La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Génesis 4

Idioma

1 Adam vero cognovit uxorem suam Hevam, quæ concepit et peperit Cain, dicens : Possedi hominem per Deum.

1 Adán empero conoció á Eva su mujer: la cual concibió y parió á Caín, diciendo: He adquirido un hombre por merced de Dios.

2 Rursumque peperit fratrem ejus Abel. Fuit autem Abel pastor ovium, et Cain agricola.

2 Y parió después al hermano de éste, Abel. Abel fué pastor de ovejas, y Caín labrador.

3 Factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terræ munera Domino.

3 Y aconteció al cabo de mucho tiempo que Caín presentó al Señor ofrendas de los frutos de la tierra.

4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui, et de adipibus eorum : et respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus.

4 Ofreció asímismo Abel de los primerizos de su ganado, y de lo mejor de ellos: y el Señor miró con agrado á Abel, y á sus ofrendas.

5 Ad Cain vero, et ad munera illius non respexit : iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus.

5 Pero de Caín, y de las ofrendas suyas no hizo caso: por lo que Caín se irritó sobremanera, y decayó su semblante.

6 Dixitque Dominus ad eum : Quare iratus es ? et cur concidit facies tua ?

6 Y díjole el Señor: ¿Por qué motivo andas enojado? ¿y por qué está demudado tu rostro?

7 nonne si bene egeris, recipies : sin autem male, statim in foribus peccatum aderit ? sed sub te erit appetitus ejus, et tu dominaberis illius.

7 ¿No es cierto que si obrares bien, serás recompensado; pero si mal, el castigo del pecado estará siempre presente en tu puerta ó á tu vista? Mas de cualquier modo su apetito ó la concupiscencia estará á tu mandar, y tú le dominarás, sí quieres,

8 Dixitque Cain ad Abel fratrem suum : Egrediamur foras. Cumque essent in agro, consurrexit Cain adversus fratrem suum Abel, et interfecit eum.

8 Dijo después Caín á su hermano Abel. Salgamos fuera. Y estando los dos en el campo, Caín acometió á su hermano Abel, y le mató.

9 Et ait Dominus ad Cain : Ubi est Abel frater tuus ? Qui respondit : Nescio : num custos fratris mei sum ego ?

9 Preguntóle después el Señor á Caín: ¿Dónde está tu hermano Abel? Y respondió: No lo se: ¿Soy yo acaso guarda de mi hermano?

10 Dixitque ad eum : Quid fecisti ? vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra.

10 Replicóle el Señor: ¿Qué has hecho? La voz de la sangre de tu hermano está clamando á mí desde la tierra,

11 Nunc igitur maledictus eris super terram, quæ aperuit os suum, et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua.

11 Maldito, pues, serás tú desde ahora sobre la tierra, la cual ha abierto su boca, y recibido de tu mano la sangre de tu hermano.

12 Cum operatus fueris eam, non dabit tibi fructus suos : vagus et profugus eris super terram.

12 Después que la habrás labrado, no te dará sus frutos: errante y fugitivo vivirás sobre la tierra.

13 Dixitque Cain ad Dominum : Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear.

13 Y dijo Caín al Señor: Mi maldad es tan grande, que no puedo yo esperar perdón.

14 Ecce ejicis me hodie a facie terræ, et a facie tua abscondar, et ero vagus et profugus in terra : omnis igitur qui invenerit me, occidet me.

14 He aquí que tú hoy me arrojas de esta tierra, y yo iré á esconderme de tu presencia, y andaré errante y fugitivo por el mundo: por tanto cualquiera que me hallare, me matará.

15 Dixitque ei Dominus : Nequaquam ita fiet : sed omnis qui occiderit Cain, septuplum punietur. Posuitque Dominus Cain signum, ut non interficeret eum omnis qui invenisset eum.

15 Díjole el Señor: No será así; antes bien cualquiera que matare á Caín, lo pagará con las setenas. Y puso el Señor en Caín una señal, para que ninguno que le encontrase le matara.

16 Egressusque Cain a facie Domini, habitavit profugus in terra ad orientalem plagam Eden.

16 Salido, pues, Caín de la presencia del Señor, prófugo en la tierra habitó en el país que está al oriente de Edén.

17 Cognovit autem Cain uxorem suam, quæ concepit, et peperit Henoch : et ædificavit civitatem, vocavitque nomen ejus ex nomine filii sui, Henoch.

17 Y conoció Caín á su mujer, la cual concibió, y parió á Henoc: y edificó una ciudad que llamó Henoc, del nombre de su hijo.

18 Porro Henoch genuit Irad, et Irad genuit Maviaël, et Maviaël genuit Mathusaël, et Mathusaël genuit Lamech.

18 Con el tiempo Henoc engendró á Irad, Irad engendró á Maviael, Maviael engendró á Matusael, y Matusael engendró á Lamec.

19 Qui accepit duas uxores, nomen uni Ada, et nomen alteri Sella.

19 El cual tomó dos mujeres, la una llamada Ada, y la otra Sella.

20 Genuitque Ada Jabel, qui fuit pater habitantium in tentoriis, atque pastorum.

20 Y Ada parió á Jabel, que fué el padre de los que habitan en cabañas, y de los pastores.

21 Et nomen fratris ejus Jubal : ipse fuit pater canentium cithara et organo.

21 Y tuvo un hermano llamado Jubal: el mismo que fué padre ó maestro de los que tocan la cítara y Órgano ó flauta.

22 Sella quoque genuit Tubalcain, qui fuit malleator et faber in cuncta opera æris et ferri. Soror vero Tubalcain, Noëma.

22 Sella también parió á Tubalcaín, que fué artífice en trabajar de martillo toda especie de obras de cobre y de hierro. Hermana de Tubalcaín, fué Noema.

23 Dixitque Lamech uxoribus suis Adæ et Sellæ : Audite vocem meam, uxores Lamech ; auscultate sermonem meum : quoniam occidi virum in vulnus meum, et adolescentulum in livorem meum.

23 Dijo, pues, Lamec á sus mujeres Ada y Sella: Oid lo que voy á decir ¡oh vosotras mujeres de Lamec! parad mientes á mis palabras: yo he muerto á un hombre con la herida que le hice, sí, he muerto á un joven con el golpe que le dí,

24 Septuplum ultio dabitur de Cain : de Lamech vero septuagies septies.

24 Pero si del homicidio de Caín la venganza será siete veces doblada; la de Lamec lo será setenta veces siete.

25 Cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam : et peperit filium, vocavitque nomen ejus Seth, dicens : Posuit mihi Deus semen aliud pro Abel, quem occidit Cain.

25 Adán todavía conoció de nuevo á su mujer: la cual parió un hijo, á quien puso por nombre Set, diciendo: Dios me ha sustituido otro hijo en lugar de Abel, á quien mató Caín.

26 Sed et Seth natus est filius, quem vocavit Enos : iste cœpit invocare nomen Domini.

26 También á Set le nació un hijo, que llamó Enós: éste comenzó á invocar el nombre del Señor.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.