Księga Wyjścia, rozdział 5

1 Post hæc ingressi sunt Moyses et Aaron, et dixerunt Pharaoni : Hæc dicit Dominus Deus Israël : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto.

1 Weszli potem Mojżesz i Aaron, i rzekli Faraonowi: „To mówi Pan, Bóg Izraelitów: Puść mój lud, aby mi ofiarował na puszczy.”

2 At ille respondit : Quis est Dominus, ut audiam vocem ejus, et dimittam Israël ? nescio Dominum, et Israël non dimittam.

2 A on odpowiedział: „Kto jest Pan, żebym słuchał głosu jego, a puścił Izraela? Nie znam Pana, a Izraela nie puszczę!”

3 Dixeruntque : Deus Hebræorum vocavit nos, ut eamus viam trium dierum in solitudinem, et sacrificemus Domino Deo nostro : ne forte accidat nobis pestis aut gladius.

3 I rzekli: „Bóg Hebrajczyków wezwał nas, abyśmy szli trzy dni drogi na puszczę i ofiarowali Panu, Bogu naszemu, by snadź nie przyszedł na nas mór albo miecz.”

4 Ait ad eos rex Ægypti : Quare Moyses et Aaron sollicitatis populum ab operibus suis ? ite ad onera vestra.

4 Rzekł do nich król egipski: „Czemuż, Mojżeszu i Aaronie, odwodzicie lud od jego robót? Idźcie do ciężarów waszych!”

5 Dixitque Pharao : Multus est populus terræ : videtis quod turba succreverit : quanto magis si dederitis eis requiem ab operibus ?

5 I rzekł Faraon: „Wielki jest lud ziemi; widzicie, iż się tłum rozkrzewił. O ileż więcej ich będzie, jeśli im dacie odpoczynek od robót?”

6 Præcepit ergo in die illo præfectis operum et exactoribus populi, dicens :

6 Rozkazał tedy w on dzień przełożonym nad robotami i dozorcom ludu mówiąc:

7 Nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficiendos lateres, sicut prius : sed ipsi vadant, et colligant stipulas.

7 „Żadną miarą nie będziecie więcej dawać plew ludowi do wyrabiania cegły, jak przedtem, ale sami niech idą i niech zbierają słomę.

8 Et mensuram laterum, quam prius faciebant, imponetis super eos, nec minuetis quidquam : vacant enim, et idcirco vociferantur, dicentes : Eamus, et sacrificemus Deo nostro.

8 A miarę cegieł, którą pierwej wyrabiali, włożycie na nich, a nic nie umniejszycie; albowiem próżnują, i dlatego wołają mówiąc: Idźmy, a ofiarujmy Bogu naszemu.

9 Opprimantur operibus, et expleant ea : ut non acquiescant verbis mendacibus.

9 Niech będą uciśnieni robotami i niechaj je wypełnią, aby nie spuszczali się na słowo kłamliwe.”

10 Igitur egressi præfecti operum et exactores ad populum, dixerunt : Sic dicit Pharao : Non do vobis paleas :

10 I tak wyszedłszy przełożeni nad robotami i dozorcy rzekli do ludu: „Tak mówi Faraon: Nie daję wam plew.

11 ite, et colligite sicubi invenire poteritis, nec minuetur quidquam de opere vestro.

11 Idźcie a zbierajcie, jeśli gdzie znaleźć będziecie mogli, a nic się nie umniejszy z roboty waszej.”

12 Dispersusque est populus per omnem terram Ægypti ad colligendas paleas.

12 I rozproszył się lud po wszystkiej ziemi egipskiej na zbieranie plew.

13 Præfecti quoque operum instabant, dicentes : Complete opus vestrum quotidie, ut prius facere solebatis quando dabantur vobis paleæ.

13 A przełożeni nad robotami przynaglali ich mówiąc: „Wypełniajcie robotę waszą na każdy dzień, jak pierwej zwykliście byli czynić, gdy wam dawano plewy.”

14 Flagellatique sunt qui præerant operibus filiorum Israël, ab exactoribus Pharaonis, dicentibus : Quare non impletis mensuram laterum sicut prius, nec heri, nec hodie ?

14 I sieczeni byli biczami ci, którzy byli nad robotami synów Izraelowych, od dozorców Faraonowych, mówiących: „Czemu nie wypełniacie miary cegieł jak pierwej, ani wczoraj, ani dziś?”

15 Veneruntque præpositi filiorum Israël, et vociferati sunt ad Pharaonem dicentes : Cur ita agis contra servos tuos ?

15 I przyszli przełożeni synów Izraelowych, i wołali do Faraona mówiąc: „Czemuż tak czynisz sługom twoim?

16 paleæ non dantur nobis, et lateres similiter imperantur : en famuli tui flagellis cædimur, et injuste agitur contra populum tuum.

16 Plew nam nie dają, a cegły jak pierwej wyrabiać każą. Oto nas, sług twoich, biczami sieką i niesprawiedliwość się dzieje ludowi twemu!”

17 Qui ait : Vacatis otio, et idcirco dicitis : Eamus, et sacrificemus Domino.

17 A on rzekł: „Próżnujecie, i dlatego mówicie: Pójdźmy a ofiarujmy Panu.

18 Ite ergo, et operamini : paleæ non dabuntur vobis, et reddetis consuetum numerum laterum.

18 Przeto idźcie, a róbcie. Plew wam nie dadzą, a oddacie zwykłą liczbę cegieł.”

19 Videbantque se præpositi filiorum Israël in malo, eo quod diceretur eis : Non minuetur quidquam de lateribus per singulos dies.

19 I baczyli przełożeni synów Izraelowych, że się źle z nimi działo, iż im mówiono: „Nie umniejszy się nic z cegieł na każdy dzień.”

20 Occurreruntque Moysi et Aaron, qui stabant ex adverso, egredientibus a Pharaone :

20 I spotkali Mojżesza i Aarona, którzy stali naprzeciwko, gdy wychodzili od Faraona,

21 et dixerunt ad eos : Videat Dominus et judicet, quoniam fœtere fecistis odorem nostrum coram Pharaone et servis ejus, et præbuistis ei gladium, ut occideret nos.

21 i rzekli do nich: „Niech wejrzy Pan i osądzi żeście sprowadzili na nas nienawiść Faraona i sług jego, i podaliście mu miecz, aby nas zabił!”

22 Reversusque est Moyses ad Dominum, et ait : Domine, cur afflixisti populum istum ? quare misisti me ?

22 I zwrócił się Mojżesz do Pana, i rzekł: „Panie, czemuś utrapił ten lud? czemuś mię posłał?

23 ex eo enim quo ingressus sum ad Pharaonem ut loquerer in nomine tuo, afflixit populum tuum : et non liberasti eos.

23 Bo od owego czasu, jak wszedłem do Faraona, aby mówić w imię twoje, utrapił lud twój, a nie wybawiłeś go!”