Ewangelia według św. Łukasza, rozdział 18

1 Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere,

1 A powiedział im też przypowieść, że zawsze trzeba się modlić, a nie ustawać,

2 dicens : Judex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat, et hominem non reverebatur.

2 mówiąc: Był w jednym mieście pewien sędzia, który się Boga nie bał, a ludzi się nie wstydził.

3 Vidua autem quædam erat in civitate illa, et veniebat ad eum, dicens : Vindica me de adversario meo.

3 Była zaś w tym mieście pewna wdowa, i chodziła do niego, mówiąc: Uczyń mi sprawiedliwość z przeciwnikiem moim!

4 Et nolebat per multum tempus. Post hæc autem dixit intra se : Etsi Deum non timeo, nec hominem revereor :

4 Ale on nie chciał przez długi czas. Potem zaś rzekł sam do siebie: Chociaż się Boga nie boję, i ludzi się nie wstydzę,

5 tamen quia molesta est mihi hæc vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens sugillet me.

5 ponieważ jednak naprzykrza mi się ta wdowa, uczynię jej sprawiedliwość, aby na koniec przyszedłszy, nie zelżyła mnie.

6 Ait autem Dominus : Audite quid judex iniquitatis dicit :

6 I rzekł Pan: Słuchajcie, co mówi niesprawiedliwy sędzia.

7 Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis ?

7 A Bóg, czy nie uczyni sprawiedliwości wybranym swoim, wołającym do niego we dnie i w nocy, i będzie zwlekał w ich sprawie?

8 Dico vobis quia cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra ?

8 Powiadam wam, że rychło im sprawiedliwość uczyni. Wszelako Syn Człowieczy gdy przyjdzie, sądzisz, że znajdzie wiarę na ziemi?

9 Dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam justi, et aspernabantur ceteros, parabolam istam :

9 Rzekł też i do niektórych, co ufali sami w sobie, mając się za sprawiedliwych, i innymi gardzili, tę przypowieść.

10 Duo homines ascenderunt in templum ut orarent : unus pharisæus et alter publicanus.

10 Dwóch ludzi weszło do świątyni, aby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik.

11 Pharisæus stans, hæc apud se orabat : Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum : raptores, injusti, adulteri, velut etiam hic publicanus :

11 Faryzeusz stojąc, tak się sam w sobie modlił: Boże, dziękuję ci, że nie jestem jak inni ludzie, drapieżni, niesprawiedliwi, cudzołożnicy, jako i ten celnik.

12 jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quæ possideo.

12 Poszczę dwakroć w tydzień; daję dziesięciny ze wszystkiego, co mam.

13 Et publicanus a longe stans, nolebat nec oculos ad cælum levare : sed percutiebat pectus suum, dicens : Deus propitius esto mihi peccatori.

13 A celnik stojąc z daleka, nie chciał ani oczu podnieść w niebo; ale bił się w piersi, mówiąc: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu!

14 Dico vobis, descendit hic justificatus in domum suam ab illo : quia omnis qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur.

14 Powiadam wam, odszedł ten usprawiedliwiony do domu swego, a nie tamten. Albowiem każdy, co się wywyższa, będzie uniżony; a kto się uniża, będzie podwyższony.

15 Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret. Quod cum viderent discipuli, increpabant illos.

15 Przynosili mu też i dziatki, aby się ich dotykał; co widząc uczniowie, łajali ich.

16 Jesus autem convocans illos, dixit : Sinite pueros venire ad me, et nolite vetare eos : talium est enim regnum Dei.

16 Lecz Jezus przywoławszy je, rzekł: Dopuśćcie dziatkom przychodzić do mnie, a nie zabraniajcie im; albowiem takich jest królestwo Boże.

17 Amen dico vobis, quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud.

17 Zaprawdę wam powiadam: Ktokolwiek by nie przyjął królestwa Bożego jak dziecko, nie wejdzie do niego.

18 Et interrogavit eum quidam princeps, dicens : Magister bone, quid faciens vitam æternam possidebo ?

18 I zapytał go pewien książę, mówiąc: Nauczycielu dobry, co czyniąc, otrzymam życie wieczne?

19 Dixit autem ei Jesus : Quid me dicis bonum ? nemo bonus nisi solus Deus.

19 Jezus zaś rzekł mu: Czemu nazywasz mię dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg.

20 Mandata nosti : non occides ; non mœchaberis ; non furtum facies ; non falsum testimonium dices ; honora patrem tuum et matrem.

