Skazana za cytowanie Biblii: wyznanie wiary przed sędziami

W Finlandii chrześcijańska parlamentarzystka została skazana w marcu za publiczne bronienie biblijnego nauczania o małżeństwie i moralności. Wnosi dziś swoją sprawę, w ostatniej instancji, przed najwyższy sąd europejski. Tak oto w kraju dawnego chrześcijaństwa cytowanie Pisma może teraz postawić obywatela przed sądem.

Chrześcijanin nigdy nie miał wyboru, by przemilczeć swoją wiarę. Pan związał go słowem bez wyjścia: « Każdy więc, który mnie wyzna przed ludźmi, wyznam go i ja przed Ojcem moim, który jest w niebiosach. » A gdy władza żąda milczenia o tym, co Bóg powiedział, pozostaje reguła Apostołów: « Więcej trzeba słuchać Boga, aniżeli ludzi. » Słowo Boże nie podlega sądowi ludzi; to ludzie będą przez nie sądzeni.

Zmierzona tą regułą, skazanie odwraca porządek rzeczy. Nie sądzimy serc; nazywamy czyn: ciągnąć wierzącego przed sąd za to, że powtórzył, czego naucza Pismo, znaczy ustanowić ludzki trybunał sędzią prawa Bożego i uczynić z wyznania wiary przestępstwo. Czy się ją pochwala, czy nie, społeczeństwo, które karze cytowanie Biblii, dało sobie pana, którego już nie panuje. Prawda o człowieku i o małżeństwie nie przestaje być prawdą dlatego, że sędzia jej zakazuje; a chrześcijanin ze swej strony zachowuje obowiązek jej wyznawania — za cenę, jeśli trzeba, swojej wolności.

Sources. Ewangelia według świętego Mateusza, X, 32; Dzieje Apostolskie, V, 29; Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), o obowiązku wyznawania wiary.