Aktualności
W Amazonii krew zamordowanych wodzów tubylczych woła do Boga
W Pucallpie, w peruwiańskiej Amazonii, Leon XIV napiętnował zabójstwa wodzów tubylczych i wyzysk puszczy; mierzymy to piątym przykazaniem i krwią Abla wołającą do Boga.
W niedzielę 15 listopada 2026 roku, nad Malecón de Puerto Callao w Pucallpie, na północnym wschodzie Peru, papież Leon XIV spotkał się z ludami Amazonii wobec około pięciu tysięcy osób. Napiętnował tam zabójstwa wodzów tubylczych, zgładzonych za obronę swoich ziem, a także wyzysk puszczy. O tych wydanych na śmierć ludziach powiedział: «Wielu wodzów tubylczych zostało zamordowanych za to, że chronili swoje terytoria. Krew tych braci woła do Boga i domaga się sprawiedliwości wobec ludzi.»
Wskazał ich przyczyny: handel narkotykami, korupcję, wylesianie, nielegalne górnictwo i wycieki ropy, które nazwał «gorzkimi owocami samowolnego wyzysku zasobów naturalnych», «sprzecznościami, które ranią człowieczeństwo i oszpecają stworzenie». Przedstawił się «jako pasterz, by słuchać waszych historii i kroczyć u waszego boku». W peruwiańskiej Amazonii naliczono co najmniej trzydziestu pięciu zamordowanych tubylczych obrońców w latach 2020–2026, a większość tych zabójstw pozostaje bezkarna; w skali świata Ameryka Łacińska skupia 82% odnotowanych zabójstw obrońców środowiska. Wikariat Pucallpy liczy zaledwie dwudziestu pięciu kapłanów.
Tradycja: krew niewinnego woła do Boga
Wypowiedziane słowa nie są okolicznościowym obrazem: są słowami Pisma. Gdy Kain zabił swego brata, Bóg rzekł do niego: «głos krwi brata twego woła do mnie z ziemi» (Rdz 4, 10). Zabójstwo niewinnego jest pierwszą przelaną krwią, którą opisuje Pismo, i od razu stawia ją pod spojrzeniem Boga, który żąda za nią rachunku.
Piąte przykazanie — «Nie będziesz zabijał» — broni życia człowieka, uczynionego na obraz Boży. Katechizm Soboru Trydenckiego naucza, że dobrowolne zabójstwo niewinnego zalicza się do grzechów, które wołają o pomstę do Boga, a ten, kto je popełnia, ściąga na siebie Bożą sprawiedliwość. Zabicie człowieka, by zagarnąć jego ziemię lub jego bogactwa, łączy z zabójstwem chciwość i niesprawiedliwość, i powiększa winę.
Miara
Zmierzone wedle tej reguły, stwierdzenie jest słuszne. Nazwać zabójstwo zabójstwem, domagać się sprawiedliwości za przelaną krew niewinnego — to sam urząd pasterza i głos prawa Bożego. Mówimy to bez ogródek: w tym punkcie słowo wypowiedziane w Pucallpie zgadza się z odwieczną nauką. Krew tych ludzi woła do Boga, ponieważ Bóg pierwszy powiedział, że będzie wołać.
To wezwanie zostało wpisane w to, co nazwano «ekologią integralną», podejmując amazoński «sen» poprzednika i odsyłając do encykliki Laudato si'. Te ramy należą do naszych czasów, a my przytaczamy je takimi, jakie są: językiem, w którym fakt zostaje wypowiedziany, nie zaś regułą, która go osądza. Prawda zaś, która je dźwiga, jest dawna: stworzenie jest darem Boga powierzonym straży człowieka, nie łupem wydanym chciwości; a ograbiony ubogi i przelana krew niewinnego mają za mściciela samego Boga.
Co wierny ma z tego zapamiętać
Nauka jest prosta i twarda. Piąte przykazanie nie jest nowoczesną wrażliwością: obowiązuje od Synaju. Chciwość, która zbroi rękę zabójcy, pozostaje jednym z grzechów głównych. Modlić się za zmarłych, domagać się dla żywych sprawiedliwości ludzkiej, odmawiać uznania za postęp tego, co buduje się na krwi — oto, co należy do wiary zawsze wyznawanej, a nie do sprawy chwili.
Źródła. Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), wykład piątego przykazania «Nie będziesz zabijał» oraz grzechów wołających o pomstę do Boga. Księga Rodzaju IV, 10 (krew Abla wołająca z ziemi). Księga Wyjścia XX, 13.