Ewangelia według św. Łukasza, rozdział 21

1 Respiciens autem, vidit eos qui mittebant munera sua in gazophylacium, divites.

1 A spoglądając, ujrzał tych bogatych, którzy rzucali do skarbony ofiary swoje.

2 Vidit autem et quamdam viduam pauperculam mittentem æra minuta duo.

2 A ujrzał też i ubożuchną wdowę wrzucającą dwa szelążki.

3 Et dixit : Vere dico vobis, quia vidua hæc pauper plus quam omnes misit.

3 I rzekł: Prawdziwie wam powiadam, że ta uboga wdowa więcej, niż wszyscy wrzuciła.

4 Nam omnes hi ex abundanti sibi miserunt in munera Dei : hæc autem ex eo quod deest illi, omnem victum suum quem habuit, misit.

4 Albowiem ci wszyscy z tego, co im zbywało, wrzucili do darów Bożych, a ta z niedostatku swego włożyła wszystko, co miała na utrzymanie swoje.

5 Et quibusdam dicentibus de templo quod bonis lapidibus et donis ornatum esset, dixit :

5 A gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest ozdobiona pięknymi kamieniami i darami, rzekł:

6 Hæc quæ videtis, venient dies in quibus non relinquetur lapis super lapidem, qui non destruatur.

6 Przyjdą dni, że z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był rozwalony.

7 Interrogaverunt autem illum, dicentes : Præceptor, quando hæc erunt, et quod signum cum fieri incipient ?

7 I pytali go, mówiąc: Nauczycielu, kiedyż się to stanie, a co za znak, gdy się to dziać zacznie?

8 Qui dixit : Videte ne seducamini : multi enim venient in nomine meo, dicentes quia ego sum : et tempus appropinquavit : nolite ergo ire post eos.

8 A on im rzekł: Uważajcie, żeby was nie zwiedziono; bo wielu przyjdzie w imię moje, mówiąc, że ja jestem, a czas się przybliżył; nie chodźcież więc za nimi.

9 Cum autem audieritis prælia et seditiones, nolite terreri : oportet primum hæc fieri, sed nondum statim finis.

9 Gdy zaś usłyszycie o wojnach i rozruchach, nie lękajcie się: potrzeba, aby to wpierw się stało, ale jeszcze nie zaraz koniec.

10 Tunc dicebat illis : Surget gens contra gentem, et regnum adversus regnum.

10 Wtedy im mówił: Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu.

11 Et terræmotus magni erunt per loca, et pestilentiæ, et fames, terroresque de cælo, et signa magna erunt.

11 I wielkie trzęsienia ziemi będą miejscami, i mory i głody i strachy z nieba i znaki wielkie będą.

12 Sed ante hæc omnia injicient vobis manus suas, et persequentur tradentes in synagogas et custodias, trahentes ad reges et præsides propter nomen meum :

12 Ale przed tym wszystkim podniosą na was ręce swoje, i będą was prześladować, podając do synagog i więzień, ciągnąc do królów i namiestników dla imienia mego.

13 continget autem vobis in testimonium.

13 To zaś was spotka na świadectwo.

14 Ponite ergo in cordibus vestris non præmeditari quemadmodum respondeatis :

14 A przeto weźcie sobie do serca nie obmyślać naprzód, jakbyście mieli odpowiadać.

15 ego enim dabo vobis os et sapientiam, cui non poterunt resistere et contradicere omnes adversarii vestri.

15 Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której nie będą mogli oprzeć się, ani sprzeciwiać wszyscy przeciwnicy wasi.

16 Trademini autem a parentibus, et fratribus, et cognatis, et amicis, et morte afficient ex vobis :

16 A wydawać was będą rodzice i bracia i krewni i przyjaciele, i niektórych z was o śmierć przyprawią.

17 et eritis odio omnibus propter nomen meum :

17 I będziecie w nienawiści u wszystkich dla imienia mego.

18 et capillus de capite vestro non peribit.

