

6 I widziałem niewiastę pijaną krwią świętych i krwią męczenników Jezusowych. I ujrzawszy ją, zdziwiłem się zdumieniem wielkim.

7 Et dixit mihi angelus : Quare miraris ? ego dicam tibi sacramentum mulieris, et bestiæ, quæ portat eam, quæ habet capita septem, et cornua decem.

7 I rzekł mi anioł: Czemu się dziwisz? Ja ci wytłumaczę tajemnicę niewiasty i bestii, która ją niesie, a ma siedem głów i dziesięć rogów.

8 Bestia, quam vidisti, fuit, et non est, et ascensura est de abysso, et in interitum ibit : et mirabuntur inhabitantes terram (quorum non sunt scripta nomina in libro vitæ a constitutione mundi) videntes bestiam, quæ erat, et non est.

8 Bestia, którą widziałeś, była, a nie jest i „ma wyjść z przepaści” i pójdzie na zagładę i zdziwią się mieszkańcy ziemi (których imiona nie są zapisane w księdze życia od założenia świata), widząc bestię, która była, a nie jest.

9 Et hic est sensus, qui habet sapientiam. Septem capita, septem montes sunt, super quos mulier sedet, et reges septem sunt.

9 I tu jest rozum - kto ma mądrość. Siedem głów - to siedem gór, na których niewiasta siedzi, królów jest też siedmiu.

10 Quinque ceciderunt, unus est, et alius nondum venit : et cum venerit, oportet illum breve tempus manere.

10 Pięciu upadło, jeden jest, a drugi jeszcze nie przyszedł. I gdy przyjdzie, ma pozostać przez krótki czas.

11 Et bestia, quæ erat, et non est : et ipsa octava est : et de septem est, et in interitum vadit.

11 Bestia zaś, która była, a nie jest i ona jest ósma spośród siedmiu i idzie na zagładę.

12 Et decem cornua, quæ vidisti, decem reges sunt : qui regnum nondum acceperunt, sed potestatem tamquam reges una hora accipient post bestiam.

12 „A dziesięć rogów,” które widziałeś - to „dziesięciu królów,” którzy nie objęli jeszcze królestwa, ale otrzymają moc jako królowie na jedną godzinę po bestii.

13 Hi unum consilium habent, et virtutem, et potestatem suam bestiæ tradent.

13 Ci mają jeden zamiar i moc i władzę swoją oddadzą bestii.

14 Hi cum Agno pugnabunt, et Agnus vincet illos : quoniam Dominus dominorum est, et Rex regum, et qui cum illo sunt, vocati, electi, et fideles.

14 Ci będą walczyć z Barankiem a Baranek ich zwycięży, gdyż jest Panem nad pany i Królem nad królami i ci, co są z nim, wezwani, wybrani i wierni.

15 Et dixit mihi : Aquæ, quas vidisti ubi meretrix sedet, populi sunt, et gentes, et linguæ.

15 I rzekł mi: Wody, które widziałeś, gdzie siedzi wszetecznica - to są ludy i narody i języki.

16 Et decem cornua, quæ vidisti in bestia : hi odient fornicariam, et desolatam facient illam, et nudam, et carnes ejus manducabunt, et ipsam igni concremabunt.

16 A dziesięć rogów, które widziałeś na bestii - ci będą mieć w nienawiści wszetecznicę i spustoszą ją i ogołocą i ciało jej jeść będą, a ją samą spalą ogniem.

17 Deus enim dedit in corda eorum ut faciant quod placitum est illi : ut dent regnum suum bestiæ donec consummentur verba Dei.

17 Albowiem Bóg tchnął w ich serca, aby czynili, co się jemu podoba, aby oddali królestwo swe bestii, aż się wypełnią zamiary boże.

18 Et mulier, quam vidisti, est civitas magna, quæ habet regnum super reges terræ.

18 I niewiasta, którą widziałeś - to miasto wielkie, które panuje nad królami ziemi.