Ewangelia według św. Łukasza, rozdział 24

1 Una autem sabbati valde diluculo venerunt ad monumentum, portantes quæ paraverant aromata :

1 W pierwszy zaś dzień tygodnia bardzo rano przyszły do grobu, niosąc wonności, które były przygotowały.

2 et invenerunt lapidem revolutum a monumento.

2 I znalazły kamień odwalony od grobu.

3 Et ingressæ non invenerunt corpus Domini Jesu.

3 A wszedłszy, nie znalazły ciała Pana Jezusa.

4 Et factum est, dum mente consternatæ essent de isto, ecce duo viri steterunt secus illas in veste fulgenti.

4 I stało się, gdy się dla tego w sercu zatrwożyły, oto stanęli przy nich dwaj mężowie w szatach lśniących.

5 Cum timerent autem, et declinarent vultum in terram, dixerunt ad illas : Quid quæritis viventem cum mortuis ?

5 Gdy się zaś przestraszyły, i pochyliły twarz ku ziemi, rzekli do nich: Czemu szukacie żyjącego między umarłymi?

6 non est hic, sed surrexit : recordamini qualiter locutus est vobis, cum adhuc in Galilæa esset,

6 Nie masz go tu, ale powstał. Wspomnijcie, jak wam mówił, gdy jeszcze był w Galilei,

7 dicens : Quia oportet Filium hominis tradi in manus hominum peccatorum, et crucifigi, et die tertia resurgere.

7 powiadając: Że potrzeba, aby Syn Człowieczy był wydany w ręce ludzi grzesznych, i był ukrzyżowany, a trzeciego dnia aby zmartwychwstał.

8 Et recordatæ sunt verborum ejus.

8 I wspomniały na słowa jego.

9 Et regressæ a monumento nuntiaverunt hæc omnia illis undecim, et ceteris omnibus.

9 A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko owym jedenastu i wszystkim innym.

10 Erat autem Maria Magdalene, et Joanna, et Maria Jacobi, et ceteræ quæ cum eis erant, quæ dicebant ad apostolos hæc.

10 A były to Maria Magdalena i Joanna, i Maria Jakubowa i inne, które z nimi były, które o tym powiedziały apostołom.

11 Et visa sunt ante illos sicut deliramentum verba ista, et non crediderunt illis.

11 I wydawały się te słowa w oczach ich jakby niedorzecznością, i nie uwierzyli im.

12 Petrus autem surgens cucurrit ad monumentum : et procumbens vidit linteamina sola posita, et abiit secum mirans quod factum fuerat.

12 Ale Piotr wstawszy, pobiegł do grobu; a pochyliwszy się, ujrzał same prześcieradła położone, i odszedł, dziwiąc się sam w sobie temu, co się stało.

13 Et ecce duo ex illis ibant ipsa die in castellum, quod erat in spatio stadiorum sexaginta ab Jerusalem, nomine Emmaus.

13 I oto dwaj z nich tego samego dnia szli do miasteczka, które było o sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem, zwanego Emaus.

14 Et ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus quæ acciderant.

14 A mówili oni z sobą o tym wszystkim, co się było wydarzyło.

15 Et factum est, dum fabularentur, et secum quærerent : et ipse Jesus appropinquans ibat cum illis :

15 I stało się, gdy rozmawiali, i rozprawiali ze sobą, sam Jezus, przybliżywszy się, szedł z nimi.

16 oculi autem illorum tenebantur ne eum agnoscerent.

16 Oczy zaś ich były zamroczone, aby go nie poznali.

17 Et ait ad illos : Qui sunt hi sermones, quos confertis ad invicem ambulantes, et estis tristes ?

17 I rzekł do nich: Cóż to są za rozmowy, które idąc prowadzicie między sobą, i jesteście smutni?

18 Et respondens unus, cui nomen Cleophas, dixit ei : Tu solus peregrinus es in Jerusalem, et non cognovisti quæ facta sunt in illa his diebus ?

18 A odpowiadając jeden, któremu imię Kleofas, rzekł mu: Ty sam gościem jesteś w Jeruzalem, a nie wiesz, co się w nim działo tymi dniami?

19 Quibus ille dixit : Quæ ? Et dixerunt : De Jesu Nazareno, qui fuit vir propheta, potens in opere et sermone coram Deo et omni populo :

19 A on im rzekł: Co? I powiedzieli: O Jezusie Nazareńskim, który był mężem prorokiem potężnym w uczynku i mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;

20 et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotes et principes nostri in damnationem mortis, et crucifixerunt eum :

20 a jak go przedniejsi kapłani i przełożeni nasi wydali, aby był skazany na śmierć, i ukrzyżowali go.

21 nos autem sperabamus quia ipse esset redempturus Israël : et nunc super hæc omnia, tertia dies est hodie quod hæc facta sunt.

21 My zaś spodziewaliśmy się, że on miał odkupić Izraela; a teraz po tym wszystkim dzisiaj trzeci dzień jest, jak się to stało.

22 Sed et mulieres quædam ex nostris terruerunt nos, quæ ante lucem fuerunt ad monumentum,

22 Ale i niektóre z naszych niewiast przestraszyły nas, które przede dniem były u grobu;

23 et non invento corpore ejus, venerunt, dicentes se etiam visionem angelorum vidisse, qui dicunt eum vivere.

23 a nie znalazłszy ciała jego, przyszły, powiadając, że i zjawienie aniołów widziały, którzy mówią, że on żyje.

24 Et abierunt quidam ex nostris ad monumentum : et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt, ipsum vero non invenerunt.

24 I poszli niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jak niewiasty mówiły; ale jego samego nie znaleźli.

25 Et ipse dixit ad eos : O stulti, et tardi corde ad credendum in omnibus quæ locuti sunt prophetæ !

25 A on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca do wierzenia temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!

