Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata

Ewangelia według św. Mateusza, rozdział 14

Język

1 In illo tempore audivit Herodes tetrarcha famam Jesu :

1 Wówczas usłyszał Herod tetrarcha wieść o Jezusie,

2 et ait pueris suis : Hic est Joannes Baptista : ipse surrexit a mortuis, et ideo virtutes operantur in eo.

2 i rzekł sługom swoim: Ten ci jest Jan Chrzciciel; on to zmartwychwstał, i dlatego cuda dzieją się przezeń.

3 Herodes enim tenuit Joannem, et alligavit eum : et posuit in carcerem propter Herodiadem uxorem fratris sui.

3 Albowiem Herod pojmał był Jana, i związał go, i wsadził do więzienia z powodu Herodiady, żony brata swego.

4 Dicebat enim illi Joannes : Non licet tibi habere eam.

4 Mówił mu bowiem Jan: Tobie nie wolno jej mieć.

5 Et volens illum occidere, timuit populum : quia sicut prophetam eum habebant.

5 A chcąc go zabić, bał się ludu; albowiem mieli go za proroka.

6 Die autem natalis Herodis saltavit filia Herodiadis in medio, et placuit Herodi :

6 W dzień zaś urodzin Heroda tańczyła córka Herodiady w pośrodku, i spodobała się Herodowi.

7 unde cum juramento pollicitus est ei dare quodcumque postulasset ab eo.

7 Dlatego pod przysięgą obiecał jej dać, czegokolwiek by zażądała od niego.

8 At illa præmonita a matre sua : Da mihi, inquit, hic in disco caput Joannis Baptistæ.

8 A ona podmówiona przez matkę swą, rzekła: Daj mi tu na misie głowę Jana Chrzciciela.

9 Et contristatus est rex : propter juramentum autem, et eos qui pariter recumbebant, jussit dari.

9 I zasmucił się król, lecz dla przysięgi i tych, którzy po społu siedzieli, kazał dać.

10 Misitque et decollavit Joannem in carcere.

10 A posławszy, ściął Jana w więzieniu.

11 Et allatum est caput ejus in disco, et datum est puellæ, et attulit matri suæ.

11 I przyniesiono głowę jego na misie, i oddano dziewczynie, i odniosła matce swojej.

12 Et accedentes discipuli ejus, tulerunt corpus ejus, et sepelierunt illud : et venientes nuntiaverunt Jesu.

12 A przybywszy uczniowie jego, wzięli ciało jego i pogrzebali je, a przyszedłszy, opowiedzieli Jezusowi.

13 Quod cum audisset Jesus, secessit inde in navicula, in locum desertum seorsum : et cum audissent turbæ, secutæ sunt eum pedestres de civitatibus.

13 Gdy usłyszał o tym Jezus, odjechał stamtąd łodzią na miejsce pustynne, osobno. A usłyszawszy o tym rzesze, poszły za nim z miast pieszo.

14 Et exiens vidit turbam multam, et misertus est eis, et curavit languidos eorum.

14 I wyszedłszy, ujrzał wielką rzeszę, i zlitował się nad nimi, i uzdrowił niemocnych ich.

15 Vespere autem facto, accesserunt ad eum discipuli ejus, dicentes : Desertus est locus, et hora jam præteriit : dimitte turbas, ut euntes in castella, emant sibi escas.

15 A gdy nastał wieczór, przystąpili do niego uczniowie jego, mówiąc: Miejsce jest pustynne, a godzina już minęła; rozpuść rzesze, aby poszły do wsi i kupiły sobie żywności.

16 Jesus autem dixit eis : Non habent necesse ire : date illis vos manducare.

16 Jezus zaś im rzekł: Nie potrzebują iść, dajcie wy im jeść.

17 Responderunt ei : Non habemus hic nisi quinque panes et duos pisces.

17 Odpowiedzieli mu: Nie mamy tu tylko pięć chlebów i dwie ryby.

18 Qui ait eis : Afferte mihi illos huc.

18 A on im rzekł: Przynieście mi je tu.

19 Et cum jussisset turbam discumbere super fœnum, acceptis quinque panibus et duobus piscibus, aspiciens in cælum benedixit, et fregit, et dedit discipulis panes, discipuli autem turbis.

