Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata

Ewangelia według św. Marka, rozdział 3

Język

1 Et introivit iterum in synagogam : et erat ibi homo habens manum aridam.

1 I wszedł znów do synagogi, a był tam człowiek, mający rękę uschłą.

2 Et observabant eum, si sabbatis curaret, ut accusarent illum.

2 I podpatrywali go, czy będzie w szabat uzdrawiał, aby go oskarżyć.

3 Et ait homini habenti manum aridam : Surge in medium.

3 I rzekł człowiekowi, mającemu rękę uschłą: Stań w pośrodku!

4 Et dicit eis : Licet sabbatis benefacere, an male ? animam salvam facere, an perdere ? At illi tacebant.

4 I rzekł im: Czy godzi się w szabat dobrze czynić, czy też źle, duszę uzdrowić, czy zabić? Lecz oni milczeli.

5 Et circumspiciens eos cum ira, contristatus super cæcitate cordis eorum, dicit homini : Extende manum tuam. Et extendit, et restituta est manus illi.

5 I spojrzawszy po nich z gniewem, zasmucony ślepotą serca ich, rzekł człowiekowi: Wyciągnij rękę twoją! I wyciągnął, i ręka została mu przywrócona.

6 Exeuntes autem pharisæi, statim cum Herodianis consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent.

6 A wyszedłszy faryzeusze naradzali się zaraz z herodianami przeciwko niemu, jakby go stracić.

7 Jesus autem cum discipulis suis secessit ad mare : et multa turba a Galilæa et Judæa secuta est eum,

7 Jezus zaś z uczniami swymi odszedł nad morze, a wielka rzesza z Galilei i z Judei poszła za nim;

8 et ab Jerosolymis, et ab Idumæa, et trans Jordanem : et qui circa Tyrum et Sidonem multitudo magna, audientes quæ faciebat, venerunt ad eum.

8 I z Jerozolimy i z Idumei, i z Zajordania i z okolic Tyru i Sydonu przyszło do niego mnóstwo wielkie, słysząc, co czynił.

9 Et dicit discipulis suis ut navicula sibi deserviret propter turbam, ne comprimerent eum :

9 I rzekł uczniom swoim, aby łódka była na jego posługę z powodu rzeszy, ażeby go nie ścisnęła.

10 multos enim sanabat, ita ut irruerent in eum ut illum tangerent, quotquot habebant plagas.

10 Albowiem wielu uzdrawiał, tak że na niego napierali, aby się go dotknąć, ilukolwiek z nich miało rany.

11 Et spiritus immundi, cum illum videbant, procidebant ei : et clamabant, dicentes :

11 A duchy nieczyste na jego widok upadały przed nim i wołały mówiąc:

12 Tu es Filius Dei. Et vehementer comminabatur eis ne manifestarent illum.

12 Ty jesteś Synem Bożym. I bardzo im groził, aby go nie wyjawiały.

13 Et ascendens in montem vocavit ad se quos voluit ipse : et venerunt ad eum.

13 I wszedłszy na górę, wezwał do siebie, których sam chciał, i przyszli do niego.

14 Et fecit ut essent duodecim cum illo : et ut mitteret eos prædicare.

14 I postanowił dwunastu, aby byli z nim, i żeby ich posyłał przepowiadać.

15 Et dedit illis potestatem curandi infirmitates et ejiciendi dæmonia.

15 I dał im moc uzdrawiania chorób i wypędzania czartów.

16 Et imposuit Simoni nomen Petrus :

16 I dał Szymonowi imię Piotr.

17 et Jacobum Zebedæi, et Joannem fratrem Jacobi, et imposuit eis nomina Boanerges, quod est, Filii tonitrui :

17 I Jakuba Zebedeuszowego i Jana, brata Jakubowego, i dał im imiona Boanerges, co znaczy synowie gromu.

18 et Andream, et Philippum, et Bartholomæum, et Matthæum, et Thomam, et Jacobum Alphæi, et Thaddæum, et Simonem Cananæum,

18 I Andrzeja i Filipa, i Bartłomieja i Mateusza, i Tomasza i Jakuba Alfeuszowego, i Tadeusza i Szymona Kananejczyka.

19 et Judam Iscariotem, qui et tradidit illum.

