La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Mateo 22

Idioma

1 Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens :

1 Entre tanto Jesús, prosiguiendo la plática, les habló de nuevo por parábolas, diciendo:

2 Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.

2 En el reino de los cielos acontece lo que á cierto rey, que celebró las bodas de su hijo.

3 Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.

3 Y envió sus criados á llamar los convidados á las bodas, mas éstos no quisieron venir,

4 Iterum misit alios servos, dicens : Dicite invitatis : Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata : venite ad nuptias.

4 Segunda vez despachó nuevos criados, con orden de decir de su parte á los convidados: Tengo dispuesto el banquete, he hecho matar mis terneros y demás animales cebados, y todo está á punto: venid, pues, á las bodas.

5 Illi autem neglexerunt : et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam :

5 Mas ellos no hicieron caso; antes bien se marcharon, quien á su granja, y quien á su tráfico ordinario.

6 reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.

6 Los demás cogieron á los criados, y después de haberlos llenado de ultrajes, los mataron.

7 Rex autem cum audisset, iratus est : et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.

7 Lo cual oido por el rey, montó en cólera; y enviando sus tropas, acabó con aquellos homicidas, y abrasó su ciudad.

8 Tunc ait servis suis : Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni :

8 Entonces dijo á sus criados: Las prevenciones para las bodas están hechas; mas los convidados no eran dignos de asistir á ellas.

9 ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.

9 Id, pues, á las salidas de los caminos, y á todos cuantos encontreis, convidadlos á las bodas.

10 Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos : et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.

10 Al punto los criados saliendo á los caminos reunieron á cuantos hallaron, malos y buenos, de suerte que la sala de las bodas se llenó de gentes que se pusieron á la mesa.

11 Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.

11 Entrando después el rey á ver los convidados, reparó allí en un hombre que no iba con vestido de boda.

12 Et ait illi : Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem ? At ille obmutuit.

12 Y díjole: Amigo, ¿cómo has entrado tú aquí sin vestido de boda? Pero él enmudeció.

13 Tunc dicit rex ministris : Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores : ibi erit fletus et stridor dentium.

13 Entonces dijo el rey á sus ministros de justicia: Atado de pies y manos, arrojadle fuera á las tinieblas, donde no habrá sino llanto y crugir de dientes.

14 Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.

14 Tan cierto es que muchos son los llamados, y pocos los escogidos.

15 Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.

15 Entonces los fariseos se retiraron á tratar entre sí como podrían sorprenderle en lo que hablase.

16 Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes : Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo : non enim respicis personam hominum :

16 Y para esto le enviaron sus discípulos con algunos herodianos, que le dijeron: Maestro, sabemos que eres veraz, y que enseñas el camino ó la Ley de Dios conforme á la pura verdad, sin respeto á nadie; porque no miras á la calidad de las personas.

17 dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non ?

17 Esto supuesto, dínos: ¿Qué te parece de esto, es ó no es lícito á los judios, pueblo de Dios, pagar tributo á César?

18 Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait : Quid me tentatis, hypocritæ ?

18 A lo cual Jesús, conociendo su refinada malicia, respondió: ¿Por qué me tentais, hipócritas?

19 ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.

19 Enseñadme la moneda con que se paga el tributo. Y ellos le mostraron un denario.

20 Et ait illis Jesus : Cujus est imago hæc, et superscriptio ?

20 Y Jesús les dijo: ¿De quién es esta imagen y esta inscripción?

21 Dicunt ei : Cæsaris. Tunc ait illis : Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari : et quæ sunt Dei, Deo.

21 Respóndenle: De César. Entonces les replicó: Pues dad á César lo que es de César, y á Dios lo que es de Dios.

22 Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.

22 Con cuya respuesta quedaron admirados, y dejándole se fueron.

23 In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem : et interrogaverunt eum,

23 Aquel mismo día vinieron los saduceos, que niegan la resurrección, á proponerle este caso:

24 dicentes : Magister, Moyses dixit : Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.

24 Maestro, Moisés ordenó que si alguno muere sin hijos, el hermano se case con su mujer, para dar sucesión á su hermano.

25 Erant autem apud nos septem fratres : et primus, uxore ducta, defunctus est : et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.

25 Es el caso que había entre nosotros siete hermanos. Casado el primero, vino á morir, y no teniendo sucesión, dejó su mujer á su hermano.

26 Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.

26 Lo mismo acaeció al segundo, y al tercero, hasta el séptimo.

27 Novissime autem omnium et mulier defuncta est.

27 Y después de todos ellos murió la mujer.

28 In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor ? omnes enim habuerunt eam.

28 Ahora, pues, así que llegue la resurrección ¿de cuál de los siete ha de ser mujer, supuesto que lo fué de todos?

29 Respondens autem Jesus, ait illis : Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.

29 A lo que Jesús les respondió: Muy errados andais, por no entender las Escrituras, ni el poder de Dios.

30 In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur : sed erunt sicut angeli Dei in cælo.

30 Porque después de la resurrección ni los hombres tomarán mujeres, ni las mujeres tomarán maridos; sino que serán como los ángeles de Dios en el cielo.

31 De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis :

31 Mas tocante á la resurrección de los muertos ¿no habeis leido las palabras que Dios os tiene dichas:

32 Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob ? Non est Deus mortuorum, sed viventium.

32 Yo soy el Dios de Abraham, el Dios de Isaac y el Dios de Jacob? Ahora, pues, Dios no es Dios de muertos, sino de vivos.

33 Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.

33 Lo que habiendo oido el pueblo, estaba asombrado de su doctrina.

34 Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum :

34 Pero los fariseos, informados de que había tapado la boca á los saduceos, se mancomunaron.

35 et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum :

35 Y uno de ellos, doctor de la ley, le preguntó para tentarle:

36 Magister, quod est mandatum magnum in lege ?

36 Maestro, ¿cuál es el mandamiento principal de la ley?

37 Ait illi Jesus : Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.

37 Respondióle Jesús: Amarás al Señor Dios tuyo de todo tu corazón, y con toda tu alma, y con toda tu mente.

38 Hoc est maximum, et primum mandatum.

38 Este es el máximo y primer mandamiento.

39 Secundum autem simile est huic : Diliges proximum tuum, sicut teipsum.

39 El segundo es semejante á éste, y es: Amarás á tu prójimo como á tí mismo.

40 In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.

40 En estos dos mandamientos está cifrada toda la ley y los Profetas.

41 Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,

41 Estando aquí juntos los fariseos, Jesús les hizo esta pregunta:

42 dicens : Quid vobis videtur de Christo ? cujus filius est ? Dicunt ei : David.

42 ¿Qué os parece á vosotros del Cristo ó Mesías? ¿de quién es hijo? Dícenle: De David.

43 Ait illis : Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens :

43 Replicóles: ¿Pues como David en espíritu profético le llama su Señor,

44 Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum ?

44 Dijo el Señor á mi Señor: siéntate á mi diestra; mientras tanto que yo pongo á tus enemigos por peana de tus pies?

45 Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est ?

45 Pues si David le llama su Señor, ¿cómo cabe que sea hijo suyo?

46 Et nemo poterat ei respondere verbum : neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.

46 A lo cual nadie pudo responderle una palabra: ni hubo ya quien desde aquel día osase hacerle más preguntas.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.