Ewangelia według św. Marka, rozdział 13

1 Et cum egrederetur de templo, ait illi unus ex discipulis suis : Magister, aspice quales lapides, et quales structuræ.

1 A gdy wychodził z świątyni, rzekł mu jeden z uczniów jego: Nauczycielu! Patrz, co za kamienie i jakie budowle!

2 Et respondens Jesus, ait illi : Vides has omnes magnas ædificationes ? Non relinquetur lapis super lapidem, qui non destruatur.

2 A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Widzisz te wszystkie wielkie budowle? Nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony.

3 Et cum sederet in monte Olivarum contra templum, interrogabant eum separatim Petrus, et Jacobus, et Joannes, et Andreas :

3 Gdy zaś siedział na górze Oliwnej naprzeciw świątyni, pytali go na osobności Piotr i Jakub i Jan i Andrzej:

4 Dic nobis, quando ista fient ? et quod signum erit, quando hæc omnia incipient consummari ?

4 Powiedz nam, kiedy się to stanie, i co za znak będzie, kiedy to wszystko zacznie się spełniać?

5 Et respondens Jesus cœpit dicere illis : Videte ne quis vos seducat :

5 A Jezus odpowiadając, począł im mówić: Baczcie, aby was kto nie zwiódł.

6 multi enim venient in nomine meo, dicentes quia ego sum : et multos seducent.

6 Albowiem wielu przyjdzie w imię moje, powiadając, iż ja jestem, i wielu w błąd wprowadzą.

7 Cum audieritis autem bella, et opiniones bellorum, ne timueritis : oportet enim hæc fieri : sed nondum finis.

7 A gdy usłyszycie o wojnach i wieści o wojnach, nie bójcie się, bo się to dziać musi, ale jeszcze nie koniec.

8 Exsurget enim gens contra gentem, et regnum super regnum, et erunt terræmotus per loca, et fames. Initium dolorum hæc.

8 Albowiem powstanie naród przeciw narodowi, i królestwo przeciw królestwu, i będą miejscami trzęsienia ziemi i głody. To początek boleści.

9 Videte autem vosmetipsos. Tradent enim vos in consiliis, et in synagogis vapulabitis, et ante præsides et reges stabitis propter me, in testimonium illis.

9 Wy zaś uważajcie sami na siebie; bo was wydadzą do rad i w synagogach biczować was będą, a przed namiestników i przed królów stawiać was będą dla mnie, im na świadectwo.

10 Et in omnes gentes primum oportet prædicari Evangelium.

10 A potrzeba, aby najpierw wszystkim narodom opowiadana była ewangelia.

11 Et cum duxerint vos tradentes, nolite præcogitare quid loquamini : sed quod datum vobis fuerit in illa hora, id loquimini : non enim vos estis loquentes, sed Spiritus Sanctus.

11 Skoro was prowadzić będą, aby was wydać, nie myślcie przedtem, co byście mówić mieli, ale co wam będzie dane w owej godzinie, to mówcie; albowiem nie wy jesteście, którzy mówicie, ale Duch Święty.

12 Tradet autem frater fratrem in mortem, et pater filium : et consurgent filii in parentes, et morte afficient eos.

12 Brat zaś wyda brata na śmierć i ojciec syna, i powstaną synowie przeciw rodzicom i będą ich zabijać.

13 Et eritis odio omnibus propter nomen meum. Qui autem sustinuerit in finem, hic salvus erit.

13 I będziecie u wszystkich w nienawiści dla imienia mego. Lecz kto wytrwa do końca, ten zbawiony będzie.

14 Cum autem videritis abominationem desolationis stantem, ubi non debet, qui legit, intelligat : tunc qui in Judæa sunt, fugiant in montes :

14 Gdy zaś ujrzycie brzydotę spustoszenia, stojącą, gdzie nie powinna, kto czyta, niech rozumie; wtedy, którzy są w Judei, niech uciekają na góry.

15 et qui super tectum, ne descendat in domum, nec introëat ut tollat quid de domo sua :

15 A kto będzie na dachu, niech nie schodzi do domu i nie wchodzi, aby co wziąć z domu swego.

16 et qui in agro erit, non revertatur retro tollere vestimentum suum.

