La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Deuteronomio 5
1 Vocavitque Moyses omnem Israëlem, et dixit ad eum : Audi, Israël, cæremonias atque judicia, quæ ego loquor in auribus vestris hodie : discite ea, et opere complete.
1 Moisés, pues, habiendo convocado á todo Israel, le dijo: Oye, oh Israel, las ceremonias y leyes que yo propongo á vuestros oídos en el día de hoy; aprendedlas y ponedlas en ejecución.
2 Dominus Deus noster pepigit nobiscum fœdus in Horeb.
2 Dios Nuestro Señor hizo alianza con nosotros en Horeb.
3 Non cum patribus nostris iniit pactum, sed nobiscum qui in præsentiarum sumus, et vivimus.
3 Alianza que no la hizo solamente con nuestros padres, sino con nosotros también que al presente somos y vivimos.
4 Facie ad faciem locutus est nobis in monte de medio ignis.
4 Cara á cara nos habló en el monte, desde en medio del fuego.
5 Ego sequester et medius fui inter Dominum et vos in tempore illo, ut annuntiarem vobis verba ejus : timuistis enim ignem, et non ascendistis in montem. Et ait :
5 Yo fuí en aquel tiempo intérprete y medianero entre el Señor y vosotros para anunciaros sus palabras; porque temisteis aquel gran fuego y no subísteis al monte. Y dijo:
6 Ego Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Ægypti, de domo servitutis.
6 Yo soy el Señor Dios tuyo que te saqué de la tierra de Egipto, de la casa de la esclavitud:
7 Non habebis deos alienos in conspectu meo.
7 No tendrás otros dioses fuera de mí.
8 Non facies tibi sculptile, nec similitudinem omnium, quæ in cælo sunt desuper, et quæ in terra deorsum, et quæ versantur in aquis sub terra.
8 No te esculpirás estatua ni figura ninguna de las cosas que hay arriba en el cielo, ó acá abajo en la tierra, ó se mantienen en las aguas más abajo de la tierra.
9 Non adorabis ea, et non coles. Ego enim sum Dominus Deus tuus : Deus æmulator, reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et quartam generationem his qui oderunt me :
9 No las adorarás, ni las darás culto: porque yo soy el Señor Dios tuyo, Dios zeloso que castigo en los hijos la maldad de los padres hasta la tercera y cuarta generación de los que me aborrecen,
10 et faciens misericordiam in multa millia diligentibus me, et custodientibus præcepta mea.
10 y que uso de misericordia por millares de generaciones con los que me aman y guardan mis mandamientos.
11 Non usurpabis nomen Domini Dei tui frustra : quia non erit impunitus qui super re vana nomen ejus assumpserit.
11 No tomarás en vano el nombre del Señor Dios tuyo; porque no quedará sin castigo el que por una cosa vana, tomare su nombre en boca
12 Observa diem sabbati, ut sanctifices eum, sicut præcepit tibi Dominus Deus tuus.
12 Cuida de santificar el día de sábado, como te tiene mandado tu Señor Dios.
13 Sex diebus operaberis, et facies omnia opera tua.
13 Seis días trabajarás y harás todos tus quehaceres.
14 Septimus dies sabbati est, id est, requies Domini Dei tui. Non facies in eo quidquam operis tu, et filius tuus, et filia, servus et ancilla, et bos, et asinus, et omne jumentum tuum, et peregrinus qui est intra portas tuas : ut requiescat servus tuus, et ancilla tua, sicut et tu.
14 El día séptimo es día de sábado, esto es, del descanso del Señor Dios tuyo. No harás en él ningún género de trabajo, ni tú, ni tu hijo, ni la hija, ni el esclavo, ni la esclava, ni el buey, ni el asno, ni alguno de tus jumentos, ni el extranjero que se alberga dentro de tus puertas: para que, como tú, descansen también tu siervo y tu sierva.
15 Memento quod et ipse servieris in Ægypto, et eduxerit te inde Dominus Deus tuus in manu forti, et brachio extento. Idcirco præcepit tibi ut observares diem sabbati.
15 Acuérdate que tú también fuiste siervo en Egipto, y que de allí te sacó el Señor Dios tuyo con mano poderosa y brazo levantado. Por eso te ha mandado que guardases el día de sábado.
16 Honora patrem tuum et matrem, sicut præcepit tibi Dominus Deus tuus, ut longo vivas tempore, et bene sit tibi in terra, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi.
16 Honra á tu padre y á tu madre, como el Señor Dios tuyo te tiene mandado, para que vivas largo tiempo, y seas feliz en la tierra que te ha de dar el Señor Dios tuyo.
