Księga Liczb, rozdział 32

1 Filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa, et erat illis in jumentis infinita substantia. Cumque vidissent Jazer et Galaad aptas animalibus alendis terras,

1 A synowie Rubena i Gada mieli wiele trzód, i mieli w bydle majętność niezliczoną. A gdy obaczyli Jazer i Galaad, ziemie sposobne do chowania bydła,

2 venerunt ad Moysen, et ad Eleazarum sacerdotem, et principes multitudinis, atque dixerunt :

2 przyszli do Mojżesza i Eleazara kapłana, i do przełożonych pospólstwa i rzekli:

3 Ataroth, et Dibon, et Jazer, et Nemra, Hesebon, et Eleale, et Saban, et Nebo, et Beon,

3 „Atarot i Dibon, i Jazer, i Nemra, i Hesebon, i Eleale, i Sabam, i Nebo, i Beon,

4 terra, quam percussit Dominus in conspectu filiorum Israël, regio uberrima est ad pastum animalium : et nos servi tui habemus jumenta plurima,

4 ziemia, którą zwojował Pan przed obliczem synów Izraelowych, jest ziemią bardzo żyzną na chowanie bydła; a my, słudzy twoi, mamy wiele bydła

5 precamurque si invenimus gratiam coram te, ut des nobis famulis tuis eam in possessionem, nec facias nos transire Jordanem.

5 i prosimy, jeśliśmy znaleźli łaskę przed tobą abyś ją nam, sługom twoim, dał w posiadłość, a nie kazał nam przeprawiać się przez Jordan.”

6 Quibus respondit Moyses : Numquid fratres vestri ibunt ad pugnam, et vos hic sedebitis ?

6 Odpowiedział im Mojżesz: „A więc bracia wasi pójdą na wojnę, a wy tu siedzieć będziecie?

7 cur subvertitis mentes filiorum Israël, ne transire audeant in locum, quem eis daturus est Dominus ?

7 Czemu odbieracie serce synom Izraelowym, żeby nie śmieli przejść na miejsce, które im Pan da?

8 Nonne ita egerunt patres vestri, quando misi de Cadesbarne ad explorandam terram ?

8 Czyż nie tak uczynili ojcowie wasi, gdym posłał z Kadesbarne na przepatrzenie ziemi?

9 cumque venissent usque ad Vallem botri, lustrata omni regione, subverterunt cor filiorum Israël, ut non intrarent fines, quos eis Dominus dedit.

9 I gdy przyszli aż do doliny Grona i oglądnęli wszystką ziemię, odebrali serce synom Izraelowym, tak że nie weszli w granice, które im Pan dał.

10 Qui iratus juravit, dicens :

10 A Pan rozgniewał się i przysiągł mówiąc:

11 Si videbunt homines isti, qui ascenderunt ex Ægypto a viginti annis et supra, terram, quam sub juramento pollicitus sum Abraham, Isaac, et Jacob : et noluerunt sequi me,

11 Zaprawdę ludzie ci, którzy wyszli z Egiptu w wieku od dwudziestu lat i wyżej, nie będą oglądali ziemi, którą pod przysięgą obiecałem Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, bo nie chcieli iść za mną,

12 præter Caleb filium Jephone Cenezæum, et Josue filium Nun : isti impleverunt voluntatem meam.

12 oprócz Kaleba, syna Jefona, Kenezejczyka, i Jozuego, syna Nuna: ci wypełnili wolę moją.

13 Iratusque Dominus adversum Israël, circumduxit eum per desertum quadraginta annis, donec consumeretur universa generatio, quæ fecerat malum in conspectu ejus.

13 I rozgniewawszy się Pan na Izraela obwodził go po puszczy czterdzieści lat, aż wyginęło wszystko pokolenie, które złego się dopuściło przed oczyma jego.

14 Et ecce, inquit, vos surrexistis pro patribus vestris, incrementa et alumni hominum peccatorum, ut augeretis furorem Domini contra Israël.