19 I Judasza Iszkariotę, który go też wydał.

20 Et veniunt ad domum : et convenit iterum turba, ita ut non possent neque panem manducare.

20 I przyszli do domu, i zbiegła się znowu rzesza, tak że nie mogli ani chleba spożyć.

21 Et cum audissent sui, exierunt tenere eum : dicebant enim : Quoniam in furorem versus est.

21 A gdy to posłyszeli bliscy jego, wyszli, ażeby go pojmać, bo mówili, że oszalał.

22 Et scribæ, qui ab Jerosolymis descenderant, dicebant : Quoniam Beelzebub habet, et quia in principe dæmoniorum ejicit dæmonia.

22 A doktorowie, którzy byli przyszli z Jerozolimy, mówili, że ma Belzebuba, i że mocą księcia czartowskiego wyrzuca czarty.

23 Et convocatis eis in parabolis dicebat illis : Quomodo potest Satanas Satanam ejicere ?

23 I wezwawszy ich, mówił do nich w przypowieściach: Jakże może szatan wyrzucać szatana?

24 Et si regnum in se dividatur, non potest regnum illud stare.

24 I królestwo, jeśliby przeciw sobie było rozdzielone, takie królestwo nie może się ostać.

25 Et si domus super semetipsam dispertiatur, non potest domus illa stare.

25 I dom, jeśliby przeciw sobie był rozdzielony, taki dom nie może się ostać.

26 Et si Satanas consurrexerit in semetipsum, dispertitus est, et non poterit stare, sed finem habet.

26 I szatan, jeśliby sam przeciw sobie powstał, rozdzielony jest, i nie będzie się mógł ostać, ale upadnie.

27 Nemo potest vasa fortis ingressus in domum diripere, nisi prius fortem alliget, et tunc domum ejus diripiet.

27 Nikt nie może, wszedłszy w dom, zrabować sprzętów mocarza, jeśliby pierwej mocarza nie związał, a wtedy dom jego ograbi.

28 Amen dico vobis, quoniam omnia dimittentur filiis hominum peccata, et blasphemiæ quibus blasphemaverint :

28 Zaprawdę powiadam wam, że wszystkie grzechy będą odpuszczone synom ludzkim, i bluźnierstwa, którymi by bluźnili;

29 qui autem blasphemaverit in Spiritum Sanctum, non habebit remissionem in æternum, sed reus erit æterni delicti.

29 ale kto by zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nie dostąpi odpuszczenia na wieki, ale będzie winien grzechu wiecznego.

30 Quoniam dicebant : Spiritum immundum habet.

30 Albowiem mówili: Ma ducha nieczystego.

31 Et veniunt mater ejus et fratres : et foris stantes miserunt ad eum vocantes eum,

31 I przyszła matka jego i bracia, a stojąc przed domem, posłali po niego, wołając go.

32 et sedebat circa eum turba : et dicunt ei : Ecce mater tua et fratres tui foris quærunt te.

32 A rzesza siedziała około niego, i powiedziano mu: Oto matka twoja i bracia twoi są przed domem; szukają cię.

33 Et respondens eis, ait : Quæ est mater mea et fratres mei ?

33 I odpowiadając im, rzekł: Kto jest matka moja i bracia moi?

34 Et circumspiciens eos, qui in circuitu ejus sedebant, ait : Ecce mater mea et fratres mei.

34 A spoglądając na tych, którzy około niego siedzieli, rzekł: Oto matka moja i bracia moi.

35 Qui enim fecerit voluntatem Dei, hic frater meus, et soror mea, et mater est.

35 Albowiem kto by czynił wolę Bożą, ten jest bratem moim i siostrą moją i matką.

Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).

Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.