La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Génesis 32

Idioma

1 Jacob quoque abiit itinere quo cœperat : fueruntque ei obviam angeli Dei.

1 Jacob entonces prosiguió el viaje comenzado: y saliéronle al encuentro Angeles de Dios.

2 Quos cum vidisset, ait : Castra Dei sunt hæc : et appellavit nomen loci illius Mahanaim, id est, Castra.

2 Vistos los cuales, dijo: Hé aquí los campamentos de Dios; y llamó á aquel lugar Mahanaim, esto es, Campamentos.

3 Misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir, in regionem Edom :

3 De aquí también despachó mensajeros delante de sí á su hermano Esaú á tierra de Seir, en la Idumea;

4 præcepitque eis, dicens : Sic loquimini domino meo Esau : Hæc dicit frater tuus Jacob : Apud Laban peregrinatus sum, et fui usque in præsentem diem.

4 dándoles esta orden: Hablaréis de esta manera á mi señor Esaú: Jacob tu hermano te envía á decir lo siguiente: Me fuí peregrinando á casa de Labán, y en ella he estado hasta el día presente.

5 Habeo boves, et asinos, et oves, et servos, et ancillas : mittoque nunc legationem ad dominum meum, ut inveniam gratiam in conspectu tuo.

5 Tengo bueyes, y asnos, y ovejas, y esclavos, y esclavas: y ahora envío estos mensajeros á mi señor, con deseo de hallar gracia en su presencia.

6 Reversique sunt nuntii ad Jacob, dicentes : Venimus ad Esau fratrem tuum, et ecce properat tibi in occursum cum quadringentis viris.

6 Los enviados volvieron á Jacob, diciendo: Fuimos á tu hermano Esaú; y hételo que viene presuroso á tu encuentro con cuatrocientos hombres.

7 Timuit Jacob valde : et perterritus divisit populum qui secum erat, greges quoque et oves, et boves, et camelos, in duas turmas,

7 Concibió Jacob grandísimo miedo: y lleno de terror, dividió la gente que tenía consigo, juntamente con los ganados de ovejas, y de bueyes, y de camellos, en dos bandas,

8 dicens : Si venerit Esau ad unam turmam, et percusserit eam, alia turma, quæ relicta est, salvabitur.

8 diciendo: Si Esaú acometiere una banda, y la destrozare, la otra banda que resta se salvará.

9 Dixitque Jacob : Deus patris mei Abraham, et Deus patris mei Isaac : Domine qui dixisti mihi : Revertere in terram tuam, et in locum nativitatis tuæ, et benefaciam tibi :

9 Dijo después Jacob: ¡Oh Dios de mi padre Abraham, y Dios de mi padre Isaac! tú, Señor, que me dijiste: Vuélvete á tu tierra, y al lugar de tu nacimiento, que yo te colmaré de beneficios:

10 minor sum cunctis miserationibus tuis, et veritate tua quam explevisti servo tuo. In baculo meo transivi Jordanem istum : et nunc cum duabus turmis regredior.

10 Yo soy indigno de todas tus misericordias, y de la fidelidad con que has cumplido á tu siervo las promesas que le hiciste: solo con mi simple cayado pasé este río Jordán, y ahora vuelvo con dos cuadrillas de gentes y ganados;

11 Erue me de manu fratris mei Esau, quia valde eum timeo : ne forte veniens percutiat matrem cum filiis.

11 líbrame, te ruego, de las manos de mi hermano Esaú, porque le temo mucho; no sea que arremetiendo, acabe con madres é hijos.

12 Tu locutus es quod benefaceres mihi, et dilatares semen meum sicut arenam maris, quæ præ multitudine numerari non potest.

12 Tú has prometido hacerme mil bienes, y dilatar mi descendencia como las arenas del mar, que por la muchedumbre no pueden contarse.

13 Cumque dormisset ibi nocte illa, separavit de his quæ habebat, munera Esau fratri suo,

13 Habiendo, pues, dormido allí aquella noche, separó de todo lo que tenía, lo que había destinado para regalar á su hermano Esaú,

14 capras ducentas, hircos viginti, oves ducentas, et arietes viginti,

14 es á saber, doscientas cabras, veinte machos de cabrío, doscientas ovejas, y veinte carneros,

15 camelos fœtas cum pullis suis triginta, vaccas quadraginta, et tauros viginti, asinas viginti et pullos earum decem.

15 treinta camellas paridas con sus crias, cuarenta vacas, veinte toros, y veinte asnas, con diez de sus pollinos.

16 Et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges, dixitque pueris suis : Antecedite me, et sit spatium inter gregem et gregem.

