La Sacra Bibbia · Martini · Biblia Sacra Vulgata

Giobbe 17

Lingua

1 Spiritus meus attenuabitur ; dies mei breviabuntur : et solum mihi superest sepulchrum.

1 Si va consumando il mio spirito, si accorciano i giorni miei, e solo per me vi resta il sepolcro.

2 Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.

2 Io non peccai, e gli occhi miei nuotano nelle amarezze.

3 Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.

3 Liberami, o Signore, e pommi presso di te, e chicchessia armi sua mano a combattere contro di me.

4 Cor eorum longe fecisti a disciplina : propterea non exaltabuntur.

4 Il loro cuore hai tenuto lontano dalla saggezza; per questo ei non saranno esaltati.

5 Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.

5 Egli promette acquisti a' suoi compagni; ma gli occhi de' suoi figliuoli verranno meno.

6 Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.

6 Egli mi ha renduto quasi favola del volgo, e sono negli occhi loro oggetto di orrore.

7 Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.

7 Pel gran dispetto ho perduto il lume degli occhi, e le mie membra son quasi ridotte nel nulla.

8 Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.

8 Rimarranno di ciò stupefatti i giusti, e l'innocente si leverà contro l'ipocrita.

9 Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.

9 Ma il giusto terrà sua strada, e quegli, che ha pure le mani crescerà in fortezza.

10 Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.

10 Voi pertanto cangiate di parere, e venite, ed io non troverò tra voi verun capiente.

11 Dies mei transierunt ; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.

11 Sen fuggono i giorni miei, i miei disegni si risolvono in fumo, e mi tormentano il cuore.

12 Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.

12 La notte hanno cambiata in giorno, e di nuovo dopo le tenebre spero la luce.

13 Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.

13 Quand' io avrò aspettato pazientemente, la mia casa ell'è il sepolcro, e nelle tenebre ho disteso il mio letticciuolo.

14 Putredini dixi : Pater meus es ; Mater mea, et soror mea, vermibus.

14 Alla putredine ho detto tu se' mio padre, e ai vermi voi siete mia madre, e mia sorella,

15 Ubi est ergo nunc præstolatio mea ? et patientiam meam quis considerat ?

15 Dov' è adunque adesso la mia espettazione, e chi è che consideri la mia pazienza?

16 In profundissimum infernum descendent omnia mea : putasne saltem ibi erit requies mihi ?

16 Nel cupo sepolcro scenderà ogni cosa con me; credi tu che ivi almeno io avrò requie?

Latino: Biblia Sacra Vulgata (1592). Italiano: La Sacra Bibbia (Martini) (1769-1781).

Tutta la Bibbia offline, con la pagina segnata e i versetti evidenziati: la Bibbia cattolica nell'applicazione.