Księga Wyjścia, rozdział 8

1 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem, et dices ad eum : Hæc dicit Dominus : Dimitte populum meum, ut sacrificet mihi :

1 Rzekł też Pan do Mojżesza: „Wnijdź do Faraona i rzeczesz do niego: To mówi Pan: Puść lud mój, aby mi ofiarował.

2 sin autem nolueris dimittere, ecce ego percutiam omnes terminos tuos ranis,

2 A jeśli nie będziesz chciał puścić, oto ja porażę wszystkie granice twe żabami.

3 et ebulliet fluvius ranas : quæ ascendent, et ingredientur domum tuam, et cubiculum lectuli tui, et super stratum tuum, et in domos servorum tuorum, et in populum tuum, et in furnos tuos, et in reliquias ciborum tuorum :

3 I zaroi się rzeka od żab, które wylezą i wnijdą do domu twego i do komory łóżka twego, i na pościel twoją, i do domów sług twoich, i na lud twój, i do pieców twoich, i w ostatki potraw twoich,

4 et ad te, et ad populum tuum, et ad omnes servos tuos intrabunt ranæ.

4 i do ciebie, i do ludu twego, i do wszystkich sług twoich wlezą żaby.”

5 Dixitque Dominus ad Moysen : Dic ad Aaron : Extende manum tuam super fluvios ac super rivos et paludes, et educ ranas super terram Ægypti.

5 I rzekł Pan do Mojżesza: „Mów do Aarona: Wyciągnij rękę twą na rzeki i na strugi, i na kałuże, i wywiedź żaby na ziemię egipską.”

6 Et extendit Aaron manum super aquas Ægypti, et ascenderunt ranæ, operueruntque terram Ægypti.

6 I wyciągnął Aaron rękę na wody egipskie; i wylazły żaby, i okryły ziemię egipską.

7 Fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter, eduxeruntque ranas super terram Ægypti.

7 Ale i czarownicy uczynili czarami swymi tymże sposobem, i wywiedli żaby na ziemię egipską.

8 Vocavit autem Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo, et dimittam populum ut sacrificet Domino.

8 I wezwał Faraon Mojżesza i Aarona, i rzekł im: „Módlcie się do Pana, żeby oddalił żaby ode mnie i od ludu mego, a puszczę lud, żeby ofiarował Panu.”

9 Dixitque Moyses ad Pharaonem : Constitue mihi quando deprecer pro te, et pro servis tuis, et pro populo tuo, ut abigantur ranæ a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remaneant.

9 I rzekł Mojżesz do Faraona: „Postanów mi czas, kiedy się mam modlić za ciebie i za sługi twoje, i za lud twój, aby były odpędzone żaby od ciebie i od domu twego, i od sług twoich, i od ludu twego, a tylko w rzece zostały.”

10 Qui respondit : Cras. At ille : Juxta, inquit, verbum tuum faciam : ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster.

10 Odpowiedział: „Jutro.” A on: „Według słowa twego, rzecze, uczynię, abyś wiedział że nie masz jak Pan, Bóg nasz.

11 Et recedent ranæ a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo : et tantum in flumine remanebunt.

11 I odejdą żaby od ciebie i od domu twego, i od sług twoich, i od ludu twego, a tylko w rzece zostaną.”

12 Egressique sunt Moyses et Aaron a Pharaone : et clamavit Moyses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni.

12 I wyszli Mojżesz i Aaron od Faraona; i wołał Mojżesz do Pana wedle obietnicy co do żab, jaką był dał Faraonowi.

13 Fecitque Dominus juxta verbum Moysi : et mortuæ sunt ranæ de domibus, et de villis, et de agris.

13 I uczynił Pan według słowa Mojżeszowego, i wyzdychały żaby z domów i ze wsi, i z pól

14 Congregaveruntque eas in immensos aggeres, et computruit terra.

14 i zgromadzili je na niezmierne kupy, i zgniła ziemia.

15 Videns autem Pharao quod data esset requies, ingravavit cor suum, et non audivit eos, sicut præceperat Dominus.

15 A widząc Faraon, że dano mu odpoczynek, obciążył serce swe i nie usłuchał ich, jak Pan zapowiedział.

16 Dixitque Dominus ad Moysen : Loquere ad Aaron : Extende virgam tuam, et percute pulverem terræ : et sint sciniphes in universa terra Ægypti.

16 I rzekł Pan do Mojżesza: „Mów do Aarona: Wyciągnij laskę twoją i uderz w proch ziemi, a niech będą komary po wszystkiej ziemi egipskiej.”

17 Feceruntque ita. Et extendit Aaron manum, virgam tenens : percussitque pulverem terræ, et facti sunt sciniphes in hominibus, et in jumentis : omnis pulvis terræ versus est in sciniphes per totam terram Ægypti.

