Ewangelia według św. Łukasza, rozdział 20

1 Et factum est in una dierum, docente illo populum in templo, et evangelizante, convenerunt principes sacerdotum, et scribæ cum senioribus,

1 I stało się jednego dnia, gdy on uczył lud w świątyni, i opowiadał ewangelię, zeszli się przedniejsi kapłani i doktorowie ze starszymi,

2 et aiunt dicentes ad illum : Dic nobis in qua potestate hæc facis ? aut quis est qui dedit tibi hanc potestatem ?

2 i rzekli do niego, mówiąc: Powiedz nam jaką mocą to czynisz, albo kto jest, co ci dał tę władzę?

3 Respondens autem Jesus, dixit ad illos : Interrogabo vos et ego unum verbum. Respondete mihi :

3 A Jezus odpowiadając, rzekł do nich: Spytam i ja was o jedną rzecz, odpowiedzcie mi:

4 baptismus Joannis de cælo erat, an ex hominibus ?

4 Czy chrzest Janowy był z nieba, czy też z ludzi?

5 At illi cogitabant intra se, dicentes : Quia si dixerimus : De cælo, dicet : Quare ergo non credidistis illi ?

5 Lecz oni rozważali między sobą, mówiąc: Jeśli powiemy: z nieba, rzecze: Czemuż więc nie uwierzyliście mu?

6 Si autem dixerimus : Ex hominibus, plebs universa lapidabit nos : certi sunt enim Joannem prophetam esse.

6 A jeśli rzeczemy: z ludzi, wszystek lud ukamienuje nas, bo przekonani są, że Jan jest prorokiem.

7 Et responderunt se nescire unde esset.

7 I odpowiedzieli, że nie wiedzą, skąd był.

8 Et Jesus ait illis : Neque ego dico vobis in qua potestate hæc facio.

8 A Jezus im powiedział: To i ja wam nie powiem, jaką mocą to czynię.

9 Cœpit autem dicere ad plebem parabolam hanc : Homo plantavit vineam, et locavit eam colonis : et ipse peregre fuit multis temporibus.

9 Począł zaś mówić do ludu tę przypowieść: Pewien człowiek posadził winnicę, i wynajął ją oraczom, a sam odjechał na czas dłuższy.

10 Et in tempore misit ad cultores servum, ut de fructu vineæ darent illi. Qui cæsum dimiserunt eum inanem.

10 A w swoim czasie posłał do oraczów sługę, aby mu dali z owocu winnicy. A oni obiwszy go, odesłali z niczym.

11 Et addidit alterum servum mittere. Illi autem hunc quoque cædentes, et afficientes contumelia, dimiserunt inanem.

11 I znowu posłał drugiego sługę. Lecz oni i tego obiwszy i znieważywszy, odesłali z niczym.

12 Et addidit tertium mittere : qui et illum vulnerantes ejecerunt.

12 I posłał jeszcze trzeciego; a oni i tego zraniwszy, wyrzucili.

13 Dixit autem dominus vineæ : Quid faciam ? Mittam filium meum dilectum : forsitan, cum hunc viderint, verebuntur.

13 Pan zaś winnicy rzekł: Co uczynię? Poślę syna mego umiłowanego. Może, gdy zobaczą, ulękną się.

14 Quem cum vidissent coloni, cogitaverunt intra se, dicentes : Hic est hæres, occidamus illum, ut nostra fiat hæreditas.

14 Oracze zaś, ujrzawszy go, namyślali się między sobą, mówiąc: Ten jest dziedzic; zabijmy go, aby dziedzictwo nam się dostało.

15 Et ejectum illum extra vineam, occiderunt. Quid ergo faciet illis dominus vineæ ?

15 I wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Cóż im więc uczyni pan winnicy?

16 veniet, et perdet colonos istos, et dabit vineam aliis. Quo audito, dixerunt illi : Absit.

16 Przyjdzie, i wygubi tych oraczów, a winnicę odda innym. Co usłyszawszy, rzekli mu: Uchowaj Boże!

17 Ille autem aspiciens eos, ait : Quid est ergo hoc quod scriptum est : Lapidem quem reprobaverunt ædificantes, hic factus est in caput anguli ?

17 On zaś spojrzawszy na nich, rzekł: Cóż więc znaczy, co jest napisane: „Kamień, który odrzucili budowniczy, ten stał się kamieniem węgielnym?”

18 Omnis qui ceciderit super illum lapidem, conquassabitur : super quem autem ceciderit, comminuet illum.

18 Każdy, kto upadnie na ten kamień, rozbije się, a na kogo on spadnie, tego skruszy.

19 Et quærebant principes sacerdotum et scribæ mittere in illum manus illa hora, et timuerunt populum : cognoverunt enim quod ad ipsos dixerit similitudinem hanc.

19 I usiłowali przedniejsi kapłani i doktorowie targnąć się nań rękami w tejże chwili, lecz bali się ludu. Zrozumieli bowiem, że przeciw nim powiedział to podobieństwo.

20 Et observantes miserunt insidiatores, qui se justos simularent, ut caperent eum in sermone, ut traderent illum principatui, et potestati præsidis.

20 A śledząc go, posłali szpiegów, którzy udawaliby sprawiedliwych, aby go podchwycić w mowie, żeby go wydać do urzędu i władz namiestnika.

21 Et interrogaverunt eum, dicentes : Magister, scimus quia recte dicis et doces : et non accipis personam, sed viam Dei in veritate doces.

