Księga Powtórzonego Prawa, rozdział 26

1 Cumque intraveris terram, quam Dominus Deus tuus tibi daturus est possidendam, et obtinueris eam, atque habitaveris in ea :

1 A gdy wnijdziesz do ziemi, którą ci Pan, Bóg twój, da w posiadanie, i posiądziesz ją, i mieszkać w niej będziesz,

2 tolles de cunctis frugibus tuis primitias, et pones in cartallo, pergesque ad locum quem Dominus Deus tuus elegerit, ut ibi invocetur nomen ejus :

2 weźmiesz ze wszystkich plonów twoich pierwociny i włożysz je w kosz, i pójdziesz do miejsca, które Pan, Bóg twój, obierze, aby tam wzywano imienia jego.

3 accedesque ad sacerdotem, qui fuerit in diebus illis, et dices ad eum : Profiteor hodie coram Domino Deo tuo, quod ingressus sum in terram, pro qua juravit patribus nostris, ut daret eam nobis.

3 I przystąpiwszy do kapłana, który natenczas będzie, rzeczesz do niego: „Wyznaję dziś przed Panem, Bogiem twoim, żem wszedł do ziemi, o której przysiągł ojcom naszym, że ją nam da.”

4 Suscipiensque sacerdos cartallum de manu tua, ponet ante altare Domini Dei tui :

4 A kapłan przyjąwszy kosz z ręki twojej postawi przed ołtarzem Pana, Boga twego.

5 et loqueris in conspectu Domini Dei tui : Syrus persequebatur patrem meum, qui descendit in Ægyptum, et ibi peregrinatus est in paucissimo numero : crevitque in gentem magnam ac robustam et infinitæ multitudinis.

5 I będziesz mówił przed oczyma Pana, Boga twego: „Syryjczyk prześladował ojca mego, i poszedł on do Egiptu, i zamieszkał tam w liczbie bardzo małej, a rozmnożył się w naród wielki i mocny, i nieprzeliczonego mnóstwa.

6 Afflixeruntque nos Ægyptii, et persecuti sunt, imponentes onera gravissima :

6 I trapili nas Egipcjanie i prześladowali, nakładając brzemiona bardzo ciężkie.

7 et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum : qui exaudivit nos, et respexit humilitatem nostram, et laborem, atque angustiam :

7 I wołaliśmy do Pana, Boga ojców naszych, a on nas wysłuchał i wejrzał na poniżenie nasze i na trud, i na ucisk.

8 et eduxit nos de Ægypto in manu forti, et brachio extento, in ingenti pavore, in signis atque portentis :

8 I wywiódł nas z Egiptu ręką mocną i ramieniem wyciągniętym, wśród postrachu wielkiego, wśród znaków i cudów,

9 et introduxit ad locum istum, et tradidit nobis terram lacte et melle manantem.

9 i wprowadził na to miejsce, i dał nam ziemię mlekiem i miodem płynącą.

10 Et idcirco nunc offero primitias frugum terræ, quam Dominus dedit mihi. Et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui, et adorato Domino Deo tuo.

10 A przeto teraz ofiaruję pierwsze urodzaje zboża ziemi, którą mi dał Pan.” I zostawisz je przed oczyma Pana, Boga twego, pokłoniwszy się Panu, Bogu twemu.

11 Et epulaberis in omnibus bonis, quæ Dominus Deus tuus dederit tibi et domui tuæ, tu et Levites, et advena qui tecum est.

11 I będziesz ucztował ze wszystkich dóbr, które Pan, Bóg twój, da tobie i domowi twemu, ty i Lewita, i przychodzień, który z tobą jest.

12 Quando compleveris decimam cunctarum frugum tuarum, anno decimarum tertio, dabis Levitæ, et advenæ, et pupillo et viduæ, ut comedant intra portas tuas, et saturentur :

12 Gdy dopełnisz dziesięciny z wszystkich plonów twoich, roku dziesięcin trzeciego dasz Lewicie i przychodniowi, i sierocie, i wdowie, aby jedli między bramami twymi i najedli się.

13 loquerisque in conspectu Domini Dei tui : Abstuli quod sanctificatum est de domo mea, et dedi illud Levitæ et advenæ, et pupillo ac viduæ, sicut jussisti mihi : non præterivi mandata tua, nec sum oblitus imperii tui.

13 I rzeczesz przed oczyma Pana, Boga twego: „Wyniosłem, co jest poświęcone, z domu mego, i dałem to Lewicie i przychodniowi, i sierocie, i wdowie, jak mi rozkazałeś; nie przestąpiłem przykazania twego anim zapomniał rozkazania twego.

14 Non comedi ex eis in luctu meo, nec separavi ea in qualibet immunditia, nec expendi ex his quidquam in re funebri. Obedivi voci Domini Dei mei, et feci omnia sicut præcepisti mihi.

14 Nie jadłem z nich w żałobie mojej anim ich nie oddzielił w jakiejkolwiek nieczystości, anim nic nie wydał z tych rzeczy na ucztę pogrzebową. Byłem posłuszny głosowi Pana, Boga mego, i uczyniłem wszystko, jak mi przykazałeś.

15 Respice de sanctuario tuo, et de excelso cælorum habitaculo, et benedic populo tuo Israël, et terræ, quam dedisti nobis, sicut jurasti patribus nostris, terræ lacte et melle mananti.

15 Wejrzyj z świątyni twojej i z wysokiego niebios mieszkania, a błogosław ludowi twemu izraelskiemu i ziemi, którąś nam dał, jak przysiągłeś ojcom naszym, ziemi mlekiem i miodem płynącej.”

16 Hodie Dominus Deus tuus præcepit tibi ut facias mandata hæc atque judicia : et custodias et impleas ex toto corde tuo, et ex tota anima tua.

16 Dzisiaj Pan, Bóg twój, przykazał tobie, abyś wykonywał te przykazania i prawa, i strzegł, i pełnił je ze wszystkiego serca twego i ze wszystkiej duszy twojej.

17 Dominum elegisti hodie, ut sit tibi Deus, et ambules in viis ejus, et custodias cæremonias illius, et mandata atque judicia, et obedias ejus imperio.

17 Pana dziś obrałeś, aby ci był Bogiem i żebyś chodził drogami jego i strzegł ustaw jego i przykazań, i praw, i był posłuszny rozkazaniu jego.

18 Et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris, sicut locutus est tibi, et custodias omnia præcepta illius :

18 I Pan obrał cię dziś, abyś mu był ludem osobliwym, tak jak ci powiedział, i żebyś strzegł wszystkich przykazań jego,

19 et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit, in laudem, et nomen, et gloriam suam : ut sis populus sanctus Domini Dei tui, sicut locutus est.

19 i żeby cię uczynił wyższym nad wszystkie narody, które stworzył ku chwale i imieniu i sławie swojej, abyś był ludem świętym Pana, Boga twego, jak powiedział.”