Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata
Księga Kapłańska, rozdział 24
1 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens :
1 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:
2 Præcipe filiis Israël, ut afferant tibi oleum de olivis purissimum, ac lucidum, ad concinnandas lucernas jugiter,
2 „Przykaż synom Izraelowym, aby ci przynieśli oliwy z drzewa oliwnego, przeczystej i przeźroczystej, dla ustawicznego przyprawiania lamp
3 extra velum testimonii in tabernaculo fœderis. Ponetque eas Aaron a vespere usque ad mane coram Domino, cultu rituque perpetuo in generationibus vestris.
3 przed zasłoną świadectwa w przybytku przymierza. I będzie je stawiał Aaron od wieczora aż do rana przed Panem, służbą i obrzędem wiecznym w pokoleniach waszych.
4 Super candelabrum mundissimum ponentur semper in conspectu Domini.
4 Na świeczniku z czystego złota będzie je zawsze stawiał przed obliczem Pańskim.
5 Accipies quoque similam, et coques ex ea duodecim panes, qui singuli habebunt duas decimas :
5 Weźmiesz też białej mąki i upieczesz z niej dwanaście chlebów, z których każdy będzie miał dwie dziesiąte części.
6 quorum senos altrinsecus super mensam purissimam coram Domino statues :
6 Z nich po sześć jeden naprzeciw drugiego na stole z czystego złota przed Panem położysz,
7 et pones super eos thus lucidissimum, ut sit panis in monimentum oblationis Domini.
7 i włożysz na nie kadzidła najjaśniejszego, aby był chleb na pamiątkę obiaty Pańskiej.
8 Per singula sabbata mutabuntur coram Domino suscepti a filiis Israël fœdere sempiterno :
8 Każdej soboty będą je odmieniać przed Panem, przyjęte od synów Izraelowych przymierzem wiecznym.
9 eruntque Aaron et filiorum ejus, ut comedant eos in loco sancto : quia Sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini jure perpetuo.
9 I będą należeć do Aarona i synów jego, aby je jedli na miejscu świętym, bo prześwięte to jest z ofiar Pańskich prawem wiecznym.”
10 Ecce autem egressus filius mulieris Israëlitidis, quem pepererat de viro ægyptio inter filios Israël, jurgatus est in castris cum viro Israëlita.
10 A oto wyszedłszy syn niewiasty izraelskiej, którego miała z mężem Egipcjaninem między synami Izraelowymi swarzył się w obozie z mężem Izraelskim.
11 Cumque blasphemasset nomen, et maledixisset ei, adductus est ad Moysen. (Vocabatur autem mater ejus Salumith, filia Dabri de tribu Dan.)
11 A gdy zbluźnił imieniu Pańskiemu i złorzeczył mu, przywiedziono go do Mojżesza. A zwała się matka jego Salumit, córka Dabriego, z pokolenia Dana.
12 Miseruntque eum in carcerem, donec nossent quid juberet Dominus.
12 I wsadzono go do ciemnicy, ażby się dowiedzieli, co rozkaże Pan.
13 Qui locutus est ad Moysen,
13 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:
14 dicens : Educ blasphemum extra castra, et ponant omnes qui audierunt, manus suas super caput ejus, et lapidet eum populus universus.
14 „Wywiedź bluźniercę za obóz, a niech włożą wszyscy, którzy słyszeli, ręce swe na głowę jego i niech go ukamienuje wszystek lud.
15 Et ad filios Israël loqueris : Homo, qui maledixerit Deo suo, portabit peccatum suum ;
15 A do synów Izraelowych mówić będziesz: Człowiek, który by złorzeczył Bogu swemu, poniesie grzech swój.
16 et qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur : lapidibus opprimet eum omnis multitudo, sive ille civis, sive peregrinus fuerit. Qui blasphemaverit nomen Domini, morte moriatur.
16 A kto by bluźnił imieniu Pańskiemu, śmiercią niech umrze; kamieniami ubije go wszystek lud, czy on tubylcem, czy przychodniem będzie. Kto by bluźnił imieniu Pańskiemu, śmiercią niech umrze.
17 Qui percusserit, et occiderit hominem, morte moriatur.
17 Kto by uderzył i zabił człowieka, śmiercią niech umrze.
18 Qui percusserit animal, reddet vicarium, id est, animam pro anima.
18 Kto by zabił bydlę, da inne, to jest duszę za duszę.
19 Qui irrogaverit maculam cuilibet civium suorum, sicut fecit, sic fiet ei :
19 Kto by okaleczył kogokolwiek ze sąsiadów swoich, jak uczynił, tak jemu się stanie.
20 fracturam pro fractura, oculum pro oculo, dentem pro dente restituet : qualem inflixerit maculam, talem sustinere cogetur.
20 Złamanie za złamanie, oko za oko, ząb za ząb odda. Jakie kalectwo zadał, takie ponieść będzie musiał.
21 Qui percusserit jumentum, reddet aliud. Qui percusserit hominem, punietur.
21 Kto zabije bydlę, odda inne. Kto zabije człowieka, będzie karany.
22 Æquum judicium sit inter vos, sive peregrinus, sive civis peccaverit : quia ego sum Dominus Deus vester.
22 Jednaki sąd niechaj będzie między wami, bądź by przychodzień, bądź tubylec zgrzeszył; bom ja jest Pan Bóg wasz.”
23 Locutusque est Moyses ad filios Israël : et eduxerunt eum, qui blasphemaverat, extra castra, ac lapidibus oppresserunt. Feceruntque filii Israël sicut præceperat Dominus Moysi.
23 I mówił Mojżesz do synów Izraelowych, i wywiedli tego, który był bluźnił, za obóz, i zabili go kamieniami. I uczynili synowie Izraelowi tak, jak był przykazał Pan Mojżeszowi.
Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).
Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.
Księga Kapłańska 24 · z aplikacją
Wczesny dostęp