14 A oto wy, rzecze, powstaliście w miejsce ojców waszych, potomkowie i wychowankowie ludzi grzesznych, abyście przyczynili zapalczywości Pańskiej przeciw Izraelowi.

15 Quod si nolueritis sequi eum, in solitudine populum derelinquet, et vos causa eritis necis omnium.

15 Jeśli nie będziecie chcieli iść za nim, opuści lud na pustyni, a wy przyczyną będziecie śmierci wszystkich.”

16 At illi prope accedentes, dixerunt : Caulas ovium fabricabimus, et stabula jumentorum, parvulis quoque nostris urbes munitas :

16 A oni blisko przystąpiwszy rzekli: „Owczarnie dla owiec zbudujemy i obory dla bydła, dla dziatek też naszych miasta obronne,

17 nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad prælium ante filios Israël, donec introducamus eos ad loca sua. Parvuli nostri, et quidquid habere possumus, erunt in urbibus muratis, propter habitatorum insidias.

17 a my sami zbrojni i przepasani pójdziemy na wojnę przed synami Izraelowymi, aż ich na miejsca ich wprowadzimy. Dziatki nasze i cokolwiek mieć możemy, będą w miastach murowanych przez wzgląd na zasadzki mieszkańców.

18 Non revertemur in domos nostras, usque dum possideant filii Israël hæreditatem suam :

18 Nie wrócimy się do domów naszych, aż odzierżą synowie Izraelowi dziedzictwo swoje;

19 nec quidquam quæremus trans Jordanem, quia jam habemus nostram possessionem in orientali ejus plaga.

19 i nie będziemy się niczego domagać za Jordanem, bo już mamy dzierżawę naszą na wschodniej jego stronie.”

20 Quibus Moyses ait : Si facitis quod promittitis, expediti pergite coram Domino ad pugnam :

20 Rzekł im Mojżesz: „Jeśli chcecie uczynić, co obiecujecie, idźcież przed Panem gotowi na wojnę,

21 et omnis vir bellator armatus Jordanem transeat, donec subvertat Dominus inimicos suos,

21 a każdy mąż waleczny niech przejdzie Jordan zbrojno, aż Pan obali swych nieprzyjaciół

22 et subjiciatur ei omnis terra : tunc eritis inculpabiles apud Dominum et apud Israël, et obtinebitis regiones, quas vultis, coram Domino.

22 i będzie mu poddana wszystka ziemia: wtedy będziecie bez winy u Pana i u Izraela, i otrzymacie krainy, których pragniecie, przed Panem.

23 Sin autem quod dicitis, non feceritis, nulli dubium est quin peccetis in Deum : et scitote quoniam peccatum vestrum apprehendet vos.

23 Ale jeśli tego, co powiadacie, nie uczynicie, nikt nie wątpi, że grzeszycie przeciw Bogu, a wiedzcie, iż grzech wasz dosięgnie was!

24 Ædificate ergo urbes parvulis vestris, et caulas, et stabula ovibus ac jumentis : et quod polliciti estis, implete.

24 A tak budujcie miasta dla dziatek waszych, a zagrody i obory dla owiec i dobytku waszego, a to, coście obiecali, wypełnijcie!”

25 Dixeruntque filii Gad et Ruben ad Moysen : Servi tui sumus : faciemus quod jubet dominus noster.

25 I rzekli synowie Gada i Rubena do Mojżesza: „Jesteśmy sługami twoimi, uczynimy, co nasz pan każe.

26 Parvulos nostros, et mulieres, et pecora, ac jumenta relinquemus in urbibus Galaad :

26 Dziatki nasze, i niewiasty, i trzody, i dobytek zostawimy w miastach Galaadu,

27 nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum, sicut tu, domine, loqueris.

27 a my, słudzy twoi wszyscy pójdziemy gotowi na bój, jak ty, panie, mówisz.”