16 A kto będzie na polu, niech się nazad nie wraca, aby wziąć płaszcz swój.

17 Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus.

17 Biada zaś brzemiennym i karmiącym w owe dni.

18 Orate vero ut hieme non fiant.

18 A módlcie się, aby to się nie stało w zimie.

19 Erunt enim dies illi tribulationes tales quales non fuerunt ab initio creaturæ, quam condidit Deus usque nunc, neque fient.

19 Albowiem owe dni będą takim utrapieniem, jakiego nie było od początku stworzenia, które Bóg stworzył, aż dotąd, i ani nie będzie.

20 Et nisi breviasset Dominus dies, non fuisset salva omnis caro : sed propter electos, quos elegit, breviavit dies.

20 I gdyby Pan nie był skrócił tych dni, żadne ciało nie byłoby zachowane; ale dla wybranych, których wybrał, skrócił te dni.

21 Et tunc si quis vobis dixerit : Ecce hic est Christus, ecce illic, ne credideritis.

21 A wtedy, jeśliby wam kto rzekł: Oto tu jest Chrystus, oto tam, nie wierzcie.

22 Exsurgent enim pseudochristi et pseudoprophetæ, et dabunt signa et portenta ad seducendos, si fieri potest, etiam electos.

22 Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy, i będą czynić znaki i dziwy, aby zwieść, jeśliby to mogło być, nawet wybranych.

23 Vos ergo videte : ecce prædixi vobis omnia.

23 Wy tedy uważajcie, oto wam przepowiedziałem wszystko.

24 Sed in illis diebus, post tribulationem illam, sol contenebrabitur, et luna non dabit splendorem suum :

24 Ale w owe dni po owym ucisku zaćmi się słońce i księżyc nie da jasności swojej,

25 et stellæ cæli erunt decidentes, et virtutes, quæ in cælis sunt, movebuntur.

25 i gwiazdy niebieskie będą spadać, a moce, które są na niebie, poruszą się.

26 Et tunc videbunt Filium hominis venientem in nubibus cum virtute multa et gloria.

26 I wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach, z wielką mocą i chwałą.

27 Et tunc mittet angelos suos, et congregabit electos suos a quatuor ventis, a summo terræ usque ad summum cæli.

27 Wtedy też pośle aniołów swoich, i zbierze wybranych swoich od czterech wiatrów, od krańców ziemi aż do krańców nieba.

28 A ficu autem discite parabolam. Cum jam ramus ejus tener fuerit, et nata fuerint folia, cognoscitis quia in proximo sit æstas :

28 Od figi zaś uczcie się przypowieści. Gdy już gałąź jej staje się miękka i wypuszcza liście, poznajecie, że zbliża się lato.

29 sic et vos cum videritis hæc fieri, scitote quod in proximo sit, in ostiis.

29 Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dziać będzie, wiedzcie, że już blisko jest, we drzwiach.

30 Amen dico vobis, quoniam non transibit generatio hæc, donec omnia ista fiant.

30 Zaprawdę powiadam wam, że nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie.

31 Cælum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt.

31 Niebo i ziemia przeminą, lecz słowa moje nie przeminą.

32 De die autem illo vel hora nemo scit, neque angeli in cælo, neque Filius, nisi Pater.

32 A o dniu owym albo godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.

33 Videte, vigilate, et orate : nescitis enim quando tempus sit.

33 Baczcie, czuwajcie, a módlcie się; bo nie wiecie, kiedy ten czas będzie.

34 Sicut homo qui peregre profectus reliquit domum suam, et dedit servis suis potestatem cujusque operis, et janitori præcepit ut vigilet,

34 Jak człowiek, który odjechawszy w drogę, zostawił dom swój i przełożył sługi swoje każdego nad robotą swoją, a odźwiernemu rozkazał, aby czuwał.

35 vigilate ergo (nescitis enim quando dominus domus veniat : sero, an media nocte, an galli cantu, an mane),

35 Czuwajcież tedy: (bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora, czy o północy, czy kiedy kur zapieje, czy z poranku),

36 ne, cum venerit repente, inveniat vos dormientes.

36 aby nagle przyszedłszy, nie znalazł was śpiących.

37 Quod autem vobis dico, omnibus dico : Vigilate.

37 Co wam zaś mówię, wszystkim mówię: Czuwajcie.