Księga Rodzaju, rozdział 30

1 Cernens autem Rachel quod infecunda esset, invidit sorori suæ, et ait marito suo : Da mihi liberos, alioquin moriar.

1 Widząc tedy Rachel, że była niepłodną, zazdrościła siostrze swej i rzekła mężowi swemu: „Daj mi dzieci, inaczej umrę!”

2 Cui iratus respondit Jacob : Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris tui ?

2 A Jakub jej rozgniewany odpowiedział: „Czyżem ja Bóg, który cię pozbawił owocu żywota twojego?”

3 At illa : Habeo, inquit, famulam Balam : ingredere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam ex illa filios.

3 A ona: „Mam, powiada, służebnicę Balę. Wnijdź do niej, aby porodziła na kolanach moich i żebym miała z niej synów.”

4 Deditque illi Balam in conjugium : quæ,

4 I dała mu w małżeństwo Balę,

5 ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium.

5 która gdy wszedł do niej mąż, poczęła i porodziła syna.

6 Dixitque Rachel : Judicavit mihi Dominus, et exaudivit vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit nomen ejus Dan.

6 I rzekła Rachel: „Przysądził mi Pan sprawę i wysłuchał głosu mego dając mi syna.” I dlatego dała mu imię Dan.

7 Rursumque Bala concipiens, peperit alterum,

7 I znowu poczęła Bala, i urodziła drugiego.

8 pro quo ait Rachel : Comparavit me Deus cum sorore mea, et invalui : vocavitque eum Nephthali.

8 Przy nim rzekła Rachel: „Zrównał mię Bóg z siostrą moją i przemogłam”; i nazwała go Neftali.

9 Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ancillam suam marito tradidit.

9 A poczuwszy Lia, iż przestała rodzić, oddała mężowi sługę swą Zelfę.

10 Qua post conceptum edente filium,

10 Gdy ta po poczęciu porodziła syna,

11 dixit : Feliciter, et idcirco vocavit nomen ejus Gad.

11 rzekła Lia: „Szczęśliwie!” i dlatego dała mu imię Gad.

12 Peperit quoque Zelpha alterum.

12 Porodziła też Zelfa drugiego.

13 Dixitque Lia : Hoc pro beatitudine mea : beatam quippe me dicent mulieres : propterea appellavit eum Aser.

13 I rzekła Lia: „To na błogosławieństwo moje; błogosławioną bowiem zwać mię będą niewiasty.” I dlatego nazwała go Aser.

14 Egressus autem Ruben tempore messis triticeæ in agrum, reperit mandragoras, quas matri Liæ detulit. Dixitque Rachel : Da mihi partem de mandragoris filii tui.

14 A Ruben wyszedłszy czasu żniwa pszenicznego na pole znalazł mandragory, które przyniósł matce swej Lii. I rzekła Rachel: „Daj mi część z mandragor syna twego.”

15 Illa respondit : Parumne tibi videtur quod præripueris maritum mihi, nisi etiam mandragoras filii mei tuleris ? Ait Rachel : Dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui.

15 Ona odpowiedziała: „Mało ci się jeszcze zda, żeś mi odwabiła męża, iż jeszcze chcesz zabrać mandragory syna mego?” Rzekła Rachel: „Niechajże śpi z tobą tej nocy za mandragory syna twego.”

16 Redeuntique ad vesperam Jacob de agro, egressa est in occursum ejus Lia, et Ad me, inquit, intrabis : quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei. Dormivitque cum ea nocte illa.

16 A gdy się Jakub wracał pod wieczór z pola, wyszła naprzeciw niego Lia i rzekła: „Masz wnijść i do mnie, bom cię zapłatą zjednała sobie za mandragory syna mego.” I spał z nią owej nocy.