18 A włos z głowy waszej nie zginie.

19 In patientia vestra possidebitis animas vestras.

19 W cierpliwości waszej posiądziecie dusze wasze.

20 Cum autem videritis circumdari ab exercitu Jerusalem, tunc scitote quia appropinquavit desolatio ejus :

20 Gdy zaś ujrzycie Jeruzalem wojskiem otoczone, wtedy wiedzcie, że się przybliżyło spustoszenie jego.

21 tunc qui in Judæa sunt, fugiant ad montes, et qui in medio ejus, discedant : et qui in regionibus, non intrent in eam,

21 Wtedy ci, co są w Judei, niech uciekają na góry, a którzy są w środku niej, niech uchodzą, a ci, co są po okolicznych miejscach, niech do niej nie wchodzą.

22 quia dies ultionis hi sunt, ut impleantur omnia quæ scripta sunt.

22 Są to bowiem dni pomsty, aby się wypełniło wszystko, co było napisane.

23 Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus ! erit enim pressura magna super terram, et ira populo huic.

23 A biada brzemiennym i karmiącym w owe dni; albowiem będzie ucisk wielki na ziemi i gniew przeciw ludowi temu.

24 Et cadent in ore gladii, et captivi ducentur in omnes gentes, et Jerusalem calcabitur a gentibus, donec impleantur tempora nationum.

24 I polegną od ostrza miecza, i zapędzą ich w niewolę między wszystkie narody, a Jeruzalem deptane będzie przez pogan, aż się wypełnią czasy narodów.

25 Et erunt signa in sole, et luna, et stellis, et in terris pressura gentium præ confusione sonitus maris, et fluctuum :

25 I będą znaki na słońcu i księżycu i na gwiazdach, a na ziemi uciśnienie narodów od zamieszania szumu morskiego i nawałnicy,

26 arescentibus hominibus præ timore, et exspectatione, quæ supervenient universo orbi : nam virtutes cælorum movebuntur :

26 skoro ludzie schnąć będą od strachu i oczekiwania tych rzeczy, które będą przychodzić na wszystek świat; albowiem moce niebieskie poruszone będą.

27 et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et majestate.

27 A wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłoku, z mocą wielką i z majestatem.

28 His autem fieri incipientibus, respicite, et levate capita vestra : quoniam appropinquat redemptio vestra.

28 Gdy zaś to dziać się pocznie, spojrzyjcie, a podnieście głowy wasze, bo się przybliża odkupienie wasze.

29 Et dixit illis similitudinem : Videte ficulneam, et omnes arbores :

29 I powiedział im podobieństwo: Spojrzyjcie na figę i na wszystkie drzewa.

30 cum producunt jam ex se fructum, scitis quoniam prope est æstas.

30 Gdy już z siebie owoc wydają, wiecie, że już blisko jest lato.

31 Ita et vos cum videritis hæc fieri, scitote quoniam prope est regnum Dei.

31 Tak i wy, gdy ujrzycie, że się to będzie działo, wiedzcie, że blisko jest królestwo Boże.

32 Amen dico vobis, quia non præteribit generatio hæc, donec omnia fiant.

32 Zaprawdę mówię wam, że nie przeminie to plemię, aż się wszystko ziści.

33 Cælum et terra transibunt : verba autem mea non transibunt.

33 Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.

34 Attendite autem vobis, ne forte graventur corda vestra in crapula, et ebrietate, et curis hujus vitæ, et superveniat in vos repentina dies illa :

34 A miejcie się na baczności, aby kiedy serca wasze nie były obciążone obżarstwem i opilstwem i troskami tego życia, żeby na was z nagła ten dzień nie przyszedł.

35 tamquam laqueus enim superveniet in omnes qui sedent super faciem omnis terræ.

35 Albowiem spadnie on jak potrzask na wszystkich, którzy mieszkają po całej ziemi.

36 Vigilate itaque, omni tempore orantes, ut digni habeamini fugere ista omnia quæ futura sunt, et stare ante Filium hominis.

36 A przeto czuwajcie modląc się na każdy czas, abyście byli godni uniknąć tego wszystkiego, co przyjść ma, i stanąć przed Synem Człowieczym.

37 Erat autem diebus docens in templo : noctibus vero exiens, morabatur in monte qui vocatur Oliveti.

37 I nauczał we dnie w świątyni, a w nocy wychodząc, przebywał na górze, którą zwą Oliwną.

38 Et omnis populus manicabat ad eum in templo audire eum.

38 A wszystek lud od rana schodził się do niego w świątyni, aby go słuchać.