Księga Wyjścia, rozdział 4

1 Respondens Moyses ait : Non credent mihi, neque audient vocem meam, sed dicent : Non apparuit tibi Dominus.

1 Odpowiadając Mojżesz rzekł: „Nie uwierzą mi i nie usłuchają głosu mego ale rzekną: Nie ukazał się tobie Pan.”

2 Dixit ergo ad eum : Quid est quod tenes in manu tua ? Respondit : Virga.

2 Rzekł tedy do niego: „Co to jest, co trzymasz w ręce twojej?” Odpowiedział: „Laska.”

3 Dixitque Dominus : Projice eam in terram. Projecit, et versa est in colubrum, ita ut fugeret Moyses.

3 I rzekł Pan: „Rzuć ją na ziemię.” Rzucił i obróciła się w węża, tak iż Mojżesz uciekał.

4 Dixitque Dominus : Extende manum tuam, et apprehende caudam ejus. Extendit, et tenuit, versaque est in virgam.

4 I rzekł Pan: „Wyciągnij rękę twą i ujmij ogon jego.” Wyciągnął i ujął, i obrócił się w laskę.

5 Ut credant, inquit, quod apparuerit tibi Dominus Deus patrum suorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Jacob.

5 „Aby, rzecze, uwierzyli, że się tobie ukazał Pan, Bóg ojców ich: Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba.”

6 Dixitque Dominus rursum : Mitte manum tuam in sinum tuum. Quam cum misisset in sinum, protulit leprosam instar nivis.

6 I rzekł Pan jeszcze: „Włóż rękę twoją w zanadrze twe.” Gdy ją włożył w zanadrze, wyjął trędowatą jak śnieg.

7 Retrahe, ait, manum tuam in sinum tuum. Retraxit, et protulit iterum, et erat similis carni reliquæ.

7 „Włóż, rzecze, znowu rękę swą w zanadrze.” Włożył i wyjął po wtóre, i była podobna do reszty ciała.

8 Si non crediderint, inquit, tibi, neque audierint sermonem signi prioris, credent verbo signi sequentis.

8 „Jeśli, rzecze, nie uwierzą ci, i nie posłuchają mowy znaku pierwszego, uwierzą słowu znaku drugiego.

9 Quod si nec duobus quidem his signis crediderint, neque audierint vocem tuam : sume aquam fluminis, et effunde eam super aridam, et quidquid hauseris de fluvio, vertetur in sanguinem.

9 A jeśli ani tym dwom znakom nie uwierzą i nie posłuchają głosu twego, weź wodę rzeczną i wylej ją na miejsce suche, a cokolwiek zaczerpniesz z rzeki, w krew się obróci.”

10 Ait Moyses : Obsecro, Domine, non sum eloquens ab heri et nudiustertius : et ex quo locutus es ad servum tuum, impeditioris et tardioris linguæ sum.

10 Rzekł Mojżesz: „Proszę, Panie! nie jestem wymowny od wczorajszego i dziś trzeciego dnia; a odkądeś przemówił do sługi twego, stałem się niesposobniejszego i nierychlejszego języka.”

11 Dixit Dominus ad eum : Quis fecit os hominis ? aut quis fabricatus est mutum et surdum, videntem et cæcum ? nonne ego ?

11 Rzekł Pan do niego: „Któż uczynił usta człowiecze? albo kto uczynił niemego i głuchego, widzącego i ślepego? Czyż nie ja?

12 Perge, igitur, et ego ero in ore tuo : doceboque te quid loquaris.

12 Idźże tedy, a ja będę w ustach twoich i nauczę cię, co masz mówić.”

13 At ille : Obsecro, inquit, Domine, mitte quem missurus es.

13 A on rzekł: „Proszę, Panie! poślij, kogo masz posłać!”

14 Iratus Dominus in Moysen, ait : Aaron frater tuus Levites, scio quod eloquens sit : ecce ipse egreditur in occursum tuum, vidensque te lætabitur corde.

14 Rozgniewany Pan na Mojżesza, rzekł: „Aaron, brat twój, Lewita, wiem, iż wymowny jest. Oto ten wynijdzie naprzeciw ciebie, a ujrzawszy cię rozraduje się sercem.

15 Loquere ad eum, et pone verba mea in ore ejus : et ego ero in ore tuo, et in ore illius, et ostendam vobis quid agere debeatis.

15 Mów do niego i połóż słowa moje w usta jego, a ja będę w ustach twoich i w ustach jego, i pokażę wam, co czynić macie.

