La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Éxodo 4
1 Respondens Moyses ait : Non credent mihi, neque audient vocem meam, sed dicent : Non apparuit tibi Dominus.
1 Replicó Moisés, y dijo: No me creerán, ni oirán mi voz, sino que dirán: No hay tal: no se te ha aparecido el Señor.
2 Dixit ergo ad eum : Quid est quod tenes in manu tua ? Respondit : Virga.
2 ¿Qué es eso, le preguntó Dios, que tienes en tu mano? Una vara, respondió él.
3 Dixitque Dominus : Projice eam in terram. Projecit, et versa est in colubrum, ita ut fugeret Moyses.
3 Dijo el Señor: Arrójala en tierra. Arrojola, y se convirtió en una serpiente, de manera que Moisés echó á huir.
4 Dixitque Dominus : Extende manum tuam, et apprehende caudam ejus. Extendit, et tenuit, versaque est in virgam.
4 Dijo entonces el Señor: Alarga tu mano, y cógela por la cola. Alargola y la cogió, y luego la serpiente volvió á ser una vara.
5 Ut credant, inquit, quod apparuerit tibi Dominus Deus patrum suorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob.
5 Esto es, añadió el Señor, para que crean que se te ha aparecido el Señor Dios de sus padres, el Dios de Abraham, el Dios de Isaac y el Dios de Jacob.
6 Dixitque Dominus rursum : Mitte manum tuam in sinum tuum. Quam cum misisset in sinum, protulit leprosam instar nivis.
6 Dijole todavía el Señor: Mete tu mano en tu seno. Y habiéndola metido, la sacó cubierta de lepra, blanca como la nieve.
7 Retrahe, ait, manum tuam in sinum tuum. Retraxit, et protulit iterum, et erat similis carni reliquæ.
7 Vuélvete á meter, dijo, la mano en el seno. Volvióla á meter, y la sacó otra vez, y era semejante á la demás carne del cuerpo.
8 Si non crediderint, inquit, tibi, neque audierint sermonem signi prioris, credent verbo signi sequentis.
8 Si no te creyeren, dijo, ni dieren oídos á la voz del primer prodigio, se rendirán á la del segundo.
9 Quod si nec duobus quidem his signis crediderint, neque audierint vocem tuam : sume aquam fluminis, et effunde eam super aridam, et quidquid hauseris de fluvio, vertetur in sanguinem.
9 Que si ni aun á estos dos prodigios dieren crédito ni escucharen tu voz, toma agua del río, y derrámala en tierra, y cuanta sacares del río se convertirá en sangre.
10 Ait Moyses : Obsecro, Domine, non sum eloquens ab heri et nudiustertius : et ex quo locutus es ad servum tuum, impeditioris et tardioris linguæ sum.
10 Dijo entonces Moisés: Señor, te suplico tengas presente que yo nunca he tenido facilidad en hablar; y aun después que hablas con tu siervo, me siento más embarazado, y torpe de lengua.
11 Dixit Dominus ad eum : Quis fecit os hominis ? aut quis fabricatus est mutum et surdum, videntem et cæcum ? nonne ego ?
11 Díjole á esto el Señor: ¿Quién hizo la boca del hombre? ¿O quién formó al mudo y al sordo, al que ve y al ciego? ¿No he sido yo?
12 Perge, igitur, et ego ero in ore tuo : doceboque te quid loquaris.
12 Anda, pues, que yo estaré en tu boca, y te enseñaré lo que has de hablar.
13 At ille : Obsecro, inquit, Domine, mitte quem missurus es.
13 Todavía él replicó: Suplícote, Señor, que envies al que has de enviar.
14 Iratus Dominus in Moysen, ait : Aaron frater tuus Levites, scio quod eloquens sit : ecce ipse egreditur in occursum tuum, vidensque te lætabitur corde.
14 Enojado el Señor contra Moisés, dijo: Aarón tu hermano, hijo de Leví como tú, sé que habla bien; pues mira, éste mismo va á venir á tu encuentro, y al verte se llenará de gozo.
15 Loquere ad eum, et pone verba mea in ore ejus : et ego ero in ore tuo, et in ore illius, et ostendam vobis quid agere debeatis.
15 Tú le hablarás y le irás poniendo mis palabras en su boca. Yo estaré en tu boca y en la suya, y os mostraré lo que debeis hacer.