26 Nonne hæc oportuit pati Christum, et ita intrare in gloriam suam ?

26 Czyż nie było potrzeba, żeby to cierpiał Chrystus, i tak wszedł do chwały swojej?

27 Et incipiens a Moyse, et omnibus prophetis, interpretabatur illis in omnibus scripturis quæ de ipso erant.

27 A poczynając od Mojżesza i wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich pismach o nim było.

28 Et appropinquaverunt castello quo ibant : et ipse se finxit longius ire.

28 I przybliżyli się do miasteczka, do którego szli; a on okazywał, jakby miał iść dalej.

29 Et coëgerunt illum, dicentes : Mane nobiscum, quoniam advesperascit, et inclinata est jam dies. Et intravit cum illis.

29 I przymusili go, mówiąc: Zostań z nami, bo się ma ku wieczorowi, i dzień się już nachylił. I wszedł z nimi.

30 Et factum est, dum recumberet cum eis, accepit panem, et benedixit, ac fregit, et porrigebat illis.

30 I stało się, gdy siedział z nimi u stołu, wziął chleb, i błogosławił, i łamał, i podawał im.

31 Et aperti sunt oculi eorum, et cognoverunt eum : et ipse evanuit ex oculis eorum.

31 I otwarły im się oczy, i poznali go, a on zniknął z ich oczu.

32 Et dixerunt ad invicem : Nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scripturas ?

32 I mówili między sobą: Czyż serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił w drodze, i Pisma nam wykładał?

33 Et surgentes eadem hora regressi sunt in Jerusalem : et invenerunt congregatos undecim, et eos qui cum illis erant,

33 A wstawszy tejże godziny, wrócili się do Jeruzalem i znaleźli zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli,

34 dicentes : Quod surrexit Dominus vere, et apparuit Simoni.

34 mówiących: Że wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.

35 Et ipsi narrabant quæ gesta erant in via, et quomodo cognoverunt eum in fractione panis.

35 A oni opowiadali, co się działo w drodze, i jak go poznali przy łamaniu chleba.

36 Dum autem hæc loquuntur, stetit Jesus in medio eorum, et dicit eis : Pax vobis : ego sum, nolite timere.

36 Gdy zaś to mówią, stanął Jezus w pośrodku nich, i rzecze im: Pokój wam! Jam jest, nie bójcie się.

37 Conturbati vero et conterriti, existimabant se spiritum videre.

37 A strwożeni i przestraszeni mniemali, że ducha widzą.

38 Et dixit eis : Quid turbati estis, et cogitationes ascendunt in corda vestra ?

38 I rzekł im: Czemu jesteście zmieszani, a myśli wstępują do serc waszych?

39 videte manus meas, et pedes, quia ego ipse sum ; palpate et videte, quia spiritus carnem et ossa non habet, sicut me videtis habere.

39 Oglądajcie ręce moje i nogi, że ja ten sam jestem; dotykajcie się, i przypatrujcie: bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.

40 Et cum hoc dixisset, ostendit eis manus et pedes.

40 A to rzekłszy, ukazał im ręce i nogi.

41 Adhuc autem illis non credentibus, et mirantibus præ gaudio, dixit : Habetis hic aliquid quod manducetur ?

41 Gdy zaś oni jeszcze nie wierzyli, i dziwili się z radości, rzekł: Macie tu co do jedzenia?

42 At illi obtulerunt ei partem piscis assi et favum mellis.

42 A oni mu podali część ryby pieczonej i plaster miodu.

43 Et cum manducasset coram eis, sumens reliquias dedit eis.

43 I gdy zjadł wobec nich, wziąwszy ostatki, dał im.

44 Et dixit ad eos : Hæc sunt verba quæ locutus sum ad vos cum adhuc essem vobiscum, quoniam necesse est impleri omnia quæ scripta sunt in lege Moysi, et prophetis, et Psalmis de me.

44 I rzekł do nich: Te są słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że musiało wypełnić się wszystko, co napisane jest o mnie w Zakonie Mojżeszowym i w Prorokach i w Psalmach.

45 Tunc aperuit illis sensum ut intelligerent Scripturas,

45 Wtedy otworzył im umysł, żeby rozumieli Pisma,

46 et dixit eis : Quoniam sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertia die :

46 i rzekł im: Że tak jest napisane, i tak było potrzeba, żeby Chrystus cierpiał, i wstał z martwych dnia trzeciego;

47 et prædicari in nomine ejus pœnitentiam, et remissionem peccatorum in omnes gentes, incipientibus ab Jerosolyma.

47 i żeby przepowiadana była w imię jego pokuta i odpuszczenie grzechów po wszystkich narodach, począwszy od Jerozolimy.

48 Vos autem testes estis horum.

48 Wy zaś jesteście świadkami tego.

49 Et ego mitto promissum Patris mei in vos ; vos autem sedete in civitate, quoadusque induamini virtute ex alto.

49 I ja posyłam na was obietnicę Ojca mego; wy zaś zostańcie w mieście, aż będziecie obleczeni mocą z wysokości.

50 Eduxit autem eos foras in Bethaniam, et elevatis manibus suis benedixit eis.

50 I wyprowadził ich z miasta do Betanii, a podniósłszy ręce swe, błogosławił im.

51 Et factum est, dum benediceret illis, recessit ab eis, et ferebatur in cælum.

51 I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i unosił się do nieba.

52 Et ipsi adorantes regressi sunt in Jerusalem cum gaudio magno :

52 A oni złożywszy pokłon, wrócili do Jeruzalem z weselem wielkim.

53 et erant semper in templo, laudantes et benedicentes Deum. Amen.

53 I byli zawsze w świątyni, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.