17 Non occides,
17 No matarás.
18 neque mœchaberis,
18 No fornicarás.
19 furtumque non facies :
19 No hurtarás.
20 nec loqueris contra proximum tuum falsum testimonium.
20 No dirás contra tu prójimo falso testimonio.
21 Non concupisces uxorem proximi tui : non domum, non agrum, non servum, non ancillam, non bovem, non asinum, et universa quæ illius sunt.
21 No desearás la mujer de tu prójimo: No codiciarás la casa, ni la heredad, ni el esclavo, ni la esclava, ni el buey, ni el asno, ni cosa alguna de las que son suyas,
22 Hæc verba locutus est Dominus ad omnem multitudinem vestram in monte de medio ignis et nubis, et caliginis, voce magna, nihil addens amplius : et scripsit ea in duabus tabulis lapideis, quas tradidit mihi.
22 Estas palabras y no más, son las que habló en alta voz el Señor á toda vuestra multitud en el monte, desde en medio del fuego y de la tenebrosa nube; y las escribió en las dos tablas de piedra, las cuales me entregó.
23 Vos autem postquam audistis vocem de medio tenebrarum, et montem ardere vidistis, accessistis ad me omnes principes tribuum et majores natu, atque dixistis :
23 Mas vosotros, después que oisteis aquella voz de en medio de las tinieblas y visteis arder el monte, acudísteis á mí todos los jefes de las tribus y los Ancianos, y dijisteis:
24 Ecce ostendit nobis Dominus Deus noster majestatem et magnitudinem suam : vocem ejus audivimus de medio ignis, et probavimus hodie, quod loquente Deo cum homine, vixerit homo.
24 Ya ves que Dios nuestro Señor nos ha mostrado su majestad y grandeza: oido hemos su voz de en medio del fuego, y hemos experimentado hoy que Dios ha hablado al hombre, sin que el hombre haya perdido la vida.
25 Cur ergo moriemur, et devorabit nos ignis hic maximus ? si enim audierimus ultra vocem Domini Dei nostri, moriemur.
25 Ahora pues: ¿por qué nos hemos de exponer á morir, y á que nos devore este terrible fuego? Puesto que si proseguimos más oyendo la voz de Dios nuestro Señor, nos costará la vida.
26 Quid est omnis caro, ut audiat vocem Dei viventis, qui de medio ignis loquitur sicut nos audivimus, et possit vivere ?
26 Qué es el hombre, sea el que fuere, para poder escuchar la voz de Dios viviente hablando de en medio del fuego, como la hemos oido nosotros, y poder conservar la vida?
27 Tu magis accede : et audi cuncta quæ dixerit Dominus Deus noster tibi : loquerisque ad nos, et nos audientes faciemus ea.
27 Mejor es que tú te acerques, y oigas todas las cosas que te dijere el Señor Dios nuestro. Tú nos las dirás después á nosotros y nosotros habiéndolas oido, las cumpliremos.
28 Quod cum audisset Dominus, ait ad me : Audivi vocem verborum populi hujus quæ locuti sunt tibi : bene omnia sunt locuti.
28 Lo cual cuando oyó el Señor, me dijo: He oido las palabras que te ha dicho ese pueblo: en todo han hablado bien.
29 Quis det talem eos habere mentem, ut timeant me, et custodiant universa mandata mea in omni tempore, ut bene sit eis et filiis eorum in sempiternum ?
29 Ojalá que siempre tengan tal espíritu y corazón, que me teman y guarden todos mis mandamientos en todo tiempo, para que sean felices ellos y sus hijos eternamente.
30 Vade et dic eis : Revertimini in tentoria vestra.
30 Anda, y diles: Retiraos á vuestras tiendas.
31 Tu vero hic sta mecum, et loquar tibi omnia mandata mea, et cæremonias atque judicia : quæ docebis eos, ut faciant ea in terra, quam dabo illis in possessionem.
31 Tú, entretanto, quédate aquí conmigo, y yo te declararé todos mis mandamientos y las ceremonias y leyes que has de enseñar, para que las pongan por obra en la tierra cuya posesión les daré.
32 Custodite igitur et facite quæ præcepit Dominus Deus vobis : non declinabitis neque ad dexteram, neque ad sinistram :
32 Guardad, pues, y cumplid las cosas que os tiene ordenadas el Señor Dios: no torceréis á la diestra, ni á la siniestra,
33 sed per viam, quam præcepit Dominus Deus vester, ambulabitis, ut vivatis, et bene sit vobis, et protelentur dies in terra possessionis vestræ.
33 sino que andaréis por el camino que Dios vuestro Señor os ha mandado, para que vivais y seais dichosos, y se prolonguen vuestros días en la tierra que vais á poseer.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Deuteronomio 5 · con la app
Recibir el enlace