Księga Kapłańska, rozdział 7

1 Hæc quoque lex hostiæ pro delicto, Sancta sanctorum est :

1 Ta też ustawa o ofierze za występek; prześwięta jest ona.

2 idcirco ubi immolabitur holocaustum, mactabitur et victima pro delicto : sanguis ejus per gyrum altaris fundetur.

2 Przeto gdzie się zabija ofiarę całopalenia, zabiją i ofiarę za występek; krew jej wkoło ołtarza wyleją.

3 Offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia :

3 Ofiarują z niej ogon i łój okrywający wnętrze,

4 duos renunculos, et pinguedinem quæ juxta ilia est, reticulumque jecoris cum renunculis.

4 dwie nereczki i tłustość, która jest przy trzewiach, i siatkę wątroby z nereczkami.

5 Et adolebit ea sacerdos super altare : incensum est Domini pro delicto.

5 I spali je kapłan na ołtarzu: zapał jest Panu za występek.

6 Omnis masculus de sacerdotali genere, in loco sancto vescetur his carnibus, quia Sanctum sanctorum est.

6 Każdy mężczyzna z rodu kapłańskiego na miejscu świętym będzie tego mięsa pożywał, albowiem święte świętych jest.

7 Sicut pro peccato offertur hostia, ita et pro delicto : utriusque hostiæ lex una erit : ad sacerdotem, qui eam obtulerit, pertinebit.

7 Jak bywa składana ofiara za grzech, tak i za występek; dla obojej ofiary jedna ustawa będzie: kapłanowi, który ją składa, dostanie się.

8 Sacerdos qui offert holocausti victimam, habebit pellem ejus.

8 Kapłan, który składa ofiarę całopalenia, będzie miał skórę jej.

9 Et omne sacrificium similæ, quod coquitur in clibano, et quidquid in craticula, vel in sartagine præparatur, ejus erit sacerdotis a quo offertur :

9 I każda ofiara z białej mąki, którą pieką w piecu, i cokolwiek na ruszcie albo na panewce bywa przyprawione, tego kapłana będzie, który ją składa;

10 sive oleo conspersa, sive arida fuerint, cunctis filiis Aaron mensura æqua per singulos dividetur.

10 co bądź oliwą zaczynione, bądź suche będzie, wszystkim synom Aaronowym, równą miarą na każdego, będzie podzielone.

11 Hæc est lex hostiæ pacificorum quæ offertur Domino.

11 Ta jest ustawa o ofierze zapokojnej, którą się składa Panu.

12 Si pro gratiarum actione oblatio fuerit, offerent panes absque fermento conspersos oleo, et lagana azyma uncta oleo, coctamque similam, et collyridas olei admistione conspersas :

12 Jeśli na podziękowanie ofiara będzie, ofiarują chleby bez kwasu oliwą pomazane i placki przaśne oliwą pomazane, i białą mąkę warzoną, i kołacze oliwą namazane,

13 panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum, quæ immolatur pro pacificis :

13 chleby też kwaszone z ofiarą podziękowania, którą jako zapokojną składają.

14 ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino, et erit sacerdotis qui fundet hostiæ sanguinem,

14 Z nich jeden jako pierwociny będzie ofiarowany Panu i dostanie się kapłanowi, który wyleje krew ofiary;

15 cujus carnes eadem comedentur die, nec remanebit ex eis quidquam usque mane.

15 jej mięso zaś tegoż dnia jeść będą, i nie zostanie z niego nic aż do poranku.

16 Si voto, vel sponte quispiam obtulerit hostiam, eadem similiter edetur die : sed et si quid in crastinum remanserit, vesci licitum est :

16 Jeśli ślubem albo dobrowolnie kto składa ofiarę, tegoż dnia także zjedzona będzie; ale i jeśliby co na drugi dzień zostało, może być jedzone;

17 quidquid autem tertius invenerit dies, ignis absumet.

17 cokolwiek by zaś znalazło się w dzień trzeci, ogień strawi.

18 Si quis de carnibus victimæ pacificorum die tertio comederit, irrita fiet oblatio, nec proderit offerenti : quin potius quæcumque anima tali se edulio contaminaverit, prævaricationis rea erit.

18 Jeśliby kto pożywał mięsa ofiary zapokojnej dnia trzeciego, nadaremna będzie ofiara i nie pomoże ofiarującemu; i owszem ktokolwiek by się takim jadłem splugawił, przestępstwa winien będzie.