17 Et exaudivit Deus preces ejus, concepitque et peperit filium quintum,

17 I wysłuchał Bóg prośby jej, i poczęła, i porodziła piątego syna,

18 et ait : Dedit Deus mercedem mihi, quia dedi ancillam meam viro meo : appellavitque nomen ejus Issachar.

18 i rzekła: „Dał mi Bóg zapłatę, iżem dała sługę moją mężowi memu.” I nazwała imię jego Issachar.

19 Rursum Lia concipiens, peperit sextum filium,

19 I znowu poczęła Lia, i porodziła szóstego syna.

20 et ait : Dotavit me Deus dote bona : etiam hac vice mecum erit maritus meus, eo quod genuerim ei sex filios : et idcirco appellavit nomen ejus Zabulon.

20 I rzekła: „Uposażył mię Bóg posagiem dobrym. Już i tym razem będzie ze mną małżonek mój, przeto żem mu urodziła sześciu synów.” I dlatego nazwała imię jego Zabulon.

21 Post quem peperit filiam, nomine Dinam.

21 A po nim urodziła córkę imieniem Dynę.

22 Recordatus quoque Dominus Rachelis, exaudivit eam, et aperuit vulvam ejus.

22 Wspomniał też Pan na Rachelę i wysłuchał ją, i otworzył jej żywot.

23 Quæ concepit, et peperit filium, dicens : Abstulit Deus opprobrium meum.

23 Poczęła tedy i porodziła syna, mówiąc: „Odjął Bóg zelżywość moją.”

24 Et vocavit nomen ejus Joseph, dicens : Addat mihi Dominus filium alterum.

24 I nazwała imię jego Józef, mówiąc: „Niech mi przyda Pan drugiego syna.”

25 Nato autem Joseph, dixit Jacob socero suo : Dimitte me ut revertar in patriam, et ad terram meam.

25 A gdy się urodził Józef, rzekł Jakub do teścia swego: „Puść mię, abym się wrócił do ojczyzny i do ziemi mojej.

26 Da mihi uxores, et liberos meos, pro quibus servivi tibi, ut abeam : tu nosti servitutem qua servivi tibi.

26 Daj mi żony i dzieci moje, za którem ci służył, abym odszedł; ty znasz posługę moją którą ci służyłem.”

27 Ait illi Laban : Inveniam gratiam in conspectu tuo, experimento didici, quia benedixerit mihi Deus propter te :

27 Rzekł mu Laban: „Niechaj znajdę łaskę przed obliczem twoim! Ze skutków poznałem, iż mi błogosławił Bóg dla ciebie.

28 constitue mercedem tuam quam dem tibi.

28 Ustanów zapłatę twoją, którą ci mam dać.”

29 At ille respondit : Tu nosti quomodo servierim tibi, et quanta in manibus meis fuerit possessio tua.

29 A on odpowiedział: „Ty wiesz, jak ci służyłem i jak wielka była w rękach moich majętność twoja.

30 Modicum habuisti antequam venirem ad te, et nunc dives effectus es : benedixitque tibi Dominus ad introitum meum. Justum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meæ.

30 Małoś miał pierwej, nimem przyszedł do ciebie, a teraz stałeś się bogatym i błogosławił ci Pan za przyjściem moim. Słuszna tedy rzecz jest, abym też kiedy i swój dom opatrzył.”

31 Dixitque Laban : Quid tibi dabo ? At ille ait : Nihil volo : sed si feceris quod postulo, iterum pascam, et custodiam pecora tua.

31 I rzekł Laban: „Cóż ci mam dać?” A on rzekł: „Nie chcę nic, ale jeśli uczynisz, czego żądam, będę jeszcze pasł i strzegł bydła twego.

32 Gyra omnes greges tuos, et separa cunctas oves varias, et sparso vellere ; quodcumque furvum, et maculosum, variumque fuerit, tam in ovibus quam in capris, erit merces mea.

