Księga Rodzaju, rozdział 16

1 Igitur Sarai, uxor Abram, non genuerat liberos : sed habens ancillam ægyptiam nomine Agar,

1 Saraj tedy, żona Abramowa, nie rodziła dzieci, ale mając niewolnicę Egipcjankę, imieniem Agar,

2 dixit marito suo : Ecce, conclusit me Dominus, ne parerem. Ingredere ad ancillam meam, si forte saltem ex illa suscipiam filios. Cumque ille acquiesceret deprecanti,

2 rzekła mężowi swemu: „Oto zamknął mię Pan, abym nie rodziła; wnijdź do sługi mojej, azali snadź z niej będę miała dziatki.” A gdy on się zgodził na prośbę jej,

3 tulit Agar ægyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare cœperant in terra Chanaan : et dedit eam viro suo uxorem.

3 wzięła Agarę Egipcjankę, sługę swą, po dziesięciu latach, odkąd mieszkać poczęli w ziemi Chananejskiej, i dała ją mężowi swemu za żonę.

4 Qui ingressus est ad eam. At illa concepisse se videns, despexit dominam suam.

4 On tedy wszedł do niej. Ale ona widząc, że poczęła, wzgardziła panią swoją:

5 Dixitque Sarai ad Abram : Inique agis contra me : ego dedi ancillam meam in sinum tuum, quæ videns quod conceperit, despectui me habet : judicet Dominus inter me et te.

5 I rzekła Saraj do Abrama: „Niesprawiedliwie czynisz przeciw mnie! Jam dała na łono twoje sługę, która widząc, że poczęła, gardzi mną. Niech rozsądzi Pan między mną a tobą!”

6 Cui respondens Abram : Ecce, ait, ancilla tua in manu tua est, utere ea ut libet. Affligente igitur eam Sarai, fugam iniit.

6 Odpowiadając jej Abram: „Oto, rzecze, sługa twoja w ręku twoich jest, czyń z nią, jak ci się podoba.” A gdy ją trapiła Saraj, uciekła.

7 Cumque invenisset eam angelus Domini juxta fontem aquæ in solitudine, qui est in via Sur in deserto,

7 I znalazł ją Anioł Pański u źródła wody w pustyni, które jest na drodze do Sur na puszczy,

8 dixit ad illam : Agar ancilla Sarai, unde venis ? et quo vadis ? Quæ respondit : A facie Sarai dominæ meæ ego fugio.

8 i rzekł do niej: „Agar, sługo Saraj, skąd przychodzisz? i dokąd idziesz?” Ona odpowiedziała: „Od oblicza Saraj, pani mojej, ja uciekam.”

9 Dixitque ei angelus Domini : Revertere ad dominam tuam, et humiliare sub manu illius.

9 I rzekł jej Anioł Pański: „Wróć się do pani swej i ukórz się pod ręką jej.”

10 Et rursum : Multiplicans, inquit, multiplicabo semen tuum, et non numerabitur præ multitudine.

10 I znowu rzekł: „Mnożąc rozmnożę potomstwo twe i nie będzie zliczone dla mnóstwa.”

11 Ac deinceps : Ecce, ait, concepisti, et paries filium : vocabisque nomen ejus Ismaël, eo quod audierit Dominus afflictionem tuam.

11 A potem rzekł: „Otoś poczęła i porodzisz syna, i nazwiesz imię jego Ismael, przeto iż usłyszał Pan utrapienie twoje.

12 Hic erit ferus homo : manus ejus contra omnes, et manus omnium contra eum : et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula.

12 Będzie to człowiek dziki: ręce jego przeciwko wszystkim, a ręce wszystkich przeciw niemu; a naprzeciwko wszystkich braci swych rozbije namioty.”

13 Vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam : Tu Deus qui vidisti me. Dixit enim : Profecto hic vidi posteriora videntis me.

13 I nazwała imię Pana, który mówił do niej: „Ty Boże, któryś mię ujrzał,” rzekła bowiem: „Zaiste tu widziałam tył widzącego mię.”

14 Propterea appellavit puteum illum Puteum viventis et videntis me. Ipse est inter Cades et Barad.

14 Przeto nazwała studnię ową: „Studnia Żyjącego i Widzącego mnie.” Jest ona między Kades i Barad.

15 Peperitque Agar Abræ filium : qui vocavit nomen ejus Ismaël.

15 I urodziła Agar syna Abramowi, który nazwał go imieniem Ismael.

16 Octoginta et sex annorum erat Abram quando peperit ei Agar Ismaëlem.

16 Osiemdziesiąt i sześć lat miał Abram, gdy mu Agar urodziła Ismaela.