Gaza: proboszcz zostaje, katastrofa trwa

Proboszcz jedynej łacińskiej parafii w Strefie Gazy, ks. Gabriel Romanelli, zaświadczył na Meetingu w Rimini, że katastrofa humanitarna się nie skończyła. Ona trwa, mówi, lecz zniknęła z pola widzenia świata. „Nie można nawet powiedzieć, że jest to sytuacja po katastrofie, ponieważ katastrofa trwa nadal, tyle że zniknęła ze światowych mediów.” Opisuje ludność liczącą 2,3 miliona dusz, „która absolutnie potrzebuje wszystkiego”: bombardowania miałyby być mniej intensywne, lecz bomby wciąż spadają, aż po centrum miasta. Większość mieszkańców żyłaby pod namiotami lub na ulicy, na piaszczystej ziemi zmieszanej ze ściekami, bez prądu, walcząc każdego dnia o odrobinę wody. „Gaza jest zniszczona. Katastrofa bynajmniej nie minęła. Toczy się tu codzienna walka.”

Kościół nigdy nie uważał życia bliźniego za abstrakcję. Piąte przykazanie nie zabrania jedynie zabijać: nakazuje ratować życie drugiego, karmić go, poić, nie pozwolić mu zginąć, gdy w naszej mocy jest go ocalić. Są to uczynki miłosierne co do ciała, których Nasz Pan w dniu sądu zażąda jako uczynionych Jemu samemu: „Pragnąłem, a napoiliście mnie.” A pasterz, który trwa pośród niebezpieczeństwa, gdy najemnik ucieka, wypełnia słowo Dobrego Pasterza, który życie swoje daje za owce swoje.

Tą miarą sądzi się to, co dzieje się w Gazie. Parafia miałaby dostarczać wodę pitną ponad 400 rodzinom: kościół wznosi się nad źródłem i cysterną i pompuje wodę dzięki generatorowi, podczas gdy litr oleju napędowego kosztowałby 10 euro. Kapłan zapewnia, że pozostał, wraz z innymi kapłanami i siostrami zakonnymi, aby nie porzucić osób niepełnosprawnych, dzieci i rodzin. „Pasterz musi trwać przy swojej trzodzie. Powstrzymujemy łzy, bo taki jest obowiązek tych, którzy kochają. Takie jest życie na tym łez padole.” I dodaje: „Jesteśmy przekonani, że pokój jest możliwy i że sprawiedliwy pokój jest konieczny. To straszne widzieć niewinne ofiary po obu stronach. A wszystko to w Ziemi Świętej, gdzie żył wcielony Bóg.”

Źródła. Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), o piątym przykazaniu i obowiązku ratowania życia bliźniego; Ewangelia według św. Mateusza (XXV), o uczynkach miłosierdzia i sądzie ostatecznym; Ewangelia według św. Jana (X), o Dobrym Pasterzu, który życie swoje daje za owce swoje; antyfona „Salve Regina”, o tym łez padole.