Księga Liczb, rozdział 9

1 Locutus est Dominus ad Moysen in deserto Sinai anno secundo, postquam egressi sunt de terra Ægypti, mense primo, dicens :

1 Rzekł Pan do Mojżesza na puszczy Synaj roku drugiego po wyjściu ich z ziemi egipskiej, miesiąca pierwszego, mówiąc:

2 Faciant filii Israël Phase in tempore suo,

2 „Niech obchodzą synowie Izraelowi Paschę czasu swego,

3 quartadecima die mensis hujus ad vesperam, juxta omnes cæremonias et justificationes ejus.

3 czternastego dnia miesiąca tego ku wieczorowi, według wszystkich obrzędów i przepisów jej.”

4 Præcepitque Moyses filiis Israël ut facerent Phase.

4 I przykazał Mojżesz synom Izraelowym, aby obchodzili Paschę.

5 Qui fecerunt tempore suo, quartadecima die mensis ad vesperam, in monte Sinai. Juxta omnia quæ mandaverat Dominus Moysi, fecerunt filii Israël.

5 I uczynili czasu swego, czternastego dnia miesiąca ku wieczorowi na górze Synaj; wedle wszystkiego, co był rozkazał Pan Mojżeszowi, tak uczynili synowie Izraelowi.

6 Ecce autem quidam immundi super anima hominis, qui non poterant facere Phase in die illo, accedentes ad Moysen et Aaron,

6 Ale oto niektórzy, splugawieni przez zwłoki człowieka, nie mogąc obchodzić Paschy dnia tego, przystąpili do Mojżesza i Aarona,

7 dixerunt eis : Immundi sumus super anima hominis : quare fraudamur ut non valeamus oblationem offerre Domino in tempore suo inter filios Israël ?

7 i rzekli im: „Nieczyści jesteśmy przez zwłoki ludzkie. Czemuż mamy być pokrzywdzeni i nie możemy złożyć ofiary Panu czasu swego wśród synów Izraelowych?”

8 Quibus respondit Moyses : State ut consulam quid præcipiat Dominus de vobis.

8 Odpowiedział im Mojżesz: „Postójcie, aż się poradzę, co Pan o was każe.”

9 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

9 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

10 Loquere filiis Israël : Homo, qui fuerit immundus super anima, sive in via procul in gente vestra, faciat Phase Domino

10 „Mów synom Izraelowym: Człowiek z narodu waszego, który będzie nieczysty przez zwłoki albo będzie w dalekiej drodze, niechaj dopełni Paschy Panu

11 in mense secundo, quartadecima die mensis ad vesperam. Cum azymis et lactucis agrestibus comedent illud :

11 miesiąca drugiego, czternastego dnia miesiąca ku wieczorowi; z przaśnikami i polną sałatą jeść ją będą;

12 non relinquent ex eo quippiam usque mane, et os ejus non confringent : omnem ritum Phase observabunt.

12 nie zostawią z niej nic aż do rana i kości jej nie złamią: wszystek obrządek Paschy zachowają.

13 Si quis autem et mundus est, et in itinere non fuit, et tamen non fecit Phase, exterminabitur anima illa de populis suis, quia sacrificium Domino non obtulit tempore suo : peccatum suum ipse portabit.

13 Ale jeśli kto i czysty jest i nie był w drodze, a przecież nie dopełnił Paschy, będzie wygładzona dusza owa z ludu swego, bo ofiary Panu nie złożył czasu swego: grzech swój sam poniesie.

14 Peregrinus quoque et advena si fuerint apud vos, facient Phase Domino juxta cæremonias et justificationes ejus. Præceptum idem erit apud vos tam advenæ quam indigenæ.

14 Gość też i przychodzień jeśli będą u was, dopełnią Paschy Panu według obrzędów i przepisów o niej. Ustawa jedna będzie u was tak dla przychodnia jak i dla tubylca.”

15 Igitur die qua erectum est tabernaculum, operuit illud nubes. A vespere autem super tentorium erat quasi species ignis usque mane.

15 Dnia tedy, którego został postawiony przybytek, okrył go obłok. A od wieczora aż do rana był nad przybytkiem jakby blask ognia.

16 Sic fiebat jugiter : per diem operiebat illud nubes, et per noctem quasi species ignis.

16 Tak się działo ustawicznie: we dnie okrywał go obłok, a w nocy jakby blask ognia.

17 Cumque ablata fuisset nubes, quæ tabernaculum protegebat, tunc proficiscebantur filii Israël : et in loco ubi stetisset nubes, ibi castrametabantur.

17 A gdy podnosił się obłok, który okrywał przybytek, wtedy ruszali synowie Izraelowi, a na miejscu, kędy stanął obłok, tam się obozem rozkładali.

18 Ad imperium Domini proficiscebantur, et ad imperium illius figebant tabernaculum. Cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum, manebant in eodem loco :

18 Na rozkazanie Pańskie ciągnęli i na rozkazanie jego rozbijali namioty. Przez wszystkie dni, przez które stał obłok nad przybytkiem, mieszkali na tymże miejscu.

19 et si evenisset ut multo tempore maneret super illud, erant filii Israël in excubiis Domini, et non proficiscebantur

19 A jeśli się zdarzyło, że przez długi czas trwał nad nim, stali synowie Izraelowi na straży Pańskiej i nie ruszali się,

20 quot diebus fuisset nubes super tabernaculum. Ad imperium Domini erigebant tentoria, et ad imperium illius deponebant.

20 jak długo był obłok nad przybytkiem. Na rozkazanie Pańskie rozbijali namioty i na rozkazanie jego składali.

21 Si fuisset nubes a vespere usque mane, et statim diluculo tabernaculum reliquisset, proficiscebantur : et si post diem et noctem recessisset, dissipabant tentoria.

21 Jeśli był obłok od wieczora aż do rana, a zaraz rano odstępował od namiotu, ciągnęli; a jeśli po dniu i nocy odstępował, rozbierali namioty.

22 Si vero biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum, manebant filii Israël in eodem loco, et non proficiscebantur : statim autem ut recessisset, movebant castra.

22 A jeśli przez dwa dni albo przez jeden miesiąc, albo dłuższy czas stał nad namiotem, mieszkali synowie Izraelowi na tymże miejscu i nie ruszali się; ale zaraz, skoro odstąpił, ruszali.

23 Per verbum Domini figebant tentoria, et per verbum illius proficiscebantur : erantque in excubiis Domini juxta imperium ejus per manum Moysi.

23 Na słowo Pańskie rozbijali namioty i na słowo jego ciągnęli; i byli na straży Pańskiej według rozkazania jego przez Mojżesza.