Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata

Ewangelia według św. Jana, rozdział 12

Język

1 Jesus ergo ante sex dies Paschæ venit Bethaniam, ubi Lazarus fuerat mortuus, quem suscitavit Jesus.

1 Jezus tedy sześć dni przed Paschą przyszedł do Betanii, gdzie był umarł Łazarz, którego Jezus wskrzesił.

2 Fecerunt autem ei cœnam ibi, et Martha ministrabat, Lazarus vero unus erat ex discumbentibus cum eo.

2 I sprawili mu tam ucztę; i Marta służyła a Łazarz był jednym z siedzących z nim u stołu.

3 Maria ergo accepit libram unguenti nardi pistici pretiosi, et unxit pedes Jesu, et extersit pedes ejus capillis suis : et domus impleta est ex odore unguenti.

3 Maria więc wzięła funt drogiego, szpikanardowego olejku, i namaściła nogi Jezusowe, i otarła nogi jego włosami swoimi; i napełnił się dom wonnością olejku.

4 Dixit ergo unus ex discipulis ejus, Judas Iscariotes, qui erat eum traditurus :

4 Rzekł tedy jeden z uczniów jego, Judasz Iszkariota, który go miał wydać:

5 Quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis, et datum est egenis ?

5 Czemuż tego olejku nie sprzedano za trzysta denarów, i nie dano ubogim?

6 Dixit autem hoc, non quia de egenis pertinebat ad eum, sed quia fur erat, et loculos habens, ea quæ mittebantur, portabat.

6 To zaś powiedział, nie żeby mu chodziło o ubogich, ale że był złodziejem, i mieszek mając, nosił co składano.

7 Dixit ergo Jesus : Sinite illam ut in diem sepulturæ meæ servet illud.

7 Rzekł więc Jezus: Pozwólcie jej, aby na dzień pogrzebu mego to zachowała.

8 Pauperes enim semper habetis vobiscum : me autem non semper habetis.

8 Ubogich bowiem zawsze wśród siebie macie, a mnie nie zawsze macie.

9 Cognovit ergo turba multa ex Judæis quia illic est, et venerunt, non propter Jesum tantum, sed ut Lazarum viderent, quem suscitavit a mortuis.

9 Dowiedziało się tedy wielkie mnóstwo żydów, że tam jest; i przyszli, nie tylko dla Jezusa, ale żeby widzieć Łazarza, którego wskrzesił z martwych.

10 Cogitaverunt autem principes sacerdotum ut et Lazarum interficerent :

10 Umyślili zaś przedniejsi kapłani, żeby i Łazarza zabić;

11 quia multi propter illum abibant ex Judæis, et credebant in Jesum.

11 bo wielu żydów z powodu niego odstępowało, i wierzyło w Jezusa.

12 In crastinum autem, turba multa quæ venerat ad diem festum, cum audissent quia venit Jesus Jerosolymam,

12 A nazajutrz wielka rzesza, która była przyszła na święto, skoro usłyszeli, że Jezus idzie do Jerozolimy,

13 acceperunt ramos palmarum, et processerunt obviam ei, et clamabant : Hosanna, benedictus qui venit in nomine Domini, rex Israël.

13 nabrali gałęzi palmowych, i wyszli naprzeciw niemu, i wołali: „Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie,” król Izraela.

14 Et invenit Jesus asellum, et sedit super eum, sicut scriptum est :

14 I znalazł Jezus osiołka, i wsiadł nań, jak jest napisane:

15 Noli timere, filia Sion : ecce rex tuus venit sedens super pullum asinæ.

15 „Nie bój się, córko Syjońska! Oto król twój przybywa, siedząc na źrebięciu oślicy.”

16 Hæc non cognoverunt discipuli ejus primum : sed quando glorificatus est Jesus, tunc recordati sunt quia hæc erant scripta de eo, et hæc fecerunt ei.

16 Tego nie rozumieli uczniowie jego z początku; ale gdy Jezus został uwielbiony, wtedy wspomnieli, że to było o nim napisane, i że to mu uczynili.

17 Testimonium ergo perhibebat turba, quæ erat cum eo quando Lazarum vocavit de monumento, et suscitavit eum a mortuis.

17 Świadczyła więc rzesza, która przy nim była, kiedy Łazarza wywołał z grobu, i wskrzesił go z martwych.

