Księga Liczb, rozdział 10

1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

1 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

2 Fac tibi duas tubas argenteas ductiles, quibus convocare possis multitudinem quando movenda sunt castra.

2 „Uczyń sobie dwie trąby srebrne kute, którymi byś mógł zwoływać lud, gdy obóz ma ruszyć.

3 Cumque increpueris tubis, congregabitur ad te omnis turba ad ostium tabernaculi fœderis.

3 A gdy w trąby zatrąbisz, zgromadzi się do ciebie wszystek lud do drzwi przybytku przymierza.

4 Si semel clangueris, venient ad te principes, et capita multitudinis Israël.

4 Jeśli raz zatrąbisz, przyjdą do ciebie książęta i głowy gromady Izraelowej.

5 Si autem prolixior atque concisus clangor increpuerit, movebunt castra primi qui sunt ad orientalem plagam.

5 A jeśli dłuższe i przerywane trąbienie zabrzmi, zwiną obóz pierwsi ci, którzy są na wschód słońca.

6 In secundo autem sonitu et pari ululatu tubæ, levabunt tentoria qui habitant ad meridiem ; et juxta hunc modum reliqui facient, ululantibus tubis in profectionem.

6 A na drugie trąbienie i takież brzmienie trąby, złożą namioty ci, którzy mieszkają na południe. I tak samo i inni uczynią, gdy będą trąbić na pochód.

7 Quando autem congregandus est populus, simplex tubarum clangor erit, et non concise ululabunt.

7 Lecz gdy się będzie miał lud zgromadzić, będzie proste brzmienie trąb, a bez przerwy brzmieć będą.

8 Filii autem Aaron sacerdotes clangent tubis : eritque hoc legitimum sempiternum in generationibus vestris.

8 A trąbić będą synowie Aaronowi, kapłani, w trąby; i będzie to ustawą wieczną w pokolenia wasze.

9 Si exieritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dimicant adversum vos, clangetis ululantibus tubis, et erit recordatio vestri coram Domino Deo vestro, ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum.

9 Jeśli wyciągniecie z ziemi waszej wojnę przeciw nieprzyjaciołom, którzy walczą przeciwko wam, będziecie trąbić głośno brzmiącymi trąbami, i będzie to przypomnieniem was przed Panem, Bogiem waszym, abyście zostali wyrwani z rąk nieprzyjaciół waszych.

10 Siquando habebitis epulum, et dies festos, et calendas, canetis tubis super holocaustis, et pacificis victimis, ut sint vobis in recordationem Dei vestri. Ego Dominus Deus vester.

10 Jeśli kiedy będziecie mieć ucztę i dni święte, i nów miesiąca, trąbić będziecie trąbami przy całopaleniach i przy ofiarach zapokojnych, aby wam były na wspomnienie przed Bogiem waszym. Ja Pan, Bóg wasz.”

11 Anno secundo, mense secundo, vigesima die mensis, elevata est nubes de tabernaculo fœderis :

11 Roku drugiego miesiąca drugiego, dwudziestego dnia miesiąca podniósł się obłok od przybytku przymierza,

12 profectique sunt filii Israël per turmas suas de deserto Sinai, et recubuit nubes in solitudine Pharan.

12 i ruszyli synowie Izraelowi hufcami swymi z pustyni Synaj, i położył się obłok na puszczy Faran.

13 Moveruntque castra primi juxta imperium Domini in manu Moysi.

13 I ruszyli obóz pierwsi, według rozkazania Pańskiego przez Mojżesza,

14 Filii Juda per turmas suas : quorum princeps erat Nahasson filius Aminadab.

14 synowie Judy hufcami swymi, których hetmanem był Nahasson, syn Aminadaba.

15 In tribu filiorum Issachar fuit princeps Nathanaël filius Suar.

15 W pokoleniu synów Issachara hetmanem był Natanael, syn Suara.

16 In tribu Zabulon erat princeps Eliab filius Helon.

16 W pokoleniu Zabulona hetmanem był Eliab, syn Helona.

17 Depositumque est tabernaculum, quod portantes egressi sunt filii Gerson et Merari.

17 Potem złożono przybytek, a synowie Gersona i Merariego wyszli niosąc go.

18 Profectique sunt et filii Ruben, per turmas et ordinem suum : quorum princeps erat Helisur filius Sedeur.

18 Ruszyli też synowie Rubena hufcami i szeregami swymi; hetmanem ich był Elisur, syn Sedeura.

19 In tribu autem filiorum Simeon, princeps fuit Salamiel filius Surisaddai.

19 A w pokoleniu synów Symeona hetmanem był Salamiel, syn Surysaddaja.

20 Porro in tribu Gad erat princeps Eliasaph filius Duel.

20 A w pokoleniu Gada hetmanem był Eliasaf, syn Duela.

21 Profectique sunt et Caathitæ portantes sanctuarium. Tamdiu tabernaculum portabatur, donec venirent ad erectionis locum.

