La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Juan 5

Idioma

1 Post hæc erat dies festus Judæorum, et ascendit Jesus Jerosolymam.

1 Después de esto siendo la fiesta de los Judíos, partió Jesús á Jerusalén.

2 Est autem Jerosolymis probatica piscina, quæ cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens.

2 Hay en Jerusalén una piscina ó estanque dicha de las ovejas, llamada en hebreo Betsaida, la cual tiene cinco pórticos.

3 In his jacebat multitudo magna languentium, cæcorum, claudorum, aridorum, expectantium aquæ motum.

3 En ellos pues yacía una gran muchedumbre de enfermos, ciegos, cojos, paralíticos, aguardando el movimiento de las aguas.

4 Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquæ, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate.

4 Pues un Ángel del Señor descendía de tiempo en tiempo á la piscina: y se agitaba el agua. Y el primero que después de movida el agua entraba en la piscina, quedaba sano de cualquiera enfermedad que tuviese.

5 Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.

5 Allí estaba un hombre, que treinta y ocho años hacia que se hallaba enfermo,

6 Hunc autem cum vidisset Jesus jacentem, et cognovisset quia jam multum tempus haberet, dicit ei : Vis sanus fieri ?

6 Como Jesús le viese tendido, y conociese ser de edad avanzada, dícele: ¿Quieres ser curado?

7 Respondit ei languidus : Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam : dum venio enim ego, alius ante me descendit.

7 Señor, respondió el doliente, no tengo una persona que me meta en la piscina, así que el agua está agitada: por lo cual mientras yo voy, ya otro ha bajado antes.

8 Dicit ei Jesus : Surge, tolle grabatum tuum et ambula.

8 Dícele Jesús: Levántate, coge tu camilla, y anda.

9 Et statim sanus factus est homo ille : et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo.

9 De repente se halló sano este hombre: y cogió su camilla, é iba caminando. Era aquel un día de sábado.

10 Dicebant ergo Judæi illi qui sanatus fuerat : Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum.

10 Por lo que decían los Judíos al que había sido curado: Hoy es sábado, no te es lícito llevar la camilla,

11 Respondit eis : Qui me sanum fecit, ille mihi dixit : Tolle grabatum tuum et ambula.

11 Respondióles: El que me ha curado, ese mismo me ha dicho: Toma tu camilla, y anda.

12 Interrogaverunt ergo eum : Quis est ille homo qui dixit tibi : Tolle grabatum tuum et ambula ?

12 Preguntáronle entonces: ¿Quién es ese hombre que te ha dicho: Toma tu camilla, y anda?

13 Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Jesus enim declinavit a turba constituta in loco.

13 Mas el que había sido curado, no sabia quién era. Porque Jesús se había retirado del tropel de gentes que allí había.

14 Postea invenit eum Jesus in templo, et dixit illi : Ecce sanus factus es ; jam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat.

14 Hallóle después Jesús en el templo, y le dijo: Bien ves como has quedado curado: no peques pues en adelante, para que no te suceda alguna cosa peor.

15 Abiit ille homo, et nuntiavit Judæis quia Jesus esset, qui fecit eum sanum.

15 Gozoso aquel hombre, fué y declaró á los Judíos, que Jesús era quien le había curado.

16 Propterea persequebantur Judæi Jesum, quia hæc faciebat in sabbato.

16 Pero estos por lo mismo, perseguian á Jesús, por cuanto hacia tales cosas en sábado,

17 Jesus autem respondit eis : Pater meus usque modo operatur, et ego operor.

17 Entonces Jesús les dijo: Mi Padre hoy como siempre está obrando incesantemente, y yo ni mas ni menos,

18 Propterea ergo magis quærebant eum Judæi interficere : quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, æqualem se faciens Deo. Respondit itaque Jesus, et dixit eis :

18 Mas por esto mismo, con mayor empeño andaban tramando los Judíos el quitarle la vida: porque no solamente violaba el sábado, sino que decía que Dios era Padre propio suyo, haciéndose igual á Dios. Por lo cual tomando la palabra, les dijo:

19 Amen, amen dico vobis : non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem : quæcumque enim ille fecerit, hæc et Filius similiter facit.

19 En verdad, en verdad os digo, que no puede hacer el Hijo por sí cosa alguna, fuera de lo que viere hacer al Padre: porque todo lo que éste hace, lo hace igualmente el Hijo.

20 Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quæ ipse facit : et majora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.

20 Y es que como el Padre ama al Hijo, le comunica todas las cosas que hace: y aun le manifestará y hará en él y por él obras mayores que estas, de suerte que quedeis asombrados.

21 Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.

21 Pues así como el Padre resucita á los muertos, y les da vida: del mismo modo el Hijo da vida á los que quiere.

22 Neque enim Pater judicat quemquam : sed omne judicium dedit Filio,

22 Ni el Padre juzga visiblemente á nadie: sino que todo el poder de juzgar le dió al Hijo,

23 ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem ; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.