18 Propterea et obviam venit ei turba : quia audierunt fecisse hoc signum.

18 Dlatego też wyszła naprzeciw niego rzesza, że słyszeli, iż on ten cud uczynił.

19 Pharisæi ergo dixerunt ad semetipsos : Videtis quia nihil proficimus ? ecce mundus totus post eum abiit.

19 Mówili więc faryzeusze między sobą: Widzicie, że nic nie osiągamy? Oto cały świat za nim poszedł.

20 Erant autem quidam gentiles, ex his qui ascenderant ut adorarent in die festo.

20 A byli niektórzy poganie między tymi, co przyszli, żeby pokłonić się w dzień święty.

21 Hi ergo accesserunt ad Philippum, qui erat a Bethsaida Galilææ, et rogabant eum, dicentes : Domine, volumus Jesum videre.

21 Ci tedy przystąpili do Filipa, który był z Betsaidy Galilejskiej, i prosili go mówiąc: Panie, chcemy ujrzeć Jezusa.

22 Venit Philippus, et dicit Andreæ ; Andreas rursum et Philippus dixerunt Jesu.

22 Poszedł Filip, i powiedział Andrzejowi, Andrzej znowu i Filip powiedzieli Jezusowi.

23 Jesus autem respondit eis, dicens : Venit hora, ut clarificetur Filius hominis.

23 Jezus zaś odpowiedział im, mówiąc: Przyszła godzina, aby uwielbiony był Syn Człowieczy.

24 Amen, amen dico vobis, nisi granum frumenti cadens in terram, mortuum fuerit,

24 Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Jeśli ziarno pszeniczne wpadłszy w ziemię, nie obumrze,

25 ipsum solum manet : si autem mortuum fuerit, multum fructum affert. Qui amat animam suam, perdet eam ; et qui odit animam suam in hoc mundo, in vitam æternam custodit eam.

25 samo zostaje; lecz jeśli obumrze, wiele owocu przynosi. Kto miłuje duszę swą, straci ją; a kto nienawidzi duszy swojej na tym świecie, na życie wieczne zachowa ją.

26 Si quis mihi ministrat, me sequatur, et ubi sum ego, illic et minister meus erit. Si quis mihi ministraverit, honorificabit eum Pater meus.

26 Jeśli kto mnie służy, niech idzie za mną; a gdzie ja jestem, tam i sługa mój będzie. Jeśli kto mnie będzie służył, uczci go Ojciec mój.

27 Nunc anima mea turbata est. Et quid dicam ? Pater, salvifica me ex hac hora. Sed propterea veni in horam hanc :

27 Teraz dusza moja zatrwożona jest. I cóż powiem? Ojcze, wybaw mnie od tej godziny. Lecz po to przyszedłem na tę godzinę.

28 Pater, clarifica nomen tuum. Venit ergo vox de cælo : Et clarificavi, et iterum clarificabo.

28 Ojcze, uwielbij imię swoje! Rozległ się więc głos z nieba: I uwielbiłem, i jeszcze uwielbię.

29 Turba ergo, quæ stabat, et audierat, dicebat tonitruum esse factum. Alii dicebant : Angelus ei locutus est.

29 Rzesza tedy, która stała, i słyszała, mówiła, że zagrzmiało. A inni mówili: Anioł przemówił do niego.

30 Respondit Jesus, et dixit : Non propter me hæc vox venit, sed propter vos.

30 Odpowiedział Jezus, i rzekł: Nie dla mnie ten głos przyszedł, ale dla was.

31 Nunc judicium est mundi : nunc princeps hujus mundi ejicietur foras.

31 Teraz jest sąd świata; teraz książę tego świata precz wyrzucony będzie.

32 Et ego, si exaltatus fuero a terra, omnia traham ad meipsum.

32 A ja gdy będę podwyższony nad ziemię, pociągnę wszystko do siebie.

33 (Hoc autem dicebat, significans qua morte esset moriturus.)

33 (To zaś mówił, oznajmiając, jaką śmiercią miał umrzeć).

34 Respondit ei turba : Nos audivimus ex lege, quia Christus manet in æternum : et quomodo tu dicis : Oportet exaltari Filium hominis ? quis est iste Filius hominis ?