21 Ruszyli też Kaatyci, niosący świątynię. Tak długo był niesiony przybytek, aż przyszli na miejsce, gdzie miał być postawiony.

22 Moverunt castra et filii Ephraim per turmas suas, in quorum exercitu princeps erat Elisama filius Ammiud.

22 Ruszyli obozem i synowie Efraima hufcami swymi; w ich wojsku hetmanem był Elisama, syn Ammiuda.

23 In tribu autem filiorum Manasse princeps fuit Gamaliel filius Phadassur.

23 A w pokoleniu synów Manassesa hetmanem był Gamaliel, syn Fadassura.

24 Et in tribu Benjamin erat dux Abidan filius Gedeonis.

24 A nad pokoleniem Beniamina hetmanem był Abidan, syn Gedeona.

25 Novissimi castrorum omnium profecti sunt filii Dan per turmas suas, in quorum exercitu princeps fuit Ahiezer filius Ammisaddai.

25 Na ostatku wszystkich obozów ciągnęli synowie Dana hufcami swymi; w ich wojsku hetmanem był Ahiezer, syn Ammisaddaja.

26 In tribu autem filiorum Aser erat princeps Phegiel filius Ochran.

26 A w pokoleniu synów Asera hetmanem był Fegiel, syn Ochrana.

27 Et in tribu filiorum Nephthali princeps fuit Ahira filius Enan.

27 A pokoleniu synów Neftalego hetmanem był Ahira, syn Enana.

28 Hæc sunt castra, et profectiones filiorum Israël per turmas suas quando egrediebantur.

28 Takim porządkiem zwijali obóz synowie Izraelowi według hufców swych, gdy wyruszali.

29 Dixitque Moyses Hobab filio Raguel Madianitæ, cognato suo : Proficiscimur ad locum quem Dominus daturus est nobis : veni nobiscum, ut benefaciamus tibi, quia Dominus bona promisit Israëli.

29 I rzekł Mojżesz do Hobaba, syna Raguela Madianity, krewnego swego: „Ciągniemy do miejsca, które nam Pan dać ma; pójdź z nami, żebyśmy ci uczynili dobrze, bo Pan obiecał dobra Izraelowi.”

30 Cui ille respondit : Non vadam tecum, sed revertar in terram meam, in qua natus sum.

30 On mu odpowiedział: „Nie pójdę z tobą, ale się wrócę do ziemi swej, w której się narodziłem.”

31 Et ille : Noli, inquit, nos relinquere : tu enim nosti in quibus locis per desertum castra ponere debeamus, et eris ductor noster.

31 A on: „Nie opuszczaj nas, rzecze, bo ty wiesz, na których miejscach po puszczy obozem stawać mamy, i będziesz przewodnikiem naszym.

32 Cumque nobiscum veneris, quidquid optimum fuerit ex opibus, quas nobis traditurus est Dominus, dabimus tibi.

32 A gdy przyjdziesz z nami, cokolwiek najlepszego będzie z bogactw, które nam Pan da, tobie damy.”

33 Profecti sunt ergo de monte Domini viam trium dierum, arcaque fœderis Domini præcedebat eos, per dies tres providens castrorum locum.

33 Ciągnęli tedy od góry Pańskiej drogą trzech dni, a skrzynia przymierza Pańskiego szła przed nimi przez trzy dni, upatrując miejsce na obóz.

34 Nubes quoque Domini super eos erat per diem cum incederent.

34 Obłok też Pański był nad nimi we dnie, gdy ciągnęli.

35 Cumque elevaretur arca, dicebat Moyses : Surge, Domine, et dissipentur inimici tui, et fugiant qui oderunt te, a facie tua.

35 A gdy podnoszona była skrzynia, mawiał Mojżesz: „Powstań, Panie, a niech się rozproszą nieprzyjaciele twoi, i niech uciekają ci, którzy cię nienawidzą, od oblicza twego!”

36 Cum autem deponeretur, aiebat : Revertere, Domine, ad multitudinem exercitus Israël.

36 A gdy ją składano, mówił: „Wróć się, Panie, do gromady wojska izraelskiego!”