Aktualności
Leon XIV operowany w Gemelli: potwierdzono gruczolakoraka płuca
Leon XIV został operowany w Gemelli 13 października 2026 roku: potwierdzono gruczolakoraka płuca i usunięto dolny płat prawego płuca, zabieg się powiódł.
Wieczorem 13 października 2026 roku komunikat Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej potwierdził to, czego kazały się obawiać badania przedoperacyjne: badanie histologiczne przeprowadzone podczas operacji wykazało gruczolakoraka płuca. Tego samego popołudnia Leon XIV przeszedł operację klatki piersiowej w Poliklinice Agostino Gemelli w Rzymie; aby zabieg był radykalny, usunięto dolny płat prawego płuca metodą wideoasystowaną. Papież pozostał na sali operacyjnej około trzech godzin, a sam zabieg chirurgiczny trwał około dziewięćdziesięciu minut. Komunikat, sporządzony przez jego lekarzy, podaje, że « operacja się powiodła i nie wystąpiły żadne powikłania ». Wybudzony prawidłowo, wrócił do swojego pokoju i poprosił o kolację. Badania pooperacyjne spodziewane są w najbliższych dniach; na tym etapie lekarze nie mówią o chemioterapii.
Życie ciała jest darem Boga, powierzonym człowiekowi, aby je strzegł, a nie aby nim rozporządzał. Piąte przykazanie, naucza Katechizm Soboru Trydenckiego, nie zakazuje jedynie odbierania życia bliźniemu: zobowiązuje każdego do zachowania własnego życia, a więc do sięgania po godziwe środki, gdy choroba zagraża. Leczyć chore ciało nie znaczy uciekać od krzyża; znaczy szanować dzieło Stwórcy, czekając na godzinę, którą zna On sam jeden.
Lecz żadna medycyna nie leczy ze śmierci. Choroba pozostaje dla chrześcijanina częścią krzyża, którą niesie się w nadziei, a nie w trwodze. « Statutum est hominibus semel mori » — postanowiono ludziom raz umrzeć, a potem sąd (Hbr IX, 27); a Kościół, który uczy swoje dzieci sztuki dobrego umierania, nigdy nie oddzielił troski o ciało od przygotowania duszy. Dlatego do lekarstwa lekarza dołączył namaszczenie chorych, aby uzdrowienie, jeśli przyjdzie, służyło zbawieniu.
Jesteśmy więc winni każdemu człowiekowi leżącemu na szpitalnym łóżku miłość modlitwy: prosić o zdrowie, jeśli jest ono pożyteczne dla zbawienia, a we wszystkim o łaskę cierpliwości. Tę właśnie modlitwę zanosimy, bez rachub na dni, które mają nadejść, a których liczenie nie do nas należy.
Źródła. Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), o piątym przykazaniu; List do Hebrajczyków IX, 27, według Wulgaty; List św. Jakuba V, 14-15, o namaszczeniu chorych.