23 Con el fin de que todos honren al Hijo, de la manera que honran al Padre: que quien al Hijo no honra, tampoco honra al Padre que le ha enviado.

24 Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam æternam, et in judicium non venit, sed transiit a morte in vitam.

24 En verdad, en verdad os digo, que quien escucha mi palabra, y cree á aquel que me ha enviado, tiene la vida eterna, y no incurre en sentencia de condenación, sino que ha pasado ya de muerte á vida.

25 Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei : et qui audierint, vivent.

25 En verdad, en verdad os digo, que viene tiempo, y estamos ya en él, en que los muertos oirán la voz ó la palabra del Hijo de Dios: y aquellos que la escucharen revivirán.

26 Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso :

26 Porque así como el Padre tiene en sí mismo la vida: así también ha dado al Hijo el tener la vida en sí mismo.

27 et potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est.

27 Y le ha dado la potestad de juzgar en cuanto es Hijo del hombre.

28 Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei :

28 No teneis que admiraros de esto, pues vendrá tiempo en que todos los que están en los sepulcros oirán la voz del Hijo de Dios:

29 et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitæ ; qui vero mala egerunt, in resurrectionem judicii.

29 Y saldrán los que hicieron buenas obras, á resucitar para la vida eterna: pero los que las hicieron malas, resucitarán para ser condenados.

30 Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, judico : et judicium meum justum est, quia non quæro voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.

30 No puedo yo de mí mismo hacer cosa alguna. Yo sentencio según oigo de mi Padre: y mi sentencia es justa: porque no pretendo hacer mi voluntad, sino la de aquel que me ha enviado.

31 Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.

31 Vosotros estais pensando que si yo doy testimonio de mí mismo, mi testimonio no es idóneo.

32 Alius est qui testimonium perhibet de me : et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.

32 Mas otro hay que da testimonio de mí: y sé que es testimonio idóneo el que da de mí, y que vosotros no podeis desecharle.

33 Vos misistis ad Joannem, et testimonium perhibuit veritati.

33 Vosotros enviasteis á preguntar á Juan: y él dió testimonio á la verdad.

34 Ego autem non ab homine testimonium accipio : sed hæc dico ut vos salvi sitis.

34 Bien que yo no he menester testimonio de hombre: sino que digo esto para vuestra salvación,

35 Ille erat lucerna ardens et lucens : vos autem voluistis ad horam exsultare in luce ejus.

35 Juan era una antorcha que ardía, y brillaba. Y vosotros por un breve tiempo quisisteis mostrar regocijo á vista de su luz.

36 Ego autem habeo testimonium majus Joanne. Opera enim quæ dedit mihi Pater ut perficiam ea : ipsa opera, quæ ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me :

36 Pero yo tengo á mi favor un testimonio superior al testimonio de Juan. Porque las obras que el Padre me puso en las manos para que las ejecutase; estas mismas obras maravillosas que yo hago, dan testimonio en mi favor de que me ha enviado el Padre:

37 et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me : neque vocem ejus umquam audistis, neque speciem ejus vidistis :

37 Y el Padre que me ha enviado, él mismo ha dado testimonio de mí: vosotros empero no habeis oido jamás su voz, ni visto su semblante,

38 et verbum ejus non habetis in vobis manens : quia quem misit ille, huic vos non creditis.

38 Ni teneis impresa su palabra dentro de vosotros, pues no creeis á quien él ha enviado.

39 Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam æternam habere : et illæ sunt quæ testimonium perhibent de me :

39 Registrad las Escrituras, puesto que creeis hallar en ellas la vida eterna: ellas son las que están dando testimonio de mí:

40 et non vultis venire ad me ut vitam habeatis.

40 Y con todo no quereis venir á mí para alcanzar la vida,

41 Claritatem ab hominibus non accipio.

41 Yo no me pago de la fama de los hombres.

42 Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.

42 Pero yo os conozco, yo sé que el amor de Dios no habita en vosotros.

43 Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me ; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.

43 Pues yo vine en nombre de mi Padre, y no me recibís: si otro viniere de su propia autoridad, á aquel le recibireis.

44 Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quæ a solo Deo est, non quæritis ?

44 Y ¿cómo es posible que me recibais y creais vosotros que andais mendigando alabanzas unos de otros y no procuráis aquella gloria que de solo Dios procede?

45 Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem : est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis.

45 No penseis que yo os he de acusar ante el Padre: vuestro acusador es Moisés mismo, en quien vosotros confiais.

46 Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi : de me enim ille scripsit.

46 Porque si creyeseis á Moisés, acaso me creeriais también á mí; pues de mí escribió él.

47 Si autem illius litteris non creditis, quomodo verbis meis credetis ?

47 Pero si no creeis lo que él escribió: ¿cómo habeis de creer lo que yo os digo?

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.