Księga Rodzaju, rozdział 4

1 Adam vero cognovit uxorem suam Hevam, quæ concepit et peperit Cain, dicens : Possedi hominem per Deum.

1 Adam potem poznał żonę swoją Ewę, która poczęła i porodziła Kaina mówiąc: „Otrzymałam człowieka przez Boga.”

2 Rursumque peperit fratrem ejus Abel. Fuit autem Abel pastor ovium, et Cain agricola.

2 I znowu porodziła brata jego Abla. A był Abel pasterzem owiec, Kain zaś oraczem.

3 Factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terræ munera Domino.

3 I stało się po wielu dniach, iż Kain ofiarował Panu dary z owoców ziemi.

4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui, et de adipibus eorum : et respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus.

4 Abel też ofiarował z pierworodnych trzody swojej i z tłustości ich. I wejrzał Pan na Abla i na dary jego,

5 Ad Cain vero, et ad munera illius non respexit : iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus.

5 ale na Kaina i na dary jego nie wejrzał. I rozgniewał się Kain bardzo, i zapadła mu twarz.

6 Dixitque Dominus ad eum : Quare iratus es ? et cur concidit facies tua ?

6 I rzekł Pan do niego: „Czemuś się rozgniewał i czemu zapadła ci twarz?

7 nonne si bene egeris, recipies : sin autem male, statim in foribus peccatum aderit ? sed sub te erit appetitus ejus, et tu dominaberis illius.

7 Czyż jeśli dobrze czynić będziesz, nie otrzymasz, a jeśli źle, natychmiast w drzwiach grzech twój nie będzie? Lecz pod tobą będzie pożądliwość jego i ty nad nią panować będziesz.”

8 Dixitque Cain ad Abel fratrem suum : Egrediamur foras. Cumque essent in agro, consurrexit Cain adversus fratrem suum Abel, et interfecit eum.

8 I rzekł Kain do Abla brata swego: „Wynijdźmy na pole.” A gdy byli na polu, powstał Kain na Abla, brata swego i zabił go.

9 Et ait Dominus ad Cain : Ubi est Abel frater tuus ? Qui respondit : Nescio : num custos fratris mei sum ego ?

9 I rzekł Pan do Kaina: „Gdzie jest Abel, brat twój?” A on odpowiedział: „Nie wiem. Czyż ja jestem stróżem brata mego?”

10 Dixitque ad eum : Quid fecisti ? vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra.

10 I rzekł do niego: „Coś uczynił? głos krwi brata twego woła do mnie z ziemi.

11 Nunc igitur maledictus eris super terram, quæ aperuit os suum, et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua.

11 Teraz tedy będziesz przeklętym na ziemi, która otworzyła paszczę swą i przyjęła krew brata twego z ręki twojej.

12 Cum operatus fueris eam, non dabit tibi fructus suos : vagus et profugus eris super terram.

12 Gdy ją uprawiać będziesz, nie da tobie owoców swoich; tułaczem i zbiegiem będziesz na ziemi.”

13 Dixitque Cain ad Dominum : Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear.

13 I rzekł Kain do Pana: „Większa jest nieprawość moja, niżbym miał odpuszczenia być godzien.

14 Ecce ejicis me hodie a facie terræ, et a facie tua abscondar, et ero vagus et profugus in terra : omnis igitur qui invenerit me, occidet me.

14 Oto mię dziś wyganiasz z ziemi, i skryję się przed obliczem twoim, i będę tułaczem i zbiegiem na ziemi; każdy tedy, kto mię znajdzie, zabije mię.”

15 Dixitque ei Dominus : Nequaquam ita fiet : sed omnis qui occiderit Cain, septuplum punietur. Posuitque Dominus Cain signum, ut non interficeret eum omnis qui invenisset eum.

15 I rzekł mu Pan: „Żadną miarą tak nie będzie; ale każdy, kto by zabił Kaina, siedmiorako będzie karan.” I włożył Pan na Kaina znamię, aby go nie zabijał nikt, kto by go spotkał.

16 Egressusque Cain a facie Domini, habitavit profugus in terra ad orientalem plagam Eden.

16 I wyszedłszy Kain od oblicza Pańskiego, mieszkał wygnańcem w ziemi na wschód od Edenu.

17 Cognovit autem Cain uxorem suam, quæ concepit, et peperit Henoch : et ædificavit civitatem, vocavitque nomen ejus ex nomine filii sui, Henoch.

17 I poznał Kain żonę swoją, która poczęła i porodziła Henocha, i zbudował miasto i nazwał je od imienia syna swego Henoch.

18 Porro Henoch genuit Irad, et Irad genuit Maviaël, et Maviaël genuit Mathusaël, et Mathusaël genuit Lamech.

18 Potem Henoch zrodził Irada, a Irad zrodził Mawiaela, a Mawiael zrodził Matuzaela, a Matuzael zrodził Lamecha.

19 Qui accepit duas uxores, nomen uni Ada, et nomen alteri Sella.

19 Ten pojął dwie żony: imię jednej było Ada, a imię drugiej Sella.

20 Genuitque Ada Jabel, qui fuit pater habitantium in tentoriis, atque pastorum.

20 I urodziła Ada Jabela, który był ojcem mieszkających w namiotach i pasterzów.

21 Et nomen fratris ejus Jubal : ipse fuit pater canentium cithara et organo.

21 Imię zaś brata jego Jubal; ten był ojcem grających na harfach i fletniach.

22 Sella quoque genuit Tubalcain, qui fuit malleator et faber in cuncta opera æris et ferri. Soror vero Tubalcain, Noëma.

22 Sella też urodziła Tubalkaina, który młotem robił i był rzemieślnikiem wszelkiej roboty z miedzi i żelaza. A siostrą Tubalkainową była Noema.

23 Dixitque Lamech uxoribus suis Adæ et Sellæ : Audite vocem meam, uxores Lamech ; auscultate sermonem meum : quoniam occidi virum in vulnus meum, et adolescentulum in livorem meum.

23 I rzekł Lamech żonom swym, Adzie i Selli: „Słuchajcie głosu mego, żony Lamechowe, posłuchajcie mowy mojej: żem zabił męża za ranę moją i młodzieniaszka za siniec mój.

24 Septuplum ultio dabitur de Cain : de Lamech vero septuagies septies.

24 Siedmioraka pomsta będzie za Kaina, a za Lamecha siedemdziesiąt siedem kroć.”

25 Cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam : et peperit filium, vocavitque nomen ejus Seth, dicens : Posuit mihi Deus semen aliud pro Abel, quem occidit Cain.

25 Poznał też jeszcze Adam żonę swoją i porodziła syna, i nadała mu imię Set mówiąc: „Dał mi Bóg potomstwo inne zamiast Abla, którego zabił Kain.”

26 Sed et Seth natus est filius, quem vocavit Enos : iste cœpit invocare nomen Domini.

26 Ale i Setowi narodził się syn, którego nazwał Enos; ten począł wzywać imienia Pańskiego.