Księga Powtórzonego Prawa, rozdział 33

1 Hæc est benedictio, qua benedixit Moyses, homo Dei, filiis Israël ante mortem suam.

1 To jest błogosławieństwo, którym pobłogosławił Mojżesz, człowiek Boży, synom Izraelowym przed śmiercią swą.

2 Et ait : Dominus de Sinai venit, et de Seir ortus est nobis : apparuit de monte Pharan, et cum eo sanctorum millia. In dextera ejus ignea lex.

2 I rzekł: „Pan z Synaju przyszedł, a z Seiru wzeszedł nam, ukazał się z góry Faran, a z nim świętych tysiące. W prawicy jego ognisty zakon.

3 Dilexit populos, omnes sancti in manu illius sunt : et qui appropinquant pedibus ejus, accipient de doctrina illius.

3 Umiłował narody, wszyscy święci są w ręku jego, a ci, co zbliżają się do nóg jego, dostąpią jego nauki.

4 Legem præcepit nobis Moyses, hæreditatem multitudinis Jacob.

4 Zakon dał nam Mojżesz jako dziedzictwo rzeszy Jakubowej.

5 Erit apud rectissimum rex, congregatis principibus populi cum tribubus Israël.

5 Będzie u prawego królem, gdy się zbiorą książęta ludu z pokoleniami Izraelowymi.

6 Vivat Ruben, et non moriatur, et sit parvus in numero.

6 Niech żyje Ruben, a niech nie umiera, lecz niechaj będzie mały liczbą.”

7 Hæc est Judæ benedictio : Audi, Domine, vocem Judæ, et ad populum suum introduc eum : manus ejus pugnabunt pro eo, et adjutor illius contra adversarios ejus erit.

7 To jest błogosławieństwo Judy: „Usłysz, Panie, głos Judy, a do ludu jego wprowadź go; ręce jego będą się zań biły i pomocą mu będzie przeciw jego wrogom.”

8 Levi quoque ait : Perfectio tua, et doctrina tua viro sancto tuo, quem probasti in tentatione, et judicasti ad aquas contradictionis.

8 Lewiemu też rzekł: „Doskonałość twoja i nauka twoja dla męża twego świętego, któregoś doświadczył w Pokuszeniu i osądziłeś u wód Przeciwieństwa;

9 Qui dixit patri suo et matri suæ : Nescio vos : et fratribus suis : Ignoro vos : et nescierunt filios suos. Hi custodierunt eloquium tuum, et pactum tuum servaverunt.

9 który rzekł ojcu swemu i matce swej: „Nie znam was,” a braciom swym: „Nic nie wiem o was,” i synów swoich nie znali. Ci strzegli słów twoich i przymierze twe zachowali,

10 Judicia tua, o Jacob, et legem tuam, o Israël : ponent thymiama in furore tuo, et holocaustum super altare tuum.

10 prawa twoje, o Jakubie, i zakon twój, o Izraelu; będą kłaść kadzidło czasu zapalczywości twojej i całopalenie na ołtarzu twoim.

11 Benedic, Domine, fortitudini ejus : et opera manuum illius suscipe. Percute dorsa inimicorum ejus : et qui oderunt eum, non consurgant.

11 Błogosław, Panie, mocy jego, a sprawy rąk jego przyjmij. Potłucz grzbiety nieprzyjaciół jego, a ci, którzy go nienawidzą, niechaj nie powstaną.”

12 Et Benjamin ait : Amantissimus Domini habitabit confidenter in eo : quasi in thalamo tota die morabitur, et inter humeros illius requiescet.

12 Beniaminowi też rzekł: „Najmilszy Panu będzie mieszkał u niego bezpiecznie; jak w łożnicy cały dzień mieszkać będzie, a w ramionach jego będzie spoczywał.”

13 Joseph quoque ait : De benedictione Domini terra ejus, de pomis cæli, et rore, atque abysso subjacente.

13 Józefowi też rzekł: „Z błogosławieństwa Pańskiego ziemia jego, z owoców niebios i rosy, i z głębiny pod nią rozlanej,

14 De pomis fructuum solis ac lunæ,

14 z owoców, darów słońca i księżyca,

15 de vertice antiquorum montium, de pomis collium æternorum :

15 z wierzchu starych gór, z owoców pagórków odwiecznych,

16 et de frugibus terræ, et de plenitudine ejus. Benedictio illius qui apparuit in rubo, veniat super caput Joseph, et super verticem nazaræi inter fratres suos.

