Księga Rodzaju, rozdział 17

1 Postquam vero nonaginta et novem annorum esse cœperat, apparuit ei Dominus, dixitque ad eum : Ego Deus omnipotens : ambula coram me, et esto perfectus.

1 A gdy dziewięćdziesiąty i dziewiąty rok rozpoczął, ukazał mu się Pan i rzekł do niego: „Jam Bóg wszechmogący. Chodź przede mną i bądź doskonały,

2 Ponamque fœdus meum inter me et te, et multiplicabo te vehementer nimis.

2 a uczynię przymierze moje między mną i tobą, i rozmnożę cię nader wielce.”

3 Cecidit Abram pronus in faciem.

3 Padł Abram pochylony na oblicze.

4 Dixitque ei Deus : Ego sum, et pactum meum tecum, erisque pater multarum gentium.

4 I rzekł mu Bóg: „Jam jest, a przymierze moje z tobą, i będziesz ojcem wielu narodów.

5 Nec ultra vocabitur nomen tuum Abram, sed appellaberis Abraham : quia patrem multarum gentium constitui te.

5 I imię twoje nie będzie dalej zwane Abram; ale będziesz zwan Abraham, bom cię ojcem wielu narodów ustanowił.

6 Faciamque te crescere vehementissime, et ponam te in gentibus, regesque ex te egredientur.

6 I uczynię, że się rozmnożysz wielce bardzo, i rozkrzewię cię w narody, i królowie z ciebie wynijdą.

7 Et statuam pactum meum inter me et te, et inter semen tuum post te in generationibus suis, fœdere sempiterno : ut sim Deus tuus, et seminis tui post te.

7 I ustanowię przymierze między mną a tobą i między potomstwem twym po tobie w pokoleniach jego, jako przymierze wieczne, żebym był Bogiem twoim i potomstwa twego po tobie.

8 Daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuæ, omnem terram Chanaan in possessionem æternam, eroque Deus eorum.

8 I dam tobie i potomstwu twemu ziemię pielgrzymowania twego, wszystką ziemię Chananejską, w posiadłość wieczną, i będę Bogiem ich.”

9 Dixit iterum Deus ad Abraham : Et tu ergo custodies pactum meum, et semen tuum post te in generationibus suis.

9 I rzekł znowu Bóg do Abrahama: „I ty tedy będziesz strzegł przymierza mego i potomstwo twoje po tobie w pokoleniach swoich.

10 Hoc est pactum meum quod observabitis inter me et vos, et semen tuum post te : circumcidetur ex vobis omne masculinum :

10 To jest przymierze moje, które zachowacie między mną a wami i potomstwem twym po tobie: obrzezany będzie u was każdy mężczyzna;

11 et circumcidetis carnem præputii vestri, ut sit in signum fœderis inter me et vos.

11 a obrzeżecie ciało napletka waszego, aby było na znak przymierza między mną i wami.

12 Infans octo dierum circumcidetur in vobis, omne masculinum in generationibus vestris : tam vernaculus, quam emptitius circumcidetur, et quicumque non fuerit de stirpe vestra :

12 Dzieciątko ośmiodniowe będzie obrzezane między wami, każdy mężczyzna w pokoleniach waszych; tak w domu urodzony sługa, jak i kupiony, będzie obrzezany, i którykolwiek nie jest z pokolenia waszego.

13 eritque pactum meum in carne vestra in fœdus æternum.

13 I będzie umowa moja na ciele waszym na przymierze wieczne.

14 Masculus, cujus præputii caro circumcisa non fuerit, delebitur anima illa de populo suo : quia pactum meum irritum fecit.

14 Mężczyzna, którego napletka ciało nie będzie obrzezane, będzie wygładzona dusza owa z ludu swego, gdyż przymierze moje złamał.”

15 Dixit quoque Deus ad Abraham : Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai, sed Saram.

15 Rzekł też Bóg do Abrahama: „Saraj, żony twej, nie będziesz zwał Saraj, ale Sarą.

16 Et benedicam ei, et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum : eritque in nationes, et reges populorum orientur ex eo.

16 I będę jej błogosławił, i dam ci z niej syna, któremu błogosławić będę; i rozkrzewi się w narody, i królowie ludów wynijdą z niego.”

17 Cecidit Abraham in faciem suam, et risit, dicens in corde suo : Putasne centenario nascetur filius ? et Sara nonagenaria pariet ?

17 Upadł Abraham na oblicze swoje i rozśmiał się mówiąc w sercu swoim: „Czyż stuletniemu urodzi się syn? i Sara, mając dziewięćdziesiąt lat, porodzi?”

18 Dixitque ad Deum : Utinam Ismaël vivat coram te.

18 I rzekł do Boga: „Oby Ismael żył przed tobą.”

19 Et ait Deus ad Abraham : Sara uxor tua pariet tibi filium, vocabisque nomen ejus Isaac, et constituam pactum meum illi in fœdus sempiternum, et semini ejus post eum.

19 I rzekł Bóg do Abrahama: „Sara, żona twoja, urodzi tobie syna i nazwiesz go imieniem Izaak, i ustanowię przymierze moje z nim jako przymierze wieczne, i z potomstwem jego po nim.

20 Super Ismaël quoque exaudivi te : ecce, benedicam ei, et augebo, et multiplicabo eum valde : duodecim duces generabit, et faciam illum in gentem magnam.

20 Względem Ismaela także wysłuchałem cię. Oto pobłogosławię mu i rozmnożę, i rozszerzę go bardzo: dwunastu książąt zrodzi i rozkrzewię go w naród wielki.

21 Pactum vero meum statuam ad Isaac, quem pariet tibi Sara tempore isto in anno altero.

21 Ale przymierze moje ustanowię z Izaakiem, którego tobie urodzi Sara o tym czasie w roku drugim.”

22 Cumque finitus esset sermo loquentis cum eo, ascendit Deus ab Abraham.

22 A gdy się skończyły słowa mówiącego z nim, wzniósł się Bóg od Abrahama.

23 Tulit autem Abraham Ismaël filium suum, et omnes vernaculos domus suæ, universosque quos emerat, cunctos mares ex omnibus viris domus suæ : et circumcidit carnem præputii eorum statim in ipsa die, sicut præceperat ei Deus.

23 I wziął Abraham Ismaela, syna swego, i wszystkich urodzonych w domu swoim, i wszystkich, których był kupił, wszystkich mężczyzn ze wszech ludzi domu swego; i obrzezał ciało napletka ich zaraz owego dnia, jak mu był Bóg przykazał.

24 Abraham nonaginta et novem erat annorum quando circumcidit carnem præputii sui.

24 Abrahamowi było dziewięćdziesiąt i dziewięć lat, kiedy obrzezał ciało napletka swego.

25 Et Ismaël filius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis suæ.

25 A Ismael syn miał spełna lat trzynaście czasu obrzezania swego.

26 Eadem die circumcisus est Abraham et Ismaël filius ejus :

26 Tegoż dnia obrzezany został Abraham i Ismael syn jego,

27 et omnes viri domus illius, tam vernaculi, quam emptitii et alienigenæ pariter circumcisi sunt.

27 i wszyscy mężczyźni domu jego, tak w domu urodzeni jak i kupieni, i cudzoziemcy razem obrzezani zostali.