34 Odpowiedziała mu rzesza: My słyszeliśmy z Zakonu, że Chrystus trwa na wieki; a jakże ty mówisz: Potrzeba, żeby podwyższony był Syn Człowieczy? Któż to jest ten Syn Człowieczy?

35 Dixit ergo eis Jesus : Adhuc modicum, lumen in vobis est. Ambulate dum lucem habetis, ut non vos tenebræ comprehendant ; et qui ambulat in tenebris, nescit quo vadat.

35 Rzekł im więc Jezus: Jeszcze przez krótki czas jest wśród was światłość. Chodźcie, póki światłość macie, żeby was ciemności nie ogarnęły; a kto w ciemności chodzi, nie wie, dokąd idzie.

36 Dum lucem habetis, credite in lucem, ut filii lucis sitis. Hæc locutus est Jesus, et abiit et abscondit se ab eis.

36 Póki światłość macie, wierzcie w światłość, abyście byli synami światłości. To powiedział Jezus, i odszedł, i ukrył się przed nimi.

37 Cum autem tanta signa fecisset coram eis, non credebant in eum ;

37 A chociaż tak wiele cudów uczynił przed nimi, nie wierzyli w niego,

38 ut sermo Isaiæ prophetæ impleretur, quem dixit : Domine, quis credidit auditui nostro ? et brachium Domini cui revelatum est ?

38 aby się wypełniły słowa Izajasza proroka, które powiedział: „Panie, któż uwierzył przepowiadaniu naszemu, a ramię Pańskie komu jest objawione?”

39 Propterea non poterant credere, quia iterum dixit Isaias :

39 Dlatego wierzyć nie mogli, że jeszcze powiedział Izajasz:

40 Excæcavit oculos eorum, et induravit cor eorum ut non videant oculis, et non intelligant corde, et convertantur, et sanem eos.

40 „Zaślepił oczy ich, i zatwardził serce ich, aby oczami nie widzieli, i sercem nie zrozumieli, i nie nawrócili się, i żebym ich nie uzdrowił.”

41 Hæc dixit Isaias, quando vidit gloriam ejus, et locutus est de eo.

41 To powiedział Izajasz, gdy widział chwałę jego, i mówił o nim.

42 Verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum : sed propter pharisæos non confitebantur, ut e synagoga non ejicerentur.

42 Jednakże i przedniejszych wielu uwierzyło w niego; ale z powodu faryzeuszów nie przyznawali się, aby ich nie wyrzucano z synagogi.

43 Dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam Dei.

43 Umiłowali bowiem chwałę ludzką więcej, niż chwałę Bożą.

44 Jesus autem clamavit, et dixit : Qui credit in me, non credit in me, sed in eum qui misit me.

44 Jezus zaś wołał, i mówił: Kto we mnie wierzy, nie we mnie wierzy, ale w tego, który mię posłał.

45 Et qui videt me, videt eum qui misit me.

45 I kto mnie widzi, widzi tego, który mię posłał.

46 Ego lux in mundum veni, ut omnis qui credit in me, in tenebris non maneat.

46 Ja, światłość, przyszedłem na świat, aby nikt z tych, co wierzą we mnie, nie pozostał w ciemności.

47 Et si quis audierit verba mea, et non custodierit, ego non judico eum ; non enim veni ut judicem mundum, sed ut salvificem mundum.

47 I jeśliby kto słuchał słów moich, a nie przestrzegał, ja go nie sądzę; bom nie przyszedł, żebym sądził świat, ale żebym świat zbawił.

48 Qui spernit me et non accipit verba mea, habet qui judicet eum. Sermo quem locutus sum, ille judicabit eum in novissimo die.

48 Kto mną gardzi, a nie przyjmuje słów moich, ma, kto by go sądził. Słowa, które mówiłem, one go będą sądzić w dzień ostatni.

49 Quia ego ex meipso non sum locutus, sed qui misit me, Pater, ipse mihi mandatum dedit quid dicam et quid loquar.

49 Ja bowiem z siebie samego nie mówiłem, ale Ojciec, który mnie posłał, on mi dał przykazanie, co mam mówić i co opowiadać.

50 Et scio quia mandatum ejus vita æterna est : quæ ergo ego loquor, sicut dixit mihi Pater, sic loquor.

50 I wiem, że przykazanie jego jest życie wieczne. A przeto co ja mówię, mówię tak, jak mi Ojciec powiedział.

Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).

Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.