La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Génesis 11

Idioma

1 Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.

1 No tenía entonces la tierra más que un solo lenguaje, y unos mismos vocablos.

2 Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.

2 Mas partiéndose de oriente estos pueblos, hallaron una vega en tierra de Sennaar, donde hicieron asiento.

3 Dixitque alter ad proximum suum : Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento :

3 Y se dijeron unos á otros: Venid, hagamos ladrillos, y cozámoslos al fuego. Y se sirvieron de ladrillos en lugar de piedras, y de betún en vez de argamasa:

4 et dixerunt : Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad cælum : et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.

4 Y dijeron: Vamos á edificar una ciudad y una torre, cuya cumbre llegue hasta el cielo y hagamos célebre nuestro nombre antes de esparcirnos por toda la faz de la tierra.

5 Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam ædificabant filii Adam,

5 Y descendió el Señor á ver la ciudad y la torre, que edificaban los hijos de Adán,

6 et dixit : Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus : cœperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.

6 y dijo: Hé aquí, el pueblo es uno solo, y todos tienen un mismo lenguaje: y han empezado esta fábrica, ni desistirán de sus ideas, hasta llevarlas al cabo.

7 Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.

7 Ea, pues, descendamos, y confundamos allí mismo su lengua, de manera que el uno no entienda la habla del otro.

8 Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt ædificare civitatem.

8 Y de esta suerte los esparció el Señor desde aquel lugar por todas las tierras, y cesaron de edificar la ciudad.

9 Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universæ terræ : et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.

9 De donde se le dió á ésta el nombre de Babel ó Confusión, porque allí fué confundido el lenguaje de toda la tierra: y desde allí los esparció el Señor por todas las regiones.

10 Hæ sunt generationes Sem : Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.

10 Esta es la descendencia de Sem: Sem era ya de cien años cuando engendró á Arfaxad, dos años después del diluvio.

11 Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis : et genuit filios et filias.

11 Y vivió Sem después que engendró á Arfaxad, quinientos años: y tuvo ó engendró hijos é hijas.

12 Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.

12 Y Arfaxad á los treinta y cinco años de su vida engendró á Sale.

13 Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis : et genuit filios et filias.

13 Después de lo cual vivió Arfaxad trescientos y tres años, y tuvo hijos é hijas.

14 Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.

14 Y Sale á los treinta años de su vida, engendró á Heber.

15 Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis : et genuit filios et filias.

15 Y vivió Sale después de engendrado Heber, cuatrocientos y tres años: y tuvo hijos é hijas.

16 Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.

16 Mas Heber á los treinta y cuatro años de su vida, engendró á Faleg.

17 Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis : et genuit filios et filias.

17 Después de lo cual vivió Heber cuatrocientos y treinta años: y tuvo hijos é hijas.

18 Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.

18 Faleg asimismo á los treinta años de su edad engendró á Reu.

19 Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis : et genuit filios et filias.

19 Y vivió Faleg después que engendró á Reu, doscientos y nueve años: y tuvo hijos é hijas.

20 Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.

20 Reu vivió treinta y dos años, y engendró á Sarug.

21 Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis : et genuit filios et filias.

21 Después de lo cual vivió Reu doscientos y siete años: y tuvo hijos é hijas.

22 Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.

22 También Sarug á los treinta años de su vida engendró á Nacor.

23 Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis : et genuit filios et filias.

23 Y vivió Sarug después que engendró á Nacor, doscientos años: y tuvo hijos é hijas.

24 Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.

24 Nacor vivió veinte y nueve años, y engendró á Tare.

25 Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis : et genuit filios et filias.

25 Y vivió Nacor, después de engendrado Tare, ciento diez y nueve años; y tuvo hijos é hijas.

26 Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.

26 Tare cumplidos setenta años de su vida, engendró á Abram, y á Nacor, y á Arán.

27 Hæ sunt autem generationes Thare : Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.

27 Y ésta es la descendencia de Tare: Tare engendró á Abram, á Nacor, y á Arán. Y Arán engendró á Lot.

28 Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum.

28 Y murió Arán antes que su padre Tare, en la tierra de su nacimiento en Ur de los Caldeos.

29 Duxerunt autem Abram et Nachor uxores : nomen uxoris Abram, Sarai : et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ.

29 Abram y Nacor tomaron á su tiempo mujeres: el nombre de la mujer de Abram, era Sarai: y el de la mujer de Nacor, Melca, hija que fué de Arán, padre de Melca, y padre también de Jesca.

30 Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.

30 Sarai empero era estéril, y no tenía hijos.

31 Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan : veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.

31 Tare, pues, tomó consigo á Abram su hijo, y á su nieto Lot, hijo de Arán, y á Sarai su nuera, esposa de su hijo Abram, y sacolos de Ur de los Caldeos, con ánimo de pasar á tierra de Canaán: y llegaron hasta la ciudad de Harán, y se establecieron allí.

32 Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.

32 Murió Tare en Harán, siendo de edad de doscientos y cinco años.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.