Księga Liczb, rozdział 6

1 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

1 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

2 Loquere ad filios Israël, et dices ad eos : Vir, sive mulier, cum fecerint votum ut sanctificentur, et se voluerint Domino consecrare :

2 „Mów do synów Izraelowych i rzeczesz do nich: Mąż albo niewiasta, gdy uczynią ślub, aby się poświęcić, i chcą się Panu poświęcić,

3 a vino, et omni quod inebriare potest, abstinebunt. Acetum ex vino, et ex qualibet alia potione, et quidquid de uva exprimitur, non bibent : uvas recentes siccasque non comedent

3 od wina i od wszystkiego, co upoić może wstrzymać się mają. Octu z wina i z jakiegokolwiek innego napoju, i cokolwiek z jagody winnej się wytłacza, pić nie będą; jagód winnych świeżych ani suchych jeść nie będą

4 cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur : quidquid ex vinea esse potest, ab uva passa usque ad acinum non comedent.

4 po wszystkie dni, przez które Panu ślubem są poświęceni; cokolwiek z winnicy być może, od rodzynka aż do jagódki, jeść nie będą.

5 Omni tempore separationis suæ novacula non transibit per caput ejus usque ad completum diem, quo Domino consecratur. Sanctus erit, crescente cæsarie capitis ejus.

5 Przez wszystek czas odłączenia jego brzytwa nie przejdzie przez głowę jego, aż się wypełni czas, na który się poświęcił Panu. Świętym będzie i zapuści włosy na głowie swojej.

6 Omni tempore consecrationis suæ, super mortuum non ingredietur,

6 Przez wszystek czas poświęcenia swego do umarłego nie wnijdzie,

7 nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere contaminabitur, quia consecratio Dei sui super caput ejus est.

7 i nawet pogrzebem ojca i matki, i brata, i siostry się nie skala, bo poświęcenie Boga jego jest na głowie jego.

8 Omnibus diebus separationis suæ sanctus erit Domino.

8 Po wszystkie dni odłączenia swego świętym będzie Panu.

9 Sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo, polluetur caput consecrationis ejus : quod radet illico in eadem die purgationis suæ, et rursum septima.

9 A jeśliby kto umarł nagle przy nim, splugawi się głowa jego poświęcona: ogoli ją natychmiast tegoż dnia, w którym się oczyści, i znowu dnia siódmego.

10 In octava autem die offeret duos turtures, vel duos pullos columbæ sacerdoti in introitu fœderis testimonii.

10 A ósmego dnia ofiaruje parę synogarlic albo dwoje gołąbiąt kapłanowi u wejścia do przymierza świadectwa.

11 Facietque sacerdos unum pro peccato, et alterum in holocaustum, et deprecabitur pro eo, quia peccavit super mortuo : sanctificabitque caput ejus in die illo :

11 I ofiaruje kapłan jedno za grzech, a drugie na całopalenie, i będzie się modlił zań, bo zgrzeszył przez umarłego, i poświęci głowę jego w ów dzień.

12 et consecrabit Domino dies separationis illius, offerens agnum anniculum pro peccato : ita tamen ut dies priores irriti fiant, quoniam polluta est sanctificatio ejus.

12 I poświęci Panu dni odłączenia jego, ofiarując baranka rocznego za grzech, wszakże tak, że dni poprzednie nie będą liczone, ponieważ splugawione zostało poświęcenie jego.

13 Ista est lex consecrationis. Cum dies, quos ex voto decreverat, complebuntur, adducet eum ad ostium tabernaculi fœderis,

13 Ta jest ustawa o poświęceniu: gdy się wypełni czas, który był ślubem postanowił, przywiedzie go do wejścia przybytku przymierza

14 et offeret oblationes ejus Domino, agnum anniculum immaculatum in holocaustum, et ovem anniculam immaculatam pro peccato, et arietem immaculatum, hostiam pacificam,

14 i złoży jako obiatę jego dla Pana baranka rocznego bez skazy na całopalenie i owcę roczną bez zmazy za grzech, i baranka bez skazy na ofiarę zapokojną,

15 canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sint oleo, et lagana absque fermento uncta oleo, ac libamina singulorum :

15 i kosz chlebów przaśnych oliwą zaczynionych, i placki bez kwasu oliwą pomazane, i płynne ofiary każdego.

16 quæ offeret sacerdos coram Domino, et faciet tam pro peccato, quam in holocaustum.

16 Kapłan je złoży przed Panem i ofiaruje tak za grzech jak i na całopalenie.

17 Arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino, offerens simul canistrum azymorum, et libamenta quæ ex more debentur.

17 A baranka złoży na ofiarę zapokojną Panu ofiarując wespół kosz przaśników i płynne ofiary należne wedle zwyczaju.

18 Tunc radetur nazaræus ante ostium tabernaculi fœderis cæsarie consecrationis suæ : tolletque capillos ejus, et ponet super ignem, qui est suppositus sacrificio pacificorum :

18 Wtedy ogolony będzie nazarejczyk przed wejściem do przybytku przymierza z włosów poświęcenia swego: i weźmie włosy jego i włoży na ogień, który jest podłożony pod ofiarę zapokojną.

19 et armum coctum arietis, tortamque absque fermento unam de canistro, et laganum azymum unum, et tradet in manus nazaræi, postquam rasum fuerit caput ejus.

19 I weźmie łopatkę uwarzoną barana i chleb bez kwasu jeden z kosza i placek przaśny jeden, i da w ręce nazarejczyka po ogoleniu głowy jego.

20 Susceptaque rursum ab eo, elevabit in conspectu Domini : et sanctificata sacerdotis erunt, sicut pectusculum, quod separari jussum est, et femur. Post hæc, potest bibere nazaræus vinum.

20 A odebrawszy je znowu od niego, podniesie przed obliczem Pańskim; i będą poświęcone i do kapłana należeć będą tak jak mostek który odłączyć kazano, i łopatka. Potem może pić nazarejczyk wino.

21 Ista est lex nazaræi, cum voverit oblationem suam Domino tempore consecrationis suæ, exceptis his, quæ invenerit manus ejus : juxta quod mente devoverat, ita faciet ad perfectionem sanctificationis suæ.

21 Ta to jest ustawa o nazarejczyku, kiedy ślubuje obiatę swą Panu podczas poświęcenia swego, oprócz tego, co znajdzie ręka jego. Wedle tego, jak był w sercu ślubował, tak uczyni dla dokończenia poświęcenia swego.”

22 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

22 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

23 Loquere Aaron et filiis ejus : Sic benedicetis filiis Israël, et dicetis eis :

23 „Mów Aaronowi i synom jego: Tak błogosławić będziecie synom Izraelowym i rzeczecie im:

24 Benedicat tibi Dominus, et custodiat te.

24 Niechaj ci Pan błogosławi i niechaj cię strzeże.

25 Ostendat Dominus faciem suam tibi, et misereatur tui.

25 Niechaj pokaże Pan oblicze swoje tobie i niech się zmiłuje nad tobą.

26 Convertat Dominus vultum suum ad te, et det tibi pacem.

26 Niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niech ci da pokój.

27 Invocabuntque nomen meum super filios Israël, et ego benedicam eis.

27 I będą wzywać imienia mego nad synami Izraelowymi, a ja im błogosławić będę.”