Księga Rodzaju, rozdział 29

1 Profectus ergo Jacob venit in terram orientalem.

1 Puściwszy się tedy Jakub przyszedł do ziemi na wschód słońca.

2 Et vidit puteum in agro, tres quoque greges ovium accubantes juxta eum : nam ex illo adaquabantur pecora, et os ejus grandi lapide claudebatur.

2 I ujrzał studnię na polu, trzy też stada owiec, leżące przy niej, bo z niej napawano bydło, a wierzch jej wielkim kamieniem zawierano.

3 Morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem, et refectis gregibus rursum super os putei ponerent.

3 A był zwyczaj, iż gdy się wszystkie owce zeszły, wtedy odwalali kamień, a napoiwszy stada znowu na wierzch studni kładli.

4 Dixitque ad pastores : Fratres, unde estis ? Qui responderunt : De Haran.

4 I rzekł do pasterzów: „Bracia, skądeście?” Oni odpowiedzieli: „Z Haranu.”

5 Quos interrogans, Numquid, ait, nostis Laban filium Nachor ? Dixerunt : Novimus.

5 Na to, pytając, rzekł: „Czy znacie Labana, syna Nachora?” Odpowiedzieli: „Znamy.”

6 Sanusne est ? inquit. Valet, inquiunt : et ecce Rachel filia ejus venit cum grege suo.

6 Rzekł: „Czy zdrów?” Odpowiedzieli: „Zdrów. A oto Rachel, córka jego, idzie ze stadem swoim.”

7 Dixitque Jacob : Adhuc multum diei superest, nec est tempus ut reducantur ad caulas greges : date ante potum ovibus, et sic eas ad pastum reducite.

7 I rzekł Jakub: „Jeszcze daleko do wieczora i jeszcze nie czas gnać stada do owczarni; napójcie pierwej owce, a tak je znowu na paszę wygnajcie.”

8 Qui responderunt : Non possumus, donec omnia pecora congregentur, et amoveamus lapidem de ore putei, ut adaquemus greges.

8 Lecz oni odpowiedzieli: „Nie możemy, aż się wszystkie stada zgromadzą i odwalimy kamień z wierzchu studni, abyśmy napoili stada.”

9 Adhuc loquebantur, et ecce Rachel veniebat cum ovibus patris sui : nam gregem ipsa pascebat.

9 Jeszcze mówili, a oto Rachel nadchodziła z owcami ojca swego, bo sama pasła trzodę.

10 Quam cum vidisset Jacob, et sciret consobrinam suam, ovesque Laban avunculi sui, amovit lapidem quo puteus claudebatur.

10 Ujrzawszy ją Jakub, a wiedząc, iż była to wujeczna siostra jego, i owce Labana, wuja jego, odwalił kamień, którym się studnia zawierała,

11 Et adaquato grege, osculatus est eam : et elevata voce flevit,

11 i napoiwszy trzodę pocałował ją i podniósłszy głos płakał

12 et indicavit ei quod frater esset patris sui, et filius Rebeccæ : at illa festinans nuntiavit patri suo.

12 i oznajmił jej, iż był bratem ojca jej, a synem Rebeki. A ona pospieszywszy się powiedziała to ojcu swemu.

13 Qui cum audisset venisse Jacob filium sororis suæ, cucurrit obviam ei : complexusque eum, et in oscula ruens, duxit in domum suam. Auditis autem causis itineris,

13 Kiedy ten usłyszał, iż przyszedł Jakub, syn siostry jego, wybieżał naprzeciw niego i objąwszy go i pocałowawszy wwiódł do domu swego. A usłyszawszy o przyczynach drogi

14 respondit : Os meum es, et caro mea. Et postquam impleti sunt dies mensis unius,

14 odpowiedział: „Jesteś kością moją i ciałem moim!” A gdy się wypełniły dni miesiąca jednego,

15 dixit ei : Num quia frater meus es, gratis servies mihi ? dic quid mercedis accipias.

15 rzekł mu: „Czyż dlatego żeś mi bratem, darmo mi służyć będziesz? Powiedz, co za wysługę chcesz wziąć.”