16 y envió por medio de sus criados cada manada de éstas de por sí, y dijo á los mozos: Id delante de mí, dejando algún trecho entre manada y manada.

17 Et præcepit priori, dicens : Si obvium habueris fratrem meum Esau, et interrogaverit te : Cujus es ? aut, Quo vadis ? aut, Cujus sunt ista quæ sequeris ?

17 Y dió esta orden al primero: Si encontrares á mi hermano Esaú, y te preguntare: ¿De quién eres? ó, ¿á dónde vas? ó, ¿de quién es eso que conduces?

18 respondebis : Servi tui Jacob, munera misit domino meo Esau, ipse quoque post nos venit.

18 Has de responder: Es un regalo de tu siervo Jacob, que le envia á mi señor Esaú, y él mismo en persona viene detrás de nosotros.

19 Similiter dedit mandata secundo, et tertio, et cunctis qui sequebantur greges, dicens : Iisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum.

19 Las mismas órdenes dió al segundo, y al tercero, y á todos los demás que iban detrás de aquellas manadas, diciendo: En los mismos términos habeis de hablar á Esaú, cuando le encontreis.

20 Et addetis : Ipse quoque servus tuus Jacob iter nostrum insequitur. Dixit enim : Placabo illum muneribus quæ præcedunt, et postea videbo illum : forsitan propitiabitur mihi.

20 Y no dejeis de añadir: Tu siervo Jacob en persona viene siguiendo detrás de nosotros: porque dijo: Le aplacaré con los regalos que preceden, y después me presentaré á él, quizá se me mostrará propicio.

21 Præcesserunt itaque munera ante eum, ipse vero mansit nocte illa in castris.

21 Remitió, pues, los dones por delante, y él pasó aquella noche en el campamento.

22 Cumque mature surrexisset, tulit duas uxores suas, et totidem famulas cum undecim filiis, et transivit vadum Jaboc.

22 Y levantándose muy temprano, tomó sus dos mujeres y las dos criadas, con los once hijos, y pasó el vado de Jaboc.

23 Traductisque omnibus quæ ad se pertinebant,

23 Y después de haber hecho pasar todo lo que le pertenecía,

24 mansit solus : et ecce vir luctabatur cum eo usque mane.

24 quedóse solo: y hé aquí que se le apareció un personaje, que comenzó á luchar con él hasta la mañana.

25 Qui cum videret quod eum superare non posset, tetigit nervum femoris ejus, et statim emarcuit.

25 Este varón respetable, viendo que no podía sobrepujar á Jacob, le tocó el tendón del muslo, que al instante se secó.

26 Dixitque ad eum : Dimitte me : jam enim ascendit aurora. Respondit : Non dimittam te, nisi benedixeris mihi.

26 Y le dijo: Déjame ir, que ya raya el alba. Jacob respondió: No te dejaré ir, si antes no me das la bendición.

27 Ait ergo : Quod nomen est tibi ? Respondit : Jacob.

27 ¿Cómo te llamas? le preguntó el Angel, El respondió: Jacob.

28 At ille : Nequaquam, inquit, Jacob appellabitur nomen tuum, sed Israël : quoniam si contra Deum fortis fuisti, quanto magis contra homines prævalebis ?

28 No ha de ser ya tu nombre Jacob, dijo entonces el Angel, sino Israel; porque si con el mismo Dios te has mostrado fuerte, ¿cuánto más prevalecerás contra todos los hombres?

29 Interrogavit eum Jacob : Dic mihi, quo appellaris nomine ? Respondit : Cur quæris nomen meum ? Et benedixit ei in eodem loco.

29 Preguntóle Jacob: Dime ahora, ¿cuál es tu nombre? Respondió: ¿Por qué quieres saber mi nombre? Y allí mismo le dió su bendición.

30 Vocavitque Jacob nomen loci illius Phanuel, dicens : Vidi Deum facie ad faciem, et salva facta est anima mea.

30 Por donde Jacob llamó aquel lugar Fanuel, diciendo: Yo he visto á Dios cara á cara, y mi vida ha quedado en salvo.

31 Ortusque est ei statim sol, postquam transgressus est Phanuel : ipse vero claudicabat pede.

31 Al punto que partió de Fanuel, le salió el sol; mas él iba cojeando de un pie.

32 Quam ob causam non comedunt nervum filii Israël, qui emarcuit in femore Jacob, usque in præsentem diem : eo quod tetigerit nervum femoris ejus, et obstupuerit.

32 Por este motivo los hijos de Israel, hasta el día de hoy, no comen del nervio de los animales, correspondiente al que se secó en el muslo de Jacob; en memoria de que habiendo tocado el Angel dicho nervio, quedó éste sin movimiento.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.