Księga Rodzaju, rozdział 11

1 Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.

1 A ziemia była jednego języka i tej samej mowy.

2 Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.

2 I gdy szli od wschodu słońca, znaleźli równinę w ziemi Sennaar, i zamieszkali na niej.

3 Dixitque alter ad proximum suum : Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento :

3 I rzekli jeden do drugiego: „Pójdźcie, naczyńmy cegieł i wypalmy je ogniem.” I mieli cegłę w miejsce kamienia, a smołę w miejsce wapna.

4 et dixerunt : Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad cælum : et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.

4 I rzekli: „Pójdźcie, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której by wierzch dosięgał nieba, i uczyńmy sławne imię nasze, pierwej niźli się rozproszymy po wszystkich ziemiach.”

5 Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam ædificabant filii Adam,

5 I zstąpił Pan, aby oglądać miasto i wieżę, którą budowali synowie Adamowi.

6 et dixit : Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus : cœperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.

6 I rzekł: „Oto jeden jest lud i jeden język wszystkich; a poczęli to czynić i nie zaprzestaną myśli swych, aż je w czyn wprowadzą.

7 Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.

7 Przeto pójdźcie, zstąpmy, a pomieszajmy tam język ich, aby nie rozumiał nikt głosu bliźniego swego.”

8 Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt ædificare civitatem.

8 A tak rozproszył ich Pan z owego miejsca po wszystkich ziemiach i przestali budować miasto.

9 Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universæ terræ : et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.

9 I przeto nazwano imię jego Babel, gdyż tam pomieszany został język wszystkiej ziemi i stamtąd rozproszył ich Pan po wszystkich krainach.

10 Hæ sunt generationes Sem : Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.

10 Te są pokolenia Sema: Semowi było sto lat, kiedy zrodził Arfaksada, w dwa lata po potopie.

11 Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis : et genuit filios et filias.

11 I żył Sem, zrodziwszy Arfaksada, pięćset lat, i zrodził synów i córki.

12 Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.

12 Arfaksad zaś żył trzydzieści i pięć lat, i zrodził Salego.

13 Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis : et genuit filios et filias.

13 I żył Arfaksad, zrodziwszy Salego, trzysta i trzy lata, i zrodził synów i córki.

14 Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.

14 Sale zaś żył trzydzieści lat, i zrodził Hebera.

15 Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis : et genuit filios et filias.

15 I żył Sale, zrodziwszy Hebera, czterysta i trzy lata, i zrodził synów i córki.

16 Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.

16 A Heber żył trzydzieści i cztery lata, i zrodził Falega.

17 Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis : et genuit filios et filias.

17 I żył Heber, zrodziwszy Falega, czterysta i trzydzieści lat, i zrodził synów i córki.

18 Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.

18 Żył też Faleg trzydzieści lat i zrodził Rewa.

19 Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis : et genuit filios et filias.

19 I żył Faleg, zrodziwszy Rewa, dwieście i dziewięć lat, i zrodził synów i córki.

20 Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.

20 Rew zaś żył trzydzieści i dwa lata, i zrodził Saruga.

21 Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis : et genuit filios et filias.

21 I żył Rew, zrodziwszy Saruga, dwieście i siedem lat, i zrodził synów i córki.

22 Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.

22 Sarug znowu żył trzydzieści lat, i zrodził Nachora.

23 Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis : et genuit filios et filias.

23 I żył Sarug, zrodziwszy Nachora, dwieście lat, i zrodził synów i córki.

24 Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.

24 Nachor zaś żył dwadzieścia i dziewięć lat, i zrodził Tarego.

25 Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis : et genuit filios et filias.

25 I żył Nachor, zrodziwszy Tarego, sto i dziewiętnaście lat, i zrodził synów i córki.

26 Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.

26 I żył Tare siedemdziesiąt lat, i zrodził Abrama i Nachora, i Arana.

27 Hæ sunt autem generationes Thare : Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.

27 A Tarego pokolenia są te: Tare zrodził Abrama, Nachora i Arana. Aran zaś zrodził Lota.

28 Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum.

28 I umarł Aran przed Tarem, ojcem swoim, w ziemi narodzenia swego, w Ur Chaldejczyków.

29 Duxerunt autem Abram et Nachor uxores : nomen uxoris Abram, Sarai : et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ.

29 I pojęli Abram i Nachor żony; imię żony Abramowej Saraj, a imię żony Nachorowej Melcha, córka Arana, ojca Melchy i ojca Jeschy.

30 Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.

30 A była Saraj niepłodna i nie miała dzieci.

31 Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan : veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.

31 Wziął tedy Tare Abrama, syna swego, i Lota, syna Aranowego, wnuka swego, i Saraj, synową swoją, żonę Abrama, syna swego; i wywiódł ich z Ur Chaldejczyków, aby iść do ziemi Chananejskiej; i przyszli aż do Haranu, i zamieszkali tam.

32 Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.

32 I było dni Tarego dwieście i pięć lat, i umarł w Haranie.