20 Znasz przykazania: „Nie zabijaj; nie cudzołóż; nie kradnij; nie mów fałszywego świadectwa; czcij ojca swego i matkę.”

21 Qui ait : Hæc omnia custodivi a juventute mea.

21 A on rzekł: Tego wszystkiego przestrzegałem od młodości mojej.

22 Quo audito, Jesus ait ei : Adhuc unum tibi deest : omnia quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo : et veni, sequere me.

22 Co usłyszawszy Jezus, rzekł mu: Jednego ci jeszcze niedostaje: sprzedaj wszystko, co masz, a daj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, a przyjdź, chodź za mną.

23 His ille auditis, contristatus est : quia dives erat valde.

23 On usłyszawszy to, zasmucił się, bo był bardzo bogaty.

24 Videns autem Jesus illum tristem factum, dixit : Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei intrabunt !

24 A Jezus widząc go zasmuconego, rzekł: Jakże trudno ci, co mają pieniądze, wejdą do królestwa Bożego!

25 facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei.

25 Albowiem łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogaczowi wejść do królestwa Bożego.

26 Et dixerunt qui audiebant : Et quis potest salvus fieri ?

26 I rzekli ci, co słuchali: Któż więc może być zbawiony?

27 Ait illis : Quæ impossibilia sunt apud homines, possibilia sunt apud Deum.

27 Rzekł im: Co niemożebne jest u ludzi, możebne jest u Boga.

28 Ait autem Petrus : Ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te.

28 Piotr zaś rzekł: Oto my opuściliśmy wszystko, a poszliśmy za tobą.

29 Qui dixit eis : Amen dico vobis, nemo est qui reliquit domum, aut parentes, aut fratres, aut uxorem, aut filios propter regnum Dei,

29 A on im rzekł: Zaprawdę wam powiadam, że nie ma nikogo, który opuścił dom, albo rodziców, albo braci, albo żonę, albo dzieci dla królestwa Bożego,

30 et non recipiat multo plura in hoc tempore, et in sæculo venturo vitam æternam.

30 a nie otrzymałby daleko więcej w tym czasie, a w przyszłym wieku życia wiecznego.

31 Assumpsit autem Jesus duodecim, et ait illis : Ecce ascendimus Jerosolymam, et consummabuntur omnia quæ scripta sunt per prophetas de Filio hominis :

31 I wziął z sobą Jezus dwunastu, i rzekł im: Oto wstępujemy do Jerozolimy i wypełni się wszystko, co napisane jest przez proroków o Synu Człowieczym.

32 tradetur enim gentibus, et illudetur, et flagellabitur, et conspuetur :

32 Będzie bowiem wydany poganom, i będzie naigrawany, i ubiczowany, i oplwany;

33 et postquam flagellaverint, occident eum, et tertia die resurget.

33 A ubiczowawszy, zabiją go, a dnia trzeciego zmartwychwstanie.

34 Et ipsi nihil horum intellexerunt, et erat verbum istud absconditum ab eis, et non intelligebant quæ dicebantur.

34 A oni nic z tego nie zrozumieli, i było to słowo zakryte przed nimi, i nie rozumieli, co się mówiło.

35 Factum est autem, cum appropinquaret Jericho, cæcus quidam sedebat secus viam, mendicans.

35 I stało się, gdy się przybliżał do Jerycha, pewien ślepy siedział przy drodze, żebrząc.

36 Et cum audiret turbam prætereuntem, interrogabat quid hoc esset.

36 A usłyszawszy rzeszę przechodzącą pytał, co by to było.

37 Dixerunt autem ei quod Jesus Nazarenus transiret.

37 I powiedzieli mu, że Jezus Nazareński przechodzi.

38 Et clamavit, dicens : Jesu, fili David, miserere mei.

38 I zawołał, mówiąc: Jezusie, synu Dawidów, zmiłuj się nade mną.

39 Et qui præibant, increpabant eum ut taceret. Ipse vero multo magis clamabat : Fili David, miserere mei.

39 A ci, co szli na przedzie, łajali go, aby milczał. Lecz on tym więcej wołał: Synu Dawidów, zmiłuj się nade mną.

40 Stans autem Jesus jussit illum adduci ad se. Et cum appropinquasset, interrogavit illum,

40 Jezus zaś stanąwszy, kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się przybliżył, spytał go,

41 dicens : Quid tibi vis faciam ? At ille dixit : Domine, ut videam.

41 mówiąc: Co chcesz, abym ci uczynił? A on powiedział: Panie, abym przejrzał.

42 Et Jesus dixit illi : Respice, fides tua te salvum fecit.

42 A Jezus mu rzekł: Przejrzyj, wiara twoja cię uzdrowiła.

43 Et confestim vidit, et sequebatur illum magnificans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo.

43 I natychmiast przejrzał i szedł za nim, wielbiąc Boga. I cały lud, widząc to, oddał chwałę Bogu.