16 i z urodzajów ziemi i z obfitości jej. Błogosławieństwo tego, który się w krzaku ukazał, niechaj przyjdzie na głowę Józefa i na wierzch głowy nazarejczyka między braćmi jego.

17 Quasi primogeniti tauri pulchritudo ejus, cornua rhinocerotis cornua illius : in ipsis ventilabit gentes usque ad terminos terræ. Hæ sunt multitudines Ephraim : et hæc millia Manasse.

17 Jak pierworodnego cielca piękność jego, rogi nosorożca - rogi jego, tymi rozmiecie narody aż na krańce ziemi. Takie są rzesze Efraima i takie tysiące Manassesa.”

18 Et Zabulon ait : Lætare, Zabulon, in exitu tuo, et Issachar in tabernaculis tuis.

18 A Zabulonowi rzekł: „Wesel się, Zabulonie, z wypraw twoich, a ty Issacharze, z namiotów twoich.

19 Populos vocabunt ad montem : ibi immolabunt victimas justitiæ. Qui inundationem maris quasi lac sugent, et thesauros absconditos arenarum.

19 Ludy wezwą na górę, tam ofiarować będą ofiary sprawiedliwe; oni toń morską będą ssać jakby mleko i skarby ukryte w piasku.”

20 Et Gad ait : Benedictus in latitudine Gad : quasi leo requievit, cepitque brachium et verticem.

20 I Gadowi rzekł: „Błogosławiony w przestronnych dzierżawach Gad; jak lew spoczął i pochwycił ramię i głowę.

21 Et vidit principatum suum, quod in parte sua doctor esset repositus : qui fuit cum principibus populi, et fecit justitias Domini, et judicium suum cum Israël.

21 I oglądał pierwszeństwo swoje, że w dziale jego nauczyciel jest złożony, on to był z książętami ludu i wykonał sprawiedliwe wyroki Pana i sądy jego wraz z Izraelem.”

22 Dan quoque ait : Dan catulus leonis, fluet largiter de Basan.

22 Danowi też rzekł: „Dan - szczenię lwie, popłynie szeroko z Basanu.”

23 Et Nephthali dixit : Nephthali abundantia perfruetur, et plenus erit benedictionibus Domini : mare et meridiem possidebit.

23 A Neftalemu rzekł: „Neftali będzie używał obfitości i pełen będzie błogosławieństwa Pańskiego, morze i południe posiądzie.”

24 Aser quoque ait : Benedictus in filiis Aser, sit placens fratribus suis, et tingat in oleo pedem suum :

24 Aserowi też rzekł: „Błogosławiony wśród synów Aser, niech będzie miły braciom swoim, a niech zanurzy w oliwie nogę swoją.

25 ferrum et æs calceamentum ejus. Sicut dies juventutis tuæ, ita et senectus tua.

25 Żelazo i miedź obuwiem jego; jak dni młodości twojej tak i starość twoja.

26 Non est deus alius ut Deus rectissimi, ascensor cæli, auxiliator tuus. Magnificentia ejus discurrunt nubes,

26 Nie masz innego Boga, jak Bóg prawego; wstępujący na niebo jest pomocnikiem twoim. Wielmożnością jego obłoki przebiegają.

27 habitaculum ejus sursum, et subter brachia sempiterna ejiciet a facie tua inimicum, dicetque : Conterere.

27 Mieszkanie jego w górze, a na dole ramiona wieczne; wyrzuci przed obliczem twoim nieprzyjaciela i rzecze: „Bądź zgładzony!”

28 Habitabit Israël confidenter, et solus. Oculus Jacob in terra frumenti et vini, cælique caligabunt rore.

28 Będzie mieszkał Izrael bezpiecznie i sam. Oko Jakubowe na ziemi zboża i wina, a niebiosa zaćmią się rosą.

29 Beatus es tu, Israël : quis similis tui, popule, qui salvaris in Domino ? Scutum auxilii tui, et gladius gloriæ tuæ : negabunt te inimici tui, et tu eorum colla calcabis.

29 Błogosławionyś ty, Izraelu! Kto podobny tobie, ludu, co wybawienie masz w Panu? On tarczą pomocy twojej i mieczem chwały twej. Zaprą się ciebie nieprzyjaciele twoi, a ty po karkach ich deptać będziesz.”