16 Ipse loquetur pro te ad populum, et erit os tuum : tu autem eris ei in his quæ ad Deum pertinent.
16 El hablará en tu lugar al pueblo, y será tu lengua. Y tú le dirigirás en todo lo perteneciente á Dios.
17 Virgam quoque hanc sume in manu tua, in qua facturus es signa.
17 Toma también en tu mano esta vara, con la cual has de hacer prodigios.
18 Abiit Moyses, et reversus est ad Jethro socerum suum, dixitque ei : Vadam et revertar ad fratres meos in Ægyptum, ut videam si adhuc vivant. Cui ait Jethro : Vade in pace.
18 Partió, pues, Moisés, y volvió á su suegro Jetro, y le dijo: Quisiera ir á visitar otra vez á mis hermanos en Egipto, para ver si viven todavía. Al cual respondió Jetro: Ve enhorabuena.
19 Dixit ergo Dominus ad Moysen in Madian : Vade, et revertere in Ægyptum, mortui sunt enim omnes qui quærebant animam tuam.
19 Había dicho el Señor á Moisés, estando éste en Madián: Anda y vuelve á Egipto; porque han muerto ya todos los que atentaban á tu vida.
20 Tulit ergo Moyses uxorem suam, et filios suos, et imposuit eos super asinum : reversusque est in Ægyptum, portans virgam Dei in manu sua.
20 Tomó, pues, Moisés á su esposa y á sus hijos, y los hizo montar en un jumento, y volviose á Egipto, llevando en la mano la vara de Dios.
21 Dixitque ei Dominus revertenti in Ægyptum : Vide ut omnia ostenta quæ posui in manu tua, facias coram Pharaone : ego indurabo cor ejus, et non dimittet populum.
21 Díjole asímismo el Señor cuando volvía á Egipto: Mira que hagas delante de Faraón todos los portentos, para los cuales te he dado poder. Yo endureceré su corazón, y no dejará partir á mi pueblo.
22 Dicesque ad eum : Hæc dicit Dominus : Filius meus primogenitus Israël.
22 Y tú le dirás: Esto dice el Señor: Israel es mi hijo primogénito:
23 Dixi tibi : Dimitte filium meum ut serviat mihi ; et noluisti dimittere eum : ecce ego interficiam filium tuum primogenitum.
23 Ya te tengo dicho: Deja ir á mi hijo, para que me rinda el culto que me es debido; y tú no has querido dejarle partir: hé aquí, pues, que yo voy á quitar la vida á tu hijo primogénito.
24 Cumque esset in itinere, in diversorio occurrit ei Dominus, et volebat occidere eum.
24 Estando Moisés en el camino, se le presentó el Señor en una posada, en ademán de quererle quitar la vida.
25 Tulit idcirco Sephora acutissimam petram, et circumcidit præputium filii sui, tetigitque pedes ejus, et ait : Sponsus sanguinum tu mihi es.
25 Cogió al momento Séfora un pedernal muy afilado, y circuncidó á su hijo, y tocando con la sangre los pies de Moisés, le dijo: Tú eres para mí un esposo de sangre.
26 Et dimisit eum postquam dixerat : Sponsus sanguinum ob circumcisionem.
26 Y el ángel le dejó estar, luego que hubo dicho ella con motivo de la circuncisión que hizo: Eres para mí esposo de sangre.
27 Dixit autem Dominus ad Aaron : Vade in occursum Moysi in desertum. Qui perrexit obviam ei in montem Dei, et osculatus est eum.
27 Entretanto dijo el Señor á Aarón: Ve al Desierto á encontrar á Moisés; y fué á su encuentro hasta Horeb, el monte de Dios, y le besó.
28 Narravitque Moyses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum, et signa quæ mandaverat.
28 Y contó Moisés á Aarón todo lo que le había dicho el Señor al enviarle, y los prodigios que le había mandado hacer.
29 Veneruntque simul, et congregaverunt cunctos seniores filiorum Israël.
29 Con esto fueron juntos á Egipto, y congregaron á todos los Ancianos de los hijos de Israel.
30 Locutusque est Aaron omnia verba quæ dixerat Dominus ad Moysen : et fecit signa coram populo,
30 Y Aarón refirió todas las palabras que había dicho el Señor á Moisés; y éste hizo los milagros delante del pueblo.
31 et credidit populus. Audieruntque quod visitasset Dominus filios Israël, et respexisset afflictionem illorum : et proni adoraverunt.
31 Y creyó el pueblo. Y entendieron que el Señor venía á visitar á los hijos de Israel por haber vuelto los ojos á su tribulación; y postrados en tierra, le adoraron.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Éxodo 4 · con la app
Recibir el enlace