Księga Powtórzonego Prawa, rozdział 30

1 Cum ergo venerint super te omnes sermones isti, benedictio sive maledictio, quam proposui in conspectu tuo : et ductus pœnitudine cordis tui in universis gentibus, in quas disperserit te Dominus Deus tuus,

1 Gdy tedy spełnią się na tobie te wszystkie słowa, błogosławieństwo albo przekleństwo, które przedłożyłem przed oczy twoje, a ruszony żalem serca twego między wszystkimi narodami, do których cię rozproszy Pan, Bóg twój,

2 et reversus fueris ad eum, et obedieris ejus imperiis, sicut ego hodie præcipio tibi, cum filiis tuis, in toto corde tuo, et in tota anima tua :

2 nawrócisz się do niego i usłuchasz rozkazów jego, jak ja dziś nakazuję tobie, ty i synowie twoi, ze wszystkiego serca twego i ze wszystkiej duszy twojej:

3 reducet Dominus Deus tuus captivitatem tuam, ac miserebitur tui, et rursum congregabit te de cunctis populis, in quos te ante dispersit.

3 przywróci Pan, Bóg twój, jeńców twoich i zmiłuje się nad tobą, i zbierze cię znowu ze wszystkich narodów, między które cię był pierwej rozproszył.

4 Si ad cardines cæli fueris dissipatus, inde te retrahet Dominus Deus tuus,

4 Chociażbyś był i na krańce nieba rozproszony, stamtąd cię wyciągnie Pan, Bóg twój,

5 et assumet, atque introducet in terram, quam possederunt patres tui, et obtinebis eam : et benedicens tibi, majoris numeri te esse faciat quam fuerunt patres tui.

5 i weźmie i wprowadzi do ziemi, którą posiedli ojcowie twoi, i utrzymasz ją, a błogosławiąc ci zrobi cię liczniejszym, niż byli ojcowie twoi.

6 Circumcidet Dominus Deus tuus cor tuum, et cor seminis tui, ut diligas Dominum Deum tuum in toto corde tuo, et in tota anima tua, ut possis vivere.

6 Obrzeże Pan, Bóg twój, serce twe i serce potomstwa twego, żebyś miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego i ze wszystkiej duszy twojej, abyś mógł żyć.

7 Omnes autem maledictiones has convertet super inimicos tuos, et eos qui oderunt te et persequuntur.

7 A te wszystkie przekleństwa obróci na nieprzyjaciół twoich i na tych, którzy cię nienawidzą i prześladują.

8 Tu autem reverteris, et audies vocem Domini Dei tui, faciesque universa mandata quæ ego præcipio tibi hodie :

8 A ty się nawrócisz i usłuchasz głosu Pana, Boga twego, i będziesz pełnił wszystkie przykazania jego, które ja dziś daję tobie.

9 et abundare te faciet Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum, in sobole uteri tui, et in fructu jumentorum tuorum, in ubertate terræ tuæ, et in rerum omnium largitate. Revertetur enim Dominus, ut gaudeat super te in omnibus bonis, sicut gavisus est in patribus tuis :

9 I udzieli ci Pan, Bóg twój, obfitości we wszystkich sprawach rąk twoich, w płodzie żywota twego i w owocu bydła twego, i w urodzaju ziemi twojej, i w żyzności wszelakiej; albowiem znowu Pan cieszył się będzie z ciebie we wszystkich dobrach, jak cieszył się z ojców twoich:

10 si tamen audieris vocem Domini Dei tui, et custodieris præcepta ejus et cæremonias, quæ in hac lege conscripta sunt : et revertaris ad Dominum Deum tuum in toto corde tuo, et in tota anima tua.

10 jeśli jednak będziesz słuchał głosu Pana, Boga twego, i strzegł przykazań jego i ustaw, które w tym zakonie są napisane, i nawrócisz się do Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego i ze wszystkiej duszy twojej.

11 Mandatum hoc, quod ego præcipio tibi hodie, non supra te est, neque procul positum,

11 Przykazanie to, które ja dziś daję tobie, nie jest gdzieś nad tobą ani nie jest daleko odległe,

12 nec in cælo situm, ut possis dicere : Quis nostrum valet ad cælum ascendere, ut deferat illud ad nos, et audiamus atque opere compleamus ?

12 ani położone na niebie, żebyś mógł mówić: „Któż z nas może wstąpić do nieba aby je znieść do nas i żebyśmy słyszeli i czynem wypełnili?”

13 neque trans mare positum : ut causeris, et dicas : Quis ex nobis poterit transfretare mare, et illud ad nos usque deferre, ut possimus audire et facere quod præceptum est ?

13 ani za morzem leżące, abyś się wymawiał i mówił: „Kto z nas będzie mógł przepłynąć morze, a przynieść je do nas, abyśmy słyszeli i czynili, co jest przykazane?”

14 sed juxta te est sermo valde, in ore tuo, et in corde tuo, ut facias illum.

14 Ale bardzo blisko ciebie jest słowo, w ustach twoich i w sercu twoim, abyś je pełnił.

15 Considera quod hodie proposuerim in conspectu tuo, vitam et bonum, et e contrario mortem et malum :

15 Uważaj, że dziś położyłem przed oczy twoje życie i dobro, a z drugiej strony śmierć i zło,

16 ut diligas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et custodias mandata illius ac cæremonias atque judicia : et vivas, atque multiplicet te, benedicatque tibi in terra, ad quam ingredieris possidendam.

16 abyś miłował Pana, Boga twego, i chodził drogami jego, i strzegł przykazań jego i ustaw, i praw, i abyś żył, i żeby cię rozmnożył i błogosławił ci w ziemi, do której wchodzisz, by posiąść ją.

17 Si autem aversum fuerit cor tuum, et audire nolueris, atque errore deceptus adoraveris deos alienos, et servieris eis :

17 Lecz jeśli się odwróci serce twoje i nie będziesz chciał słuchać, a dawszy się zwieść pokłonisz się cudzym bogom i będziesz im służył:

18 prædico tibi hodie quod pereas, et parvo tempore moreris in terra, ad quam, Jordane transmisso, ingredieris possidendam.

18 przepowiadam ci dzisiaj, że zginiesz, a niedługi czas będziesz mieszkał w ziemi, do której wnijdziesz, przeprawiwszy się przez Jordan, by posiąść ją.

19 Testes invoco hodie cælum et terram, quod proposuerim vobis vitam et mortem, benedictionem et maledictionem. Elige ergo vitam, ut et tu vivas, et semen tuum :

19 Wzywam dziś na świadków niebo i ziemię, żem położył przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Obierajże tedy życie, abyś i ty żył i potomstwo twoje,

20 et diligas Dominum Deum tuum, atque obedias voci ejus, et illi adhæreas (ipse est enim vita tua, et longitudo dierum tuorum), ut habites in terra, pro qua juravit Dominus patribus tuis, Abraham, Isaac, et Jacob, ut daret eam illis.

20 i miłował Pana, Boga twego, i był posłuszny głosowi jego, i stał przy nim (bo on jest życiem twoim i przedłużeniem dni twoich), abyś mieszkał w ziemi, o której przysiągł Pan ojcom twoim, Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, że ją im da.”