Pięcioro abortowanych dzieci odnalezionych w stolicy amerykańskiej: niewinna krew woła

Cztery lata temu, w stolicy amerykańskiej, odnajdywano szczątki pięciorga dzieci, ofiar późnych aborcji. Dziś blisko sześćdziesięciu ustawodawców domaga się od władz federalnych wszczęcia śledztwa w sprawie okoliczności ich śmierci. Pięć małych ciał, długo trzymanych w cieniu, o których żąda się wreszcie, by powiedziano, jak zginęły.

Prawo Boże nie zna tu żadnej dwuznaczności. « Niewinnego i sprawiedliwego nie zabijesz », mówi Pismo ; a o dziecku ukrytym w łonie Pan oznajmia : « Pierwej, niźlim cię utworzył w żywocie, znałem cię. » Dziecko nienarodzone nie jest rzeczą ani częścią ciała swojej matki : jest osobą, znaną i chcianą przez Boga od pierwszej chwili. Dlatego tradycja zawsze zaliczała aborcję do zbrodni, które wołają o pomstę, a Magisterium potępiło ją w słowach bez odwołania jako zabójstwo niewinnego.

Zmierzona tą regułą, wiadomość jest przede wszystkim żałobą. Nie sądzimy dusz ; nazywamy czyn : zadać śmierć pięciorgu dzieciom przed ich narodzeniem jest zabójstwem, a wyrzucenie potem ich ciał niczym odpadek dodaje zniewagę do zbrodni, gdyż nawet umarli mają prawo do szacunku i do pogrzebu. To, że wreszcie zażądano śledztwa, po czterech latach milczenia, dość mówi, jak bardzo publiczne sumienie z trudem nazywa to, co widzi. My to nazywamy : to są dzieci, nie odpady ; a ich krew, jak krew Abla, woła z ziemi ku Niebu. Niech otrzymają wreszcie jedyne, co ludzie jeszcze mogą im dać : prawdę o ich śmierci i grób.

Sources. Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), z piątego przykazania ; Pius XI, encyklika Casti Connubii (1930), o potępieniu aborcji ; Księga Jeremiasza, I, 5 ; Księga Wyjścia, XXIII, 7 ; Księga Rodzaju, IV, 10.