19 A rozkazawszy rzeszom usiąść na trawie, wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, i spojrzawszy w niebo, pobłogosławił, połamał, i dał uczniom chleb, a uczniowie rzeszom.

20 Et manducaverunt omnes, et saturati sunt. Et tulerunt reliquias, duodecim cophinos fragmentorum plenos.

20 I jedli wszyscy, i najedli się. I zebrali resztki, dwanaście koszów pełnych ułomków.

21 Manducantium autem fuit numerus quinque millia virorum, exceptis mulieribus et parvulis.

21 Tych zaś, co jedli, liczba była pięć tysięcy mężczyzn, oprócz niewiast i dzieci.

22 Et statim compulit Jesus discipulos ascendere in naviculam, et præcedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas.

22 A Jezus zaraz przymusił uczniów, by weszli do łodzi i wyprzedzili go za morze, ażby rozpuścił rzesze.

23 Et dimissa turba, ascendit in montem solus orare. Vespere autem facto solus erat ibi :

23 I rozpuściwszy rzesze, wszedł na górę sam, by się modlić. Gdy zaś nastał wieczór, był tam sam.

24 navicula autem in medio mari jactabatur fluctibus : erat enim contrarius ventus.

24 A łodzią na środku morza miotały fale; albowiem był wiatr przeciwny.

25 Quarta enim vigilia noctis, venit ad eos ambulans super mare.

25 Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, idąc po morzu.

26 Et videntes eum super mare ambulantem, turbati sunt, dicentes : Quia phantasma est. Et præ timore clamaverunt.

26 I widząc go idącego po morzu, zatrwożyli się, mówiąc, że to zjawa. I z bojaźni krzyknęli.

27 Statimque Jesus locutus est eis, dicens : Habete fiduciam : ego sum, nolite timere.

27 I zaraz przemówił do nich Jezus, mówiąc: Miejcie ufność, jam jest, nie bójcie się.

28 Respondens autem Petrus, dixit : Domine, si tu es, jube me ad te venire super aquas.

28 A Piotr odpowiadając, rzekł: Panie, jeśliś ty jest, każ mi przyjść do siebie po wodzie.

29 At ipse ait : Veni. Et descendens Petrus de navicula, ambulabat super aquam ut veniret ad Jesum.

29 A on rzekł: Przyjdź. I wyszedłszy Piotr z łodzi, szedł po wodzie, aby przyjść do Jezusa.

30 Videns vero ventum validum, timuit : et cum cœpisset mergi, clamavit dicens : Domine, salvum me fac.

30 Ale widząc wiatr gwałtowny, zląkł się; a gdy począł tonąć, zawołał, mówiąc: Panie, ratuj mnie!

31 Et continuo Jesus extendens manum, apprehendit eum : et ait illi : Modicæ fidei, quare dubitasti ?

31 A zaraz Jezus wyciągnąwszy rękę, uchwycił go, i rzekł mu: Małej wiary, czemuś zwątpił?

32 Et cum ascendissent in naviculam, cessavit ventus.

32 A gdy weszli w łódź, ustał wiatr.

33 Qui autem in navicula erant, venerunt, et adoraverunt eum, dicentes : Vere Filius Dei es.

33 Ci zaś, co byli w łodzi, przyszli, i pokłonili mu się, mówiąc: Prawdziwie jesteś Synem Bożym.

34 Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesar.

34 I gdy się przeprawili, przybyli do ziemi Genezar.

35 Et cum cognovissent eum viri loci illius, miserunt in universam regionem illam, et obtulerunt ei omnes male habentes :

35 A poznawszy go ludzie owego miejsca, posłali po całej owej krainie, i przynieśli mu wszystkich, którzy się źle mieli.

36 et rogabant eum ut vel fimbriam vestimenti ejus tangerent. Et quicumque tetigerunt, salvi facti sunt.

36 I prosili go, aby się choć kraju szaty jego dotknęli, a którzykolwiek się dotknęli, zostali uzdrowieni.

Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).

Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.