Ewangelia według św. Łukasza, rozdział 17

1 Et ait ad discipulos suos : Impossibile est ut non veniant scandala : væ autem illi per quem veniunt.

1 I rzekł do uczniów swoich: Nie podobna jest, aby zgorszenia przyjść nie miały; lecz biada temu, przez kogo przychodzą.

2 Utilius est illi si lapis molaris imponatur circa collum ejus, et projiciatur in mare quam ut scandalizet unum de pusillis istis.

2 Pożyteczniej by mu było, gdyby kamień młyński zawieszono na szyi jego, i wrzucono go w morze, niż żeby miał zgorszyć jednego z tych malutkich.

3 Attendite vobis : Si peccaverit in te frater tuus, increpa illum : et si pœnitentiam egerit, dimitte illi.

3 Uważajcie na samych siebie. Jeśli brat twój zgrzeszy przeciw tobie, upomnij go; a jeśli będzie żałował, odpuść mu.

4 Et si septies in die peccaverit in te, et septies in die conversus fuerit ad te, dicens : Pœnitet me, dimitte illi.

4 I choćby siedemkroć razy na dzień zgrzeszył przeciw tobie, i siedemkroć razy na dzień nawrócił się do ciebie, mówiąc: Żal mi; odpuść mu.

5 Et dixerunt apostoli Domino : Adauge nobis fidem.

5 I rzekli apostołowie Panu: Przymnóż nam wiary.

6 Dixit autem Dominus : Si habueritis fidem sicut granum sinapis, dicetis huic arbori moro : Eradicare, et transplantare in mare, et obediet vobis.

6 Pan zaś rzekł: Jeślibyście mieli wiarę, jak ziarno gorczyczne, powiecie temu drzewu morwowemu: Wykorzeń się, a przesadź się w morze, a usłucha was.

7 Quis autem vestrum habens servum arantem aut pascentem, qui regresso de agro dicat illi : Statim transi, recumbe :

7 A któż z was mając sługę orzącego lub pasącego, gdy on wróci z pola, powie mu: Zaraz pójdź, siądź do stołu,

8 et non dicat ei : Para quod cœnem, et præcinge te, et ministra mihi donec manducem, et bibam, et post hæc tu manducabis, et bibes ?

8 a nie powie mu: Przygotuj dla mnie wieczerzę, a przepasz się i służ mi, aż się najem i napiję, a potem ty będziesz jadł i pił?

9 Numquid gratiam habet servo illi, quia fecit quæ ei imperaverat ?

9 Czy dziękuje owemu słudze, że uczynił to, co mu rozkazał?

10 non puto. Sic et vos cum feceritis omnia quæ præcepta sunt vobis, dicite : Servi inutiles sumus : quod debuimus facere, fecimus.

10 Nie sądzę. Tak i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam rozkazano, mówcie: Słudzy nieużyteczni jesteśmy: cośmy winni byli uczynić, uczyniliśmy.

11 Et factum est, dum iret in Jerusalem, transibat per mediam Samariam et Galilæam.

11 I stało się, gdy szedł do Jeruzalem, przechodził między Samarią a Galileą.

12 Et cum ingrederetur quoddam castellum, occurrerunt ei decem viri leprosi, qui steterunt a longe :

12 A gdy wchodził do pewnego miasteczka, zabiegło mu dziesięciu trędowatych, co stanęli z daleka,

13 et levaverunt vocem, dicentes : Jesu præceptor, miserere nostri.

13 i podnieśli głos, mówiąc: Jezusie, Nauczycielu, zmiłuj się nad nami.

14 Quos ut vidit, dixit : Ite, ostendite vos sacerdotibus. Et factum est, dum irent, mundati sunt.

14 A gdy ich ujrzał, rzekł: Idźcie, pokażcie się kapłanom. I stało się, kiedy szli, zostali oczyszczeni.

15 Unus autem ex illis, ut vidit quia mundatus est, regressus est, cum magna voce magnificans Deum,

15 A jeden z nich, gdy zobaczył, że jest uzdrowiony, wrócił się, chwaląc Boga głosem wielkim.

16 et cecidit in faciem ante pedes ejus, gratias agens : et hic erat Samaritanus.