21 I spytali go, mówiąc: Nauczycielu, wiemy, że dobrze mówisz i uczysz; a nie oglądasz się na osobę, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz.

22 Licet nobis tributum dare Cæsari, an non ?

22 Czy godzi się nam dawać podatek cesarzowi, czy też nie?

23 Considerans autem dolum illorum, dixit ad eos : Quid me tentatis ?

23 Lecz on przejrzawszy podstęp ich, rzekł do nich: Czemu mnie kusicie?

24 ostendite mihi denarium. Cujus habet imaginem et inscriptionem ? Respondentes dixerunt ei : Cæsaris.

24 Pokażcie mi denara. Czyj ma obraz i napis? Odpowiadając, rzekli mu: Cesarski.

25 Et ait illis : Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari : et quæ sunt Dei, Deo.

25 I rzekł im: Oddajcież więc, co jest cesarskiego cesarzowi, a co jest Bożego Bogu.

26 Et non potuerunt verbum ejus reprehendere coram plebe : et mirati in responso ejus, tacuerunt.

26 I nie mogli zganić słowa jego przed ludem, a dziwiąc się odpowiedzi jego, umilkli.

27 Accesserunt autem quidam sadducæorum, qui negant esse resurrectionem, et interrogaverunt eum,

27 Przystąpili zaś niektórzy z saduceuszów, co mówią, że nie ma zmartwychwstania, i spytali go,

28 dicentes : Magister, Moyses scripsit nobis : Si frater alicujus mortuus fuerit habens uxorem, et hic sine liberis fuerit, ut accipiat eam frater ejus uxorem, et suscitet semen fratri suo.

28 mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz napisał nam: „Jeśliby czyjś brat umarł, mając żonę, a byłby bez dzieci, niech brat jego weźmie ją za żonę, i wzbudzi potomstwo bratu swemu.”

29 Septem ergo fratres erant : et primus accepit uxorem, et mortuus est sine filiis.

29 Było tedy siedmiu braci; a pierwszy pojął żonę, i umarł bezdzietnie.

30 Et sequens accepit illam, et ipse mortuus est sine filio.

30 I pojął ją drugi, ale i ten umarł bez syna.

31 Et tertius accepit illam. Similiter et omnes septem, et non reliquerunt semen, et mortui sunt.

31 I trzeci ją pojął, i tak samo wszyscy siedmiu, a nie zostawili potomstwa, i pomarli.

32 Novissime omnium mortua est et mulier.

32 Po wszystkich umarła też i niewiasta.

33 In resurrectione ergo, cujus eorum erit uxor ? siquidem septem habuerunt eam uxorem.

33 W zmartwychwstaniu więc któregoż z nich będzie żoną, ponieważ siedmiu miało ją za żonę?

34 Et ait illis Jesus : Filii hujus sæculi nubunt, et traduntur ad nuptias :

34 I rzekł im Jezus: Synowie tego świata żenią się i za mąż idą;

35 illi vero qui digni habebuntur sæculo illo, et resurrectione ex mortuis, neque nubent, neque ducent uxores :

35 lecz ci, którzy za godnych będą uznani wieku tamtego i powstania z martwych, nie będą ani wychodzić za mąż, ani żon pojmować.

36 neque enim ultra mori poterunt : æquales enim angelis sunt, et filii sunt Dei, cum sint filii resurrectionis.

36 Nie będą bowiem mogli więcej umrzeć; bo są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc dziećmi zmartwychwstania.

37 Quia vero resurgant mortui, et Moyses ostendit secus rubum, sicut dicit Dominum, Deum Abraham, et Deum Isaac, et Deum Jacob.

37 A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz pokazał u krzaka, zowiąc Pana „Bogiem Abrahama i Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba.”

38 Deus autem non est mortuorum, sed vivorum : omnes enim vivunt ei.

38 A Bóg nie jest umarłych, ale żywych, jemu bowiem wszyscy żyją.

39 Respondentes autem quidam scribarum, dixerunt ei : Magister, bene dixisti.

39 A odpowiadając niektórzy z doktorów, rzekli mu: Nauczycielu, dobrześ powiedział.

40 Et amplius non audebant eum quidquam interrogare.

40 I już o nic więcej nie śmieli go pytać.

41 Dixit autem ad illos : Quomodo dicunt Christum filium esse David ?

41 I rzekł do nich: Jakże to mówią, że Chrystus jest synem Dawidowym?

42 et ipse David dicit in libro Psalmorum : Dixit Dominus Domino meo : sede a dextris meis,

42 A sam Dawid powiada w księdze Psalmów: „Rzekł Pan Panu mojemu: Siądź po prawicy mojej,

43 donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.

43 aż położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich.”

44 David ergo Dominum illum vocat : et quomodo filius ejus est ?

44 Dawid więc nazywa go Panem; jakże jest synem jego?

45 Audiente autem omni populo, dixit discipulis suis :

45 Gdy zaś cały lud słuchał, rzekł uczniom swoim:

46 Attendite a scribis, qui volunt ambulare in stolis, et amant salutationes in foro, et primas cathedras in synagogis, et primos discubitus in conviviis,

46 Strzeżcie się doktorów, którzy chętnie chodzą w długich szatach, i lubią pozdrowienia na rynku i pierwsze krzesła w synagogach i pierwsze miejsca przy ucztach,

47 qui devorant domos viduarum, simulantes longam orationem : hi accipient damnationem majorem.

47 którzy objadają domy wdów, udając długą modlitwę. Tych czeka większe potępienie.