19 Caro, quæ aliquid tetigerit immundum, non comedetur, sed comburetur igni : qui fuerit mundus, vescetur ex ea.

19 Mięso, które by się dotknęło czego nieczystego, nie będzie jedzone, ale ogniem będzie spalone; kto będzie czysty, będzie go pożywał.

20 Anima polluta quæ ederit de carnibus hostiæ pacificorum, quæ oblata est Domino, peribit de populis suis.

20 Człowiek zmazany, który by jadł z mięsa ofiary zapokojnej, która jest złożona Panu, zginie z ludu swego.

21 Et quæ tetigerit immunditiam hominis, vel jumenti, sive omnis rei quæ polluere potest, et comederit de hujuscemodi carnibus, interibit de populis suis.

21 A kto by się dotknął nieczystości człowieczej albo bydlęcej, albo wszelkiej rzeczy, która splugawić może, i jadłby z takiego mięsa, zginie z ludu swego.”

22 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

22 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

23 Loquere filiis Israël : Adipem ovis, et bovis, et capræ non comedetis.

23 „Mów synom Izraelowym: Łoju owczego ani wołowego, ani koziego jeść nie będziecie.

24 Adipem cadaveris morticini, et ejus animalis, quod a bestia captum est, habebitis in varios usus.

24 Łoju ścierwa zdechliny i takiego bydlęcia, które zwierz schwycił, będziecie mieć na rozmaite potrzeby.

25 Si quis adipem, qui offerri debet in incensum Domini, comederit, peribit de populo suo.

25 Jeśliby kto łój, który ma być ofiarowany na zapał Pański, jadł, zginie z ludu swego.

26 Sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo, tam de avibus quam de pecoribus.

26 Krwi też wszelkiego zwierzęcia nie weźmiecie na pokarm tak z ptaków, jak z bydląt.

27 Omnis anima, quæ ederit sanguinem, peribit de populis suis.

27 Każdy, kto by jadł krew, zginie z ludu swego.”

28 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

28 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

29 Loquere filiis Israël, dicens : Qui offert victimam pacificorum Domino, offerat simul et sacrificium, id est, libamenta ejus.

29 „Powiedz synom Izraelowym mówiąc: Kto składa ofiarę zapokojną Panu, niech zarazem ofiaruje i obiatę, to jest współofiary jej.

30 Tenebit manibus adipem hostiæ, et pectusculum : cumque ambo oblata Domino consecraverit, tradet sacerdoti,

30 Będzie trzymał w rękach łój ofiary i mostek, a gdy oboje ofiarowawszy Panu poświęci, odda kapłanowi,

31 qui adolebit adipem super altare, pectusculum autem erit Aaron et filiorum ejus.

31 który spali łój na ołtarzu, a mostek będzie dla Aarona i synów jego.

32 Armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis.

32 Łopatka też prawa z ofiar zapokojnych dostanie się jako pierwociny kapłanowi.

33 Qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron, ipse habebit et armum dextrum in portione sua.

33 Który z synów Aaronowych ofiaruje krew i łój, ten będzie miał i łopatkę prawą jako część swoją.

34 Pectusculum enim elevationis, et armum separationis, tuli a filiis Israël de hostiis eorum pacificis, et dedi Aaron sacerdoti, et filiis ejus, lege perpetua, ab omni populo Israël.

34 Albowiem mostek podnoszenia i łopatkę odłączenia wziąłem od synów Izraelowych z ofiar ich zapokojnych, i dałem Aaronowi kapłanowi i synom jego prawem wiecznym od wszystkiego ludu izraelskiego.

35 Hæc est unctio Aaron et filiorum ejus in cæremoniis Domini die qua obtulit eos Moyses, ut sacerdotio fungerentur,

35 To jest namaszczenie Aarona i synów jego w obrzędach Pańskich dnia, którego ich ofiarował Mojżesz, żeby kapłański urząd sprawowali;

36 et quæ præcepit eis dari Dominus a filiis Israël religione perpetua in generationibus suis.

36 i co im dawać przykazał Pan od synów Izraelowych ustawą wieczną w pokoleniach ich.”

37 Ista est lex holocausti, et sacrificii pro peccato atque delicto, et pro consecratione et pacificorum victimis,

37 Ta jest ustawa o całopaleniu i ofierze za grzech i za występek, i na poświęcenie, i ofiar zapokojnych,

38 quam constituit Dominus Moysi in monte Sinai, quando mandavit filiis Israël ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai.

38 którą dał Pan Mojżeszowi na górze Synaj, kiedy przykazał synom Izraelowym, aby składali ofiary swe Panu na puszczy Synaj.