16 I padł na twarz u nóg jego, dziękując; a ten był Samarytanin.

17 Respondens autem Jesus, dixit : Nonne decem mundati sunt ? et novem ubi sunt ?

17 Jezus zaś odpowiadając rzekł: Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? A dziewięciu gdzie jest?

18 Non est inventus qui rediret, et daret gloriam Deo, nisi hic alienigena.

18 Nie znalazł się żaden, który by się wrócił a dał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?

19 Et ait illi : Surge, vade : quia fides tua te salvum fecit.

19 I rzekł mu: Wstań, idź, bo wiara twoja cię uzdrowiła.

20 Interrogatus autem a pharisæis : Quando venit regnum Dei ? respondens eis, dixit : Non venit regnum Dei cum observatione :

20 A spytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiadając im, rzekł: Nie przychodzi królestwo Boże dostrzegalnie.

21 neque dicent : Ecce hic, aut ecce illic. Ecce enim regnum Dei intra vos est.

21 I nie powiedzą: oto tu, albo: tam. Oto bowiem królestwo Boże w was jest.

22 Et ait ad discipulos suos : Venient dies quando desideretis videre unum diem Filii hominis, et non videbitis.

22 I rzekł do uczniów swoich: Przyjdą dni, gdy pragnąć będziecie oglądać jeden dzień Syna Człowieczego, a nie ujrzycie.

23 Et dicent vobis : Ecce hic, et ecce illic. Nolite ire, neque sectemini :

23 I będą wam mówić: oto tu, i: oto tam. Nie chodźcież, ani się za nimi nie udawajcie.

24 nam, sicut fulgur coruscans de sub cælo in ea quæ sub cælo sunt, fulget : ita erit Filius hominis in die sua.

24 Albowiem jako błyskawica, gdy zabłyśnie spod nieba, rozświetla to, co jest pod niebem, tak będzie i Syn Człowieczy w dzień swój.

25 Primum autem oportet illum multa pati, et reprobari a generatione hac.

25 Lecz potrzeba mu pierwej wiele ucierpieć i być wzgardzonym od narodu tego.

26 Et sicut factum est in diebus Noë, ita erit et in diebus Filii hominis :

26 A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego.

27 edebant et bibebant : uxores ducebant et dabantur ad nuptias, usque in diem, qua intravit Noë in arcam : et venit diluvium, et perdidit omnes.

27 Jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali, aż do dnia, którego Noe wszedł do korabia; i przyszedł potop, i wytracił wszystkich.

28 Similiter sicut factum est in diebus Lot : edebant et bibebant, emebant et vendebant, plantabant et ædificabant :

28 Podobnie jak działo się za dni Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, szczepili i budowali.

29 qua die autem exiit Lot a Sodomis, pluit ignem et sulphur de cælo, et omnes perdidit :

29 A tego dnia, którego Lot wyszedł z Sodomy, spadł deszcz ognisty i siarczysty z nieba, i wszystkich wytracił.

30 secundum hæc erit qua die Filius hominis revelabitur.

30 Podobnie stanie się w dzień, w którym Syn Człowieczy się objawi.

31 In illa hora, qui fuerit in tecto, et vasa ejus in domo, ne descendat tollere illa : et qui in agro, similiter non redeat retro.

31 W owej godzinie kto będzie na dachu, a sprzęty jego w domu, niechaj nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech także nazad się nie wraca.

32 Memores estote uxoris Lot.

32 Wspomnijcie na żonę Lota.

33 Quicumque quæsierit animam suam salvam facere, perdet illam : et quicumque perdiderit illam, vivificabit eam.

33 Ktokolwiek starałby się zachować duszę swoją, straci ją; a kto by ją stracił, ożywi ją.

34 Dico vobis : In illa nocte erunt duo in lecto uno : unus assumetur, et alter relinquetur :

34 Powiadam wam: W owej nocy będzie dwóch na jednym łożu: jednego wezmą, a drugiego zostawią.

35 duæ erunt molentes in unum : una assumetur, et altera relinquetur : duo in agro : unus assumetur, et alter relinquetur.

35 Dwie będą mleć razem: jedną wezmą, a drugą zostawią. Dwaj będą na polu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony.

36 Respondentes dicunt illi : Ubi Domine ?

36 A odpowiadając rzekli mu: Gdzież, Panie?

37 Qui dixit illis : Ubicumque fuerit corpus, illuc congregabuntur et aquilæ.

37 A on im rzekł: Gdziekolwiek będzie ciało, tam zgromadzą się i orły.