16 Habebat vero duas filias : nomen majoris Lia, minor vero appellabatur Rachel.

16 A miał dwie córki: imię starszej Lia, a młodszą zwano Rachel.

17 Sed Lia lippis erat oculis : Rachel decora facie, et venusto aspectu.

17 Ale Lia była ciekących oczu, Rachel oblicza pięknego i wejrzenia wdzięcznego.

18 Quam diligens Jacob, ait : Serviam tibi pro Rachel filia tua minore, septem annis.

18 Tę miłując Jakub rzekł: „Będę ci służył za Rachelę, córkę twoją młodszą, siedem lat.”

19 Respondit Laban : Melius est ut tibi eam dem quam alteri viro : mane apud me.

19 Odpowiedział Laban: „Lepiej, że ją tobie dam, niż innemu mężowi. Mieszkaj u mnie.”

20 Servivit ergo Jacob pro Rachel septem annis : et videbantur illi pauci dies præ amoris magnitudine.

20 Służył tedy Jakub za Rachelę siedem lat, a zdały mu się jako kilka dni dla wielkiej miłości.

21 Dixitque ad Laban : Da mihi uxorem meam : quia jam tempus impletum est, ut ingrediar ad illam.

21 I rzekł do Labana: „Daj mi żonę moją, gdyż się już czas wypełnił, abym wszedł do niej.”

22 Qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium, fecit nuptias.

22 On tedy wezwawszy wiele gromad przyjaciół na gody, sprawił wesele.

23 Et vespere Liam filiam suam introduxit ad eum,

23 A wieczorem wwiódł do niego córkę swą Lię;

24 dans ancillam filiæ, Zelpham nomine. Ad quam cum ex more Jacob fuisset ingressus, facto mane vidit Liam :

24 dał zaś córce sługę imieniem Zelfę. Wszedł do niej według zwyczaju Jakub, lecz gdy było rano, ujrzał Lię.

25 et dixit ad socerum suum : Quid est quod facere voluisti ? nonne pro Rachel servivi tibi ? quare imposuisti mihi ?

25 I rzekł do teścia swego: „Cóżeś to chciał uczynić? Czyż nie za Rachelę tobie służyłem? Czemuś mię oszukał?”

26 Respondit Laban : Non est in loco nostro consuetudinis, ut minores ante tradamus ad nuptias.

26 Odpowiedział Laban: „Nie jest to w zwyczaju u nas, abyśmy pierwej młodsze za mąż wydawali.

27 Imple hebdomadam dierum hujus copulæ : et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis.

27 Wypełnij siedem dni tego złączenia, a dam ci i tę drugą za pracę, którą mi będziesz służył drugie siedem lat.”

28 Acquievit placito : et hebdomada transacta, Rachel duxit uxorem :

28 Przystał na wolę; a gdy minął tydzień, pojął Rachelę za żonę,

29 cui pater servam Balam tradiderat.

29 której ojciec dał za służebnicę Balę.

30 Tandemque potitus optatis nuptiis, amorem sequentis priori prætulit, serviens apud eum septem annis aliis.

30 I tak dostąpiwszy pożądanego wesela miłość drugiej przełożył nad pierwszą, służąc u niego drugie siedem lat.

31 Videns autem Dominus quod despiceret Liam, aperuit vulvam ejus, sorore sterili permanente.

31 A widząc Pan, iż nie dbał o Lię, otworzył żywot jej, a siostra pozostała niepłodną.

32 Quæ conceptum genuit filium, vocavitque nomen ejus Ruben, dicens : Vidit Dominus humilitatem meam : nunc amabit me vir meus.

32 Poczęła tedy i porodziła syna, i dała mu imię Ruben, mówiąc: „Ujrzał Pan uniżenie moje, teraz mię będzie miłował małżonek mój.”

33 Rursumque concepit et peperit filium, et ait : Quoniam audivit me Dominus haberi contemptui, dedit etiam istum mihi ; vocavitque nomen ejus Simeon.

33 I znowu poczęła, i porodziła syna, i rzekła: „Iż usłyszał Pan, żem pogardzona, dał mi też i tego,” i dała mu imię Symeon.

34 Concepitque tertio, et genuit alium filium : dixitque : Nunc quoque copulabitur mihi maritus meus : eo quod pepererim ei tres filios : et idcirco appellavit nomen ejus Levi.

34 I poczęła trzeci raz, i urodziła innego syna, i rzekła: „I tym razem złączy się ze mną małżonek mój, gdyżem mu trzech synów urodziła.” I dlatego dała mu imię Lewi.

35 Quarto concepit, et peperit filium, et ait : Modo confitebor Domino, et ob hoc vocavit eum Judam : cessavitque parere.

35 Po raz czwarty poczęła i porodziła syna, i rzekła: „Teraz już będę wyznawać Panu,” i dlatego nazwała go Judą; i przestała rodzić.