Księga Rodzaju, rozdział 22

1 Quæ postquam gesta sunt, tentavit Deus Abraham, et dixit ad eum : Abraham, Abraham. At ille respondit : Adsum.

1 Po tych wypadkach kusił Bóg Abrahama i rzekł do niego: „Abrahamie, Abrahamie!” A on odpowiedział: „Oto jestem!”

2 Ait illi : Tolle filium tuum unigenitum, quem diligis, Isaac, et vade in terram visionis, atque ibi offeres eum in holocaustum super unum montium quem monstravero tibi.

2 Rzekł mu: „Weźmij syna twego jednorodzonego, którego miłujesz, Izaaka, a idź do ziemi widzenia i tam go ofiarujesz na całopalenie na jednej górze, którą tobie ukażę.”

3 Igitur Abraham de nocte consurgens, stravit asinum suum, ducens secum duos juvenes, et Isaac filium suum : cumque concidisset ligna in holocaustum, abiit ad locum quem præceperat ei Deus.

3 Abraham tedy wstawszy ze świtem, osiodłał osła swego i wziął z sobą dwu młodzieńców i Izaaka, syna swego; a narąbawszy drew do całopalenia szedł na miejsce, na które mu Bóg rozkazał.

4 Die autem tertio, elevatis oculis, vidit locum procul :

4 A dnia trzeciego, podniósłszy oczy, ujrzał miejsce z daleka

5 dixitque ad pueros suos : Expectate hic cum asino : ego et puer illuc usque properantes, postquam adoraverimus, revertemur ad vos.

5 i rzekł do sług swoich: „Poczekajcie tu z osłem, a ja z dziecięciem tam pospieszymy, skoro zaś uczynimy pokłon, wrócimy do was.”

6 Tulit quoque ligna holocausti, et imposuit super Isaac filium suum : ipse vero portabat in manibus ignem et gladium. Cumque duo pergerent simul,

6 Nabrał też drew całopalenia i włożył na Izaaka, syna swego, a sam niósł w rękach ogień i miecz. A gdy obaj szli razem,

7 dixit Isaac patri suo : Pater mi. At ille respondit : Quid vis, fili ? Ecce, inquit, ignis et ligna : ubi est victima holocausti ?

7 rzekł Izaak ojcu swemu: „Ojcze mój!” A on odpowiedział: „Czego chcesz, synu?” „Oto, rzecze, ogień i drwa, a gdzież ofiara całopalenia?”

8 Dixit autem Abraham : Deus providebit sibi victimam holocausti, fili mi. Pergebant ergo pariter.

8 A Abraham rzekł: „Bóg upatrzy sobie ofiarę całopalenia, synu mój.” Szli tedy razem.

9 Et venerunt ad locum quem ostenderat ei Deus, in quo ædificavit altare, et desuper ligna composuit ; cumque alligasset Isaac filium suum, posuit eum in altare super struem lignorum.

9 I przyszli na miejsce, które mu ukazał Bóg; tam zbudował ołtarz i ułożył na nim drwa, a związawszy Izaaka, syna swego, włożył go na ołtarz na stos drew.

10 Extenditque manum, et arripuit gladium, ut immolaret filium suum.

10 I wyciągnął rękę, i porwał miecz, aby ofiarować syna swego.

11 Et ecce angelus Domini de cælo clamavit, dicens : Abraham, Abraham. Qui respondit : Adsum.

11 A oto Anioł Pański z nieba zawołał mówiąc: „Abrahamie, Abrahamie!” A on odpowiedział: „Oto jestem!”

12 Dixitque ei : Non extendas manum tuam super puerum, neque facias illi quidquam : nunc cognovi quod times Deum, et non pepercisti unigenito filio tuo propter me.

12 I rzekł mu: „Nie ściągaj ręki twej na dziecię ani mu nic nie czyń! Terazem poznał, że się boisz Boga i nie przepuściłeś jedynemu synowi twemu dla mnie.”

13 Levavit Abraham oculos suos, viditque post tergum arietem inter vepres hærentem cornibus, quem assumens obtulit holocaustum pro filio.

13 Podniósł Abraham oczy swoje i ujrzał za sobą barana, który uwiązł za rogi w cierniu; wziął go tedy i ofiarował na całopalenie zamiast syna.

14 Appellavitque nomen loci illius, Dominus videt. Unde usque hodie dicitur : In monte Dominus videbit.

14 I nazwał imię miejsca owego: „Pan widzi.” Stąd aż po dziś dzień mówią: „Na górze Pan ujrzy.”

15 Vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de cælo, dicens :

15 I zawołał Anioł Pański Abrahama powtóre z nieba, mówiąc:

16 Per memetipsum juravi, dicit Dominus : quia fecisti hanc rem, et non pepercisti filio tuo unigenito propter me :

16 „Przez siebie samego przysiągłem, mówi Pan: ponieważeś uczynił tę rzecz, a nie przepuściłeś synowi twemu jednorodzonemu dla mnie,

17 benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum sicut stellas cæli, et velut arenam quæ est in littore maris : possidebit semen tuum portas inimicorum suorum,

17 błogosławić ci będę i rozmnożę potomstwo twoje jak gwiazdy niebieskie i jak piasek, który jest na brzegu morskim; posiądzie potomstwo twoje bramy nieprzyjaciół swoich.

18 et benedicentur in semine tuo omnes gentes terræ, quia obedisti voci meæ.

18 I błogosławione będą w potomstwie twoim wszystkie narody ziemi, gdyż byłeś posłuszny głosowi memu.”

19 Reversus est Abraham ad pueros suos, abieruntque Bersabee simul, et habitavit ibi.

19 I wrócił się Abraham do sług swoich, i poszli razem do Bersabee, i mieszkał tam.

20 His ita gestis, nuntiatum est Abrahæ quod Melcha quoque genuisset filios Nachor fratri suo :

20 Po tych wypadkach dano znać Abrahamowi, że Melcha też urodziła synów Nachorowi, bratu jego:

21 Hus primogenitum, et Buz fratrem ejus, et Camuel patrem Syrorum,

21 Husa pierworodnego i Buza, brata jego, i Kamuela, ojca Syryjczyków,

22 et Cased, et Azau, Pheldas quoque et Jedlaph,

22 i Kaseda, i Azawa, Feldasa też, i Jedlafa,

23 ac Bathuel, de quo nata est Rebecca : octo istos genuit Melcha, Nachor fratri Abrahæ.

23 i Batuela, z którego się urodziła Rebeka; ośmiu tych urodziła Melcha Nachorowi, bratu Abrahama.

24 Concubina vero illius, nomine Roma, peperit Tabee, et Gaham, et Thahas, et Maacha.

24 A nałożnica jego, imieniem Roma, urodziła Tabego i Gahama, i Tahasa, i Maachę.