16 Ipse loquetur pro te ad populum, et erit os tuum : tu autem eris ei in his quæ ad Deum pertinent.

16 On będzie mówił za ciebie do ludu i będzie usty twymi, a ty mu będziesz w tych rzeczach, które do Boga należą.

17 Virgam quoque hanc sume in manu tua, in qua facturus es signa.

17 Weźmij też tę laskę w rękę twoją; nią czynić będziesz znaki.”

18 Abiit Moyses, et reversus est ad Jethro socerum suum, dixitque ei : Vadam et revertar ad fratres meos in Ægyptum, ut videam si adhuc vivant. Cui ait Jethro : Vade in pace.

18 Odszedł Mojżesz i wrócił się do Jetry, teścia swego, i rzekł mu: „Pójdę, a wrócę się do braci moich do Egiptu, żeby obaczyć, czy jeszcze żywi.” Rzekł mu Jetro: „Idź w pokoju.”

19 Dixit ergo Dominus ad Moysen in Madian : Vade, et revertere in Ægyptum, mortui sunt enim omnes qui quærebant animam tuam.

19 Rzekł tedy Pan do Mojżesza w ziemi madianickiej: „Idź, a wróć się do Egiptu; pomarli bowiem wszyscy, którzy nastawali na życie twoje.”

20 Tulit ergo Moyses uxorem suam, et filios suos, et imposuit eos super asinum : reversusque est in Ægyptum, portans virgam Dei in manu sua.

20 Wziął tedy Mojżesz żonę swą i synów swoich, i wsadził ich na osła, i wrócił do Egiptu niosąc laskę Bożą w ręce swojej.

21 Dixitque ei Dominus revertenti in Ægyptum : Vide ut omnia ostenta quæ posui in manu tua, facias coram Pharaone : ego indurabo cor ejus, et non dimittet populum.

21 I rzekł Pan wracającemu się do Egiptu: „Patrz, abyś wszystkie dziwy, które położyłem w ręce twej, czynił przed Faraonem. Ja zatwardzę serce jego i nie puści ludu.

22 Dicesque ad eum : Hæc dicit Dominus : Filius meus primogenitus Israël.

22 I rzeczesz do niego: To mówi Pan: Syn to mój pierworodny Izrael.

23 Dixi tibi : Dimitte filium meum ut serviat mihi ; et noluisti dimittere eum : ecce ego interficiam filium tuum primogenitum.

23 Rzekłem tobie: Puść syna mego, aby mi służył, a nie chciałeś go puścić: oto ja zabiję syna twego pierworodnego.”

24 Cumque esset in itinere, in diversorio occurrit ei Dominus, et volebat occidere eum.

24 A gdy był na drodze w gospodzie, stanął naprzeciw Pan i chciał go zabić.

25 Tulit idcirco Sephora acutissimam petram, et circumcidit præputium filii sui, tetigitque pedes ejus, et ait : Sponsus sanguinum tu mihi es.

25 Wzięła prędko Sefora ostry kamień i obrzezała napletek syna swego, i dotknęła się nóg jego, i rzekła: „Oblubieńcem krwi tyś mi jest!”

26 Et dimisit eum postquam dixerat : Sponsus sanguinum ob circumcisionem.

26 I puścił go, skoro rzekła: „Oblubieniec krwi” dla obrzezania.

27 Dixit autem Dominus ad Aaron : Vade in occursum Moysi in desertum. Qui perrexit obviam ei in montem Dei, et osculatus est eum.

27 I rzekł Pan do Aarona: „Idź naprzeciw Mojżesza na puszczę.” Wyszedł tedy naprzeciw niego na górę Bożą i pocałował go.

28 Narravitque Moyses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum, et signa quæ mandaverat.

28 I opowiedział Mojżesz Aaronowi wszystkie słowa Pana, którymi go posłał, i znaki, które polecił.

29 Veneruntque simul, et congregaverunt cunctos seniores filiorum Israël.

29 I przyszli razem, i zgromadzili wszystkich starszych spośród synów Izraelowych.

30 Locutusque est Aaron omnia verba quæ dixerat Dominus ad Moysen : et fecit signa coram populo,

30 I powiadał Aaron wszystkie słowa, które był rzekł Pan do Mojżesza, i czynił znaki przed ludem.

31 et credidit populus. Audieruntque quod visitasset Dominus filios Israël, et respexisset afflictionem illorum : et proni adoraverunt.

31 I uwierzył lud. I usłyszeli, że nawiedził Pan synów izraelskich i że wejrzał na ich utrapienie; a schyliwszy się, pokłon uczynili.