28 Præcepit ergo Moyses Eleazaro sacerdoti, et Josue filio Nun, et principibus familiarum per tribus Israël, et dixit ad eos :

28 Przykazał tedy Mojżesz Eleazarowi kapłanowi i Jozuemu, synowi Nuna, i książętom domów wedle pokoleń Izraelowych, i rzekł do nich:

29 Si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Jordanem omnes armati ad bellum coram Domino, et vobis fuerit terra subjecta, date eis Galaad in possessionem.

29 „Jeśli synowie Gada i synowie Rubena przejdą z wami Jordan, wszyscy uzbrojeni do bitwy przed Panem, i wam ziemia będzie poddana, dajcie im Galaad w posiadłość.

30 Sin autem noluerint transire armati vobiscum in terram Chanaan, inter vos habitandi accipiant loca.

30 Ale jeśliby nie chcieli przejść zbrojno z wami do ziemi Chanaan, między wami miejsca na mieszkanie niech otrzymają.”

31 Responderuntque filii Gad et filii Ruben : Sicut locutus est Dominus servis suis, ita faciemus :

31 Odpowiedzieli synowie Gada i synowie Rubena: „Jak mówił Pan sługom swoim, tak uczynimy:

32 ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan, et possessionem jam suscepisse nos confitemur trans Jordanem.

32 sami zbrojno pójdziemy przed Panem do ziemi Chanaan, i wyznajemy, żeśmy posiadłość już wzięli za Jordanem.”

33 Dedit itaque Moyses filiis Gad et Ruben, et dimidiæ tribui Manasse filii Joseph, regnum Sehon regis Amorrhæi, et regnum Og regis Basan, et terram eorum cum urbibus suis per circuitum.

33 A tak dał Mojżesz synom Gada i Rubena i połowie pokolenia Manassesa, syna Józefowego, królestwo Sehona, króla Amorejczyków, i królestwo Oga, króla Basanu, i ziemię ich z miastami jej wokoło.

34 Igitur exstruxerunt filii Gad, Dibon, et Ataroth, et Aroër,

34 Zbudowali tedy synowie Gada Dibon i Atarot, i Aroer,

35 et Etroth, et Sophan, et Jazer, et Jegbaa,

35 i Etrot, i Sofan, i Jazer, i Jekbaa,

36 et Bethnemra, et Betharan, urbes munitas, et caulas pecoribus suis.

36 i Betnemra, i Betaran, miasta obronne i zagrody dla bydła swego.

37 Filii vero Ruben ædificaverunt Hesebon, et Eleale, et Cariathaim,

37 A synowie Rubena zbudowali Hesebon i Eleale, i Kariataim,

38 et Nabo, et Baalmeon versis nominibus, Sabama quoque : imponentes vocabula urbibus, quas exstruxerunt.

38 i Nabo, i Baalmeon, odmieniwszy im imiona, Sabama też, i dali nazwy miastom, które zbudowali.

39 Porro filii Machir filii Manasse, perrexerunt in Galaad, et vastaverunt eam interfecto Amorrhæo habitatore ejus.

39 Lecz synowie Machira, syna Manassesa poszli do Galaad i spustoszyli go, pobiwszy Amorejczyków, mieszkańców jego.

40 Dedit ergo Moyses terram Galaad Machir filio Manasse, qui habitavit in ea.

40 Dał tedy Mojżesz ziemię Galaad Machirowi, synowi Manassesa, który w niej zamieszkał.

41 Jair autem filius Manasse abiit, et occupavit vicos ejus, quos appellavit Havoth Jair, id est, Villas Jair.

41 A Jair, syn Manassesa, poszedł i wziął wioski jej, i nazwał je Hawot Jair, to jest wsie Jaira.

42 Nobe quoque perrexit, et apprehendit Chanath cum viculis suis : vocavitque eam ex nomine suo Nobe.

42 Nobe też poszedł i wziął Chanat z wioskami jego, i nazwał go imieniem swoim Nobe.