32 Obejdź wszystkie trzody swoje i odłącz wszystkie owce pstre i nakrapianej wełny; a cokolwiek płowego, plamistego i pstrego będzie tak między owcami jak i między kozami, będzie zapłatą moją.

33 Respondebitque mihi cras justitia mea, quando placiti tempus advenerit coram te : et omnia quæ non fuerint varia, et maculosa, et furva, tam in ovibus quam in capris, furti me arguent.

33 I odpowie mi jutro prawość moja, kiedy umowy czas przyjdzie przed tobą; a wszystko, co nie będzie pstre ani plamiste, ani płowe tak między owcami jak i kozami, o złodziejstwo pomawiać mnie będzie.”

34 Dixitque Laban : Gratum habeo quod petis.

34 I rzekł Laban: „Wdzięcznie przyjmuję, czego żądasz.”

35 Et separavit in die illa capras, et oves, et hircos, et arietes varios, atque maculosos : cunctum autem gregem unicolorem, id est albi et nigri velleris, tradidit in manu filiorum suorum.

35 I odłączył owego dnia kozy i owce, i barany pstre i plamiste, a wszystką trzodę jednostajnej barwy, to jest białej albo czarnej wełny, oddał w ręce synom swoim.

36 Et posuit spatium itineris trium dierum inter se et generum, qui pascebat reliquos greges ejus.

36 I uczynił odstęp na trzy dni drogi między sobą, a między zięciem, który pasł inne trzody jego.

37 Tollens ergo Jacob virgas populeas virides, et amygdalinas, et ex platanis, ex parte decorticavit eas : detractisque corticibus, in his, quæ spoliata fuerant, candor apparuit : illa vero quæ integra fuerant, viridia permanserunt : atque in hunc modum color effectus est varius.

37 Jakub tedy nabrawszy zielonych prętów topolowych i migdałowych, i jaworowych, obłupał je miejscami; a po oddarciu kory, w miejscach, które były obdarte, pokazała się białość, owe zaś, które były całe, pozostały zielone, i tym sposobem stała się barwa odmienna.

38 Posuitque eas in canalibus, ubi effundebatur aqua : ut cum venissent greges ad bibendum, ante oculos haberent virgas, et in aspectu earum conciperent.

38 I nakładł ich do koryt, gdzie lano wodę, aby trzody przyszedłszy pić miały przed oczyma pręty, i patrząc na nie poczynały.

39 Factumque est ut in ipso calore coitus, oves intuerentur virgas, et parerent maculosa, et varia, et diverso colore respersa.

39 I stało się że owce w samym zagrzaniu złączenia patrzyły na pręty i rodziły plamiste i pstre, i różną barwą nakrapiane.

40 Divisitque gregem Jacob, et posuit virgas in canalibus ante oculos arietum : erant autem alba et nigra quæque, Laban ; cetera vero, Jacob, separatis inter se gregibus.

40 I oddzielił Jakub stado, i kładł pręty w koryta przed oczy baranów; a wszystkie białe i czarne były Labanowe, inne zaś wszystkie Jakubowe, i były oddzielone między sobą trzody.

41 Igitur quando primo tempore ascendebantur oves, ponebat Jacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium, ut in earum contemplatione conciperent :

41 Gdy tedy pierwsze przypuszczenie do owiec bywało, kładł Jakub pręty w koryta wód przed oczy baranów i owiec, aby patrząc na nie poczynały;

42 quando vero serotina admissura erat, et conceptus extremus, non ponebat eas. Factaque sunt ea quæ erant serotina, Laban : et quæ primi temporis, Jacob.

42 ale kiedy późne przypuszczanie było i poczęcie poślednie, nie kładł ich. I dostały się te, które były późne, Labanowi, a wczesne Jakubowi.

43 Ditatusque est homo ultra modum, et habuit greges multos, ancillas et servos, camelos et asinos.

43 I wzbogacił się ów człowiek niezmiernie, i miał wiele trzód, służebnic i sług, wielbłądów i osłów.