17 I uczynili tak. I wyciągnął Aaron rękę trzymając laskę, i uderzył w proch ziemi, i spadły komary na ludzi i na bydło. Wszystek proch ziemi obrócił się w komary po wszystkiej ziemi egipskiej.

18 Feceruntque similiter malefici incantationibus suis, ut educerent sciniphes, et non potuerunt : erantque sciniphes tam in hominibus quam in jumentis.

18 Uczynili tymże sposobem czarownicy czarami swymi, aby wywieść komary, ale nie mogli. I były komary tak na ludziach, jak na bydle.

19 Et dixerunt malefici ad Pharaonem : Digitus Dei est hic ; induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos sicut præceperat Dominus.

19 I rzekli czarownicy do Faraona: „Palec to Boży jest!” I zatwardziało serce Faraona, i nie posłuchał ich, jak zapowiedział Pan.

20 Dixit quoque Dominus ad Moysen : Consurge diluculo, et sta coram Pharaone : egredietur enim ad aquas : et dices ad eum : Hæc dicit Dominus : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.

20 Rzekł też Pan do Mojżesza: „Wstań rano i stań przed Faraonem, bo wynijdzie do wody; i rzeczesz do niego: To mówi Pan: Puść lud mój, aby mi ofiarował.

21 Quod si non dimiseris eum, ecce ego immittam in te, et in servos tuos, et in populum tuum, et in domos tuas, omne genus muscarum : et implebuntur domus Ægyptiorum muscis diversi generis, et universa terra in qua fuerint.

21 A jeśli go nie puścisz, oto ja przypuszczę na ciebie i na sługi twoje, i na lud twój, i na domy twoje, wszelaki rodzaj much; i będą pełne domy egipskie much rozmaitego rodzaju, i wszystka ziemia, na której będą.

22 Faciamque mirabilem in die illa terram Gessen, in qua populus meus est, ut non sint ibi muscæ : et scias quoniam ego Dominus in medio terræ.

22 I postąpię w ów dzień dziwnie z ziemią Gessen, w której lud mój jest, że tam nie będzie much; i poznasz, żem ja Pan w pośrodku ziemi.

23 Ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum : cras erit signum istud.

23 I uczynię przedział między ludem moim, a ludem twoim. Jutro ten znak będzie.”

24 Fecitque Dominus ita. Et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum ejus, et in omnem terram Ægypti : corruptaque est terra ab hujuscemodi muscis.

24 I uczynił Pan tak, i przyszły muchy niezliczone na domy Faraona i sług jego, i na wszystką ziemię egipską; i zniszczona została ziemia od owych much.

25 Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et ait eis : Ite et sacrificate Deo vestro in terra hac.

25 I przyzwał Faraon Mojżesza i Aarona, i rzekł im: „Idźcie, a ofiarujcie Bogu waszemu w tej ziemi.”

26 Et ait Moyses : Non potest ita fieri : abominationes enim Ægyptiorum immolabimus Domino Deo nostro : quod si mactaverimus ea quæ colunt Ægyptii coram eis, lapidibus nos obruent.

26 I rzekł Mojżesz: „Nie może tak być; to bowiem co obrzydliwe jest Egipcjanom, będziemy ofiarować Panu, Bogu naszemu. A jeśli to, co czczą Egipcjanie, przed nimi będziem zabijać, ukamienują nas.

27 Viam trium dierum pergemus in solitudinem : et sacrificabimus Domino Deo nostro, sicut præcepit nobis.

27 Trzy dni drogi pójdziemy na puszczę i ofiarować będziemy Panu, Bogu naszemu, jak nam przykazał.”

28 Dixitque Pharao : Ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in deserto : verumtamen longius ne abeatis, rogate pro me.

28 I rzekł Faraon: „Ja was puszczę, abyście ofiarowali Panu, Bogu waszemu na puszczy; wszakże dalej nie odchodźcie; proście za mną!”

29 At ait Moyses : Egressus a te, orabo Dominum : et recedet musca a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus cras : verumtamen noli ultra fallere, ut non dimittas populum sacrificare Domino.

29 I rzekł Mojżesz: „Wyszedłszy od ciebie będę prosił Pana, i odejdzie mucha od Faraona i od sług jego, i od ludu jego jutro; wszakże nie chciej więcej zwodzić, byś nie miał puścić ludu, aby ofiarował Panu.”

30 Egressusque Moyses a Pharaone, oravit Dominum.

30 I wyszedłszy Mojżesz od Faraona modlił się do Pana,

31 Qui fecit juxta verbum illius, et abstulit muscas a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus : non superfuit ne una quidem.

31 który uczynił według słowa jego, i odjął muchy od Faraona i od sług jego, i od ludu jego: nie została ni jedna.

32 Et ingravatum est cor Pharaonis, ita ut nec hac quidem vice dimitteret populum.

32 I ociężało serce Faraona, tak iż